538 LXXVI. CURCULIONIDAE. - POLYDROSUS. PhYLLOBIUS. 



s tt s na verwant, waartoe de soort eerder beter te rangschikken is, waarom zij aldaar 

 nogmaals vermeld wordt. . . Bij L. von Heyden als genus. (E u s t o 1 u s Tlioms. ^)) 

 Snuit veel korter dan breed, kegelvormig, met oppervlakkige sprietgroeven ; kop 

 achter de oogen langer dan de snuit, de slapen met eene geringe bultige aanzwelling, 

 of aldaar sterker gewolfd. Dijen gewoon, zonder tandje. Bovenzijde altijd fraai en 

 dicht groen beschubd. De soorten: coruscus Germ., pterygoiualis Boh., flavipes de G., 

 iinpressit'rons Gyll. en prasinus Oliv (Tylodrusus Strl.) 



IMiyllübiiis ublongus L. (C.N.II.585.17.1). Exemplaren welke, behalve den donkeren zijrand 

 der dekschilden en het iets donkerder achterlijf, geheel roestkleurig zijn, zijn: a. rufescens 

 ]\Irsh. (L.VI). Bij een vorm: ni a n d i b u 1 a r i s Gerh. (B.119) zijn de voorkaken ongewoon 

 lang, steken ver uit, zijn sterk naar binnen gekromd en van een ki-achtigen, naar bimien ge- 

 richten, tand voorzien. Ik bezit een exemplaar uit Rotterdam, waar alleen de linker vooi'kaak 

 aldus abnormaal is. Het maakt den indruk, dat mj hier te doen hebben met eene z.g. valsche 

 kaak (zie: C.X.II.540), ofschoon het mij voorkomt, dat het hier eene abnormaal ontwikkelde, 

 i m a g i n a 1 e voorkaak geldt. Deze vorm kan, als zijnde eene monstruositeit geen aanspraak 

 maken op var. of ab. Bij Wemeldinge (Zeeland) was deze soort scliadelijk aan roode bessen -). 

 Volgens Urban^) soms in groote menigte, vretende aan de knojipen en jonge bladen van \TUcht- 

 boomen. Volgens Kleine de kevers ojo jonge beuken, UI mus effusa Willd., aan de bladen 

 van appel, peer, kwee en aan de knoppen van S a 1 i x-soorten en P o p u 1 u s c a n e s c e n s 

 Sm., gewoonlijk algemeen op \Tuchtboomen. De larve zou aan de wortels van verscheidene weide- 

 planten leven. 



P. pyri L. (padi Bonsd., vespertinus F.) "*) (C.N.II.586.17.2). Exemplaren met zwartachtige 

 sprieten en pooten zijn a. lu a I i Gylh. (L.VI), zulken met roodgele sprieten en pooten, donkeren 

 sprietknots en koperkleurig-goudglanzige schubjes op het lichaam :a. vespertinus Gyllh. 

 (L.VI). De als a r t e m i s i a e Desbr. (L.VI) geduide exemplaren onderscheiden zich doordat 

 de snuit van het c^ breeder dan lang en het Ie sterniet niet ingedrukt is; terwijl bij het t3T)ische 

 (J de snuit even lang als of iets langer dan breed, benevens het Ie sterniet ingedrukt is. Schilsky 

 vermeldt dezen vorm uit Zwitserland, Baden en Sardinië. In mijne collectie bezit ik twee $$, 

 het eene uit België, voor vele jaren van Desbrochers ^) zelf ontvangen, het andere uit Hongarije 

 van Sequens afkomstig. Daarmede en met de beschrijving van Schilsky geheel overkomende, 

 is een $ uit LTtrecht, waar de bijzonder korte snuit zeer opvallend is. Deze, overigens weinig be- 

 teekenende, afwijking komt dus ook in Nederland voor; sedert zag ik nog exemplaren uit Wasse- 

 naar, Hilversum, Ankeveen, Kortenhoef, Bergen-op-Zoom, Valkenburg en Epen (Limb.); een 

 exemplaar uit den Haag opgegeven (1887), bleek onjuist gedetermmeerd te zijn. Deze soort 

 vreet aan de bladen van berken, appel, peer, jonge eiken en elzen. Bij Blankenberghe in België 

 iseen ex. gevangen zonder dijtand. 



P. calcaratus F. (alneti Thoms., non F.; ?glaucus Scop.) (C.N.II.586.17.3); volgens Reitter 

 calcaratus F. (= glaucus Stierl. et auct.). Vooral op elzen; volgens Kleine op de bladen van 

 Acer sp., els, lijsterbes. Prunus padus L., hazelaar, berk, Urtica d i o i c a L. en 

 u r e n s L. Bij Beverwijk waren de larven schadelijk aan aardbeziën, door het aan\Teten der 

 wortelstokken; bij Neede in perenboomen. Dekschilden fijn, aanliggend behaard, of met groene, 

 lange, toegespitste haarschubjes bedekt. Kleur zeer veranderlijk. Volgens Reitter is het ty})e 

 zwart en fijn, zwart behaard, daardoor bij oppervlakkige beschouwing als 't ware kaal toeschij- 

 nende; pooten roestrood of bruinrood. De a. f u s c o f ii m o s ii s Reitt. '') (bij Valkenburg) 

 (L.VI en VII) is evenzoo gekleurd, maar de pooten zijn zwart en op de dekscliilden zijn enkele 

 vlekjes met groengrauwe beharing zichtbaar; de beschrijving door Schilsky ') gegeven, stemt, 

 volgens Reitter, niet overeen met z ij n e beschrijving en met de in zijn bezit zijnde exemplaren. 



Westhoff duidde dergelijke exemplaren, bij welke de schubjes en beharing ontbreken, of slechts 

 zeer spaarzaam voorhanden zijn, als var. nndus (waarmede synoniem zouden zijn: ater Stierl., 

 en Schilsky i, Faust); vermoedelijk is hiermede identiek de var. Ficssi Scliilsky van P. u r t i c a e 

 de Geer. Dat var. nudus, volgens Westhoff, met de var. (a.) atrovirens Schönh. van u r t i c a e 

 zou overeenkomen, blijkt wel onjuist te zijn. Dekschilden groen of geelbruin, of groen en zwart, 

 vlekkig behaard, j^ooten zwart (a. n i g r o ï e m o r a t ii s Gabriel {nif/ripa Gerh.) •*)) (L.VII) 



') Zie J. üchilsky. Die Kiifcr Europas, von Dr. H. Küster luid Dr. G. Kraatz fortgozetzt von J. 

 Schilsky Heft 45 en 47. 



') De auteur van a. floricola is n i e t Ilcrbst. niaar Oi/Uenhal. 



' Dr. C. Urban, Beitriige zur Lebensge.schiiht e der Kiifcr II, Entom. Jiliitter 1914. 



*) Reitter noemt de soort p i r i L. ( = aiteniisiac Desbr., = irroratus Seidl.). L. v. Heyden vermeldt een 

 geval van copulatie van een ? met een ^ van M e t a 1 1 i t e s a t o m a r i xi s. 



') Een ex. uit Zwitserland, ook van Desbrochers ontvangen, is ongotwijield niet P. a r t e m i s i a e. 



') Door Reitter uit Roemenië vermeld. 



') „Corporc nudo, femoribus fuscis, tibiis tarsisque rufo-testaceis". 



*) Door Gerhardi uit de Tatra opgegeven. Ik zag ook een exemplaar uit liet Scliwarzwald. 



