LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Phyllobius. Philopedon. Atactogenus. Chlorophanus. 541 



breed als het halsschild. De snuit veelal gegroefd, van voren met eene groote, tot 

 aan den sprietwortel reikende breede, halfronde of driehoekige uitranding. Pooten 

 dun, schenen gewoon. Liehaani boschubd, niet nietaalglanzig. Dekscliilden met 

 langs- of schuine banden, van donkerder kleur dan de schubjes. De soorten: c i n e- 

 r as eens F. en siniiatiis F (Sub-gen. Ps e u d o m y 1 1 o c e r u s Desbr.) 



6 Dekscliilden (zoo ook de geheele bovenzijde) zeer dicht, groen, zelden grauw beschubd, 

 de schubjes rond; zonder tusschenbeharing, of deze is even kort als de schubjes zelf 

 en, van terzijde, ternauwernood zichtbaar. Schenen aan de buitenzijde zonder scherpen 

 kant. De soorten: viridcaeris Laich. en parviiliis Oliv 



(Sub-gen. S u b p li y 1 1 o b i u s Schilsky). 

 Dekscliilden beschubd, de schubjes langwerpig en meestal tusschen eene fijne grond- 

 beharing ingestrooid, veelal met langere, opgerichte tusschenharen ; of zij zijn slechts 

 fijn behaard, kaal, of nagenoeg kaal 7 



7 Dekscliilden fijn, aanliggend behaard, daartusschen veelal met kleine, wigvormige 

 schubjes doormengd en bovendien met weinig langere, opgerichte tusschenbeharing. 

 Alle schenen, nabij het uiteinde, aan de biiuien- en buitenzijde mgesnoerd; bij het (^, 

 van buiten achter de basis, stomp tandvormig uitstekende, buitenrand der schenen 

 kantig. Lichaam kort gedrongen. (Zie blz. 540, noot 1) 



(Sub-gen. U d a n e 11 u s Reitt.) 

 Dekschilden kaal, slechts het schildje en veelal ook de zijden van het halsscliild en 

 de episternen van den metathorax fijn beschubd, of licht en dicht behaard. Voor- en 

 middelschenen met tamelijk scherpen buitenrandkant. De soort : viridicollis F. 



(Sub-gen. Parnemoicus Schilsky). 



Philopedon plagiatuiu Schall. (globatum Herbst, geminatum F.) (C.N.II.588.18.1). ScMhky 

 beschouwt Philopedon Stejih. en ook Atactogenus Tourn. als sub-genera van 

 het genus Oneorrliiniis Schönh. Volgens L. von Heyden is deze soort in de Rijnprov. schadelijk 

 aan den wijnstok; ook zou zij, volgens Kleine, aan de scheuten van eiken en beuken vreten. 



Atactogenus exaratuni Mish. (plumbeum Mrsh.) (C.N.II.588.19.1) noemt Reuter: Cneorrliinus 



exaratus INIrsh. (iilumbeus Mrsh.). Deze zou, in droge streken, aan Oenothera \Teten. 

 Overal in Zuid-Limburg, noordelijk tot nabij Venlo. 



Chloroplianus ') viridis Lin. (C.N.n.589.20.1). Bij het type is het schubkleed groen of grauw- 

 groen, de zijranden en de onderzijde groenachtig-geel beschubd; bij a. salicicola Germ. 

 (B.94) is het schubkleed op de bovenzijde roestkleurig-bruinachtig, de zijden en onderzijde groen- 

 achtig. Reuter noemt bij het tyjie het schubkleed matig dicht, bij de ab. dicht; bij Nederlandsche 

 exemplaren is het schubkleed, zoowel bij het type alsook bij de ab., dan eens meer, dan eens 

 minder dicht; bij enkele fraaie $$ is het schubkleed bijna zoo dicht als bij g i b b o s u s Payk. 

 Schilsky vermeldt salicicola als de soort: dorsiger Faust ■•^), met de a,. salicicola Genn. 

 Volgens Reitter leeft het type op wilgen (bij ons vooral op S a 1 i x v i m i n a 1 i s L.), de ab. 

 vooral op brandnetels. Kleine vermeldt deze soort nog van Populus canescens Sm. 

 en t r e m u 1 a L., elzen en R u m e x o b t u s i f o 1 i u s L. 



C. g r a m i n i c o 1 a Gyll. (flavescens Herbst) (C.N.II.589). Volgens Reitter overal m Duitsch- 

 land, behalve in het noordelijk gedeelte. Op Alnus incana D.C., Salix en U r t i c a- 

 soorten. L. von Heyden vermeldt deze ook uit Nassau en Mainz, waar zij, m Juni en Juli, van 

 jonge knotwilgen geklopt werd; hij wijst ook op wat in C.N.II.589noot 1) door mij vermeld is. 



C. gibbosus Payk. (pollinosus F., voluptificus Gyll.). Volgens Reitter in Duitschland niet 

 zeldzaam, op S a 1 i x-soorten. Volgens Schihky bij Hamburg; zou ook bij Düsseldorf en in Hol- 

 stein gevangen zijn. Eene vroegere opgave (1870) uit Nederland was onjuist; verward met dicht 

 beschubde $$ van viridis. 



') Edm. Reitter, Bestimm.-Tab. (LXXV Heft) Curculionidae 23. Teil Genus C h 1 o r o- 

 p h a n u s Germ. in: Wien. Ent. Zeit. XXXIV, .Tahrg. 1915. 



") Schilsky heeft in zijn „Verzeiclinis" C. viridis L. vergeten en daardoor vermoedelijk bij vergis- 

 sing, a. salicicola Germ. als bij dorsiger Faust behoorende, vermeld. 



L. r. Heyden zegt van dorsiger, dat zij door Faust, naar twee exemplaren, uit Mainz en Ander- 

 nach en later uit Straatsburg beschreven is; van eene a. salicicola Germ. spreekt hij niet. In den Cat. Col. 

 Eur. 1906 is saZtcico?« eene ab. van viridis en dorsiger eene andere soort. — Terwijl i?ei«er voor 

 C. viridis, met de ab. (bij hem — var.), zegt dat de basis van het halsschild sterk tweemaal gebogen 

 is, onderscheidt Kuhni de ab. daardoor dat de basis van het halsschild nagenoeg recht is. Er heerscht dus 

 nog verwarring, welke vermoedelijk is ontstaan door de gelijkenis van a. salicicola op de soort g r a- 

 minicola Gyll. (zie C.N. II. 589, noot 1), waar salicicola Germ. nog als eene, bepaaldelijk in Zuid - 

 Oostelijk Europa voorkomende, soort aangeduid is. 



