544 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Alophus. Sitona. 



plaatste, of onduidelijke schubjes voorzien en bovendien met gewone, inde breedte gerichte, haren 

 bezet. Halsschild bij het o even lang als breed, hij het $ zwak verbreed, doorgaans fijn en dicht, 

 gelijkmatig bestippeld. Snuit slechts met eene flauw aangeduide middelgroef . Volgens Kleine werd 

 blad vraat van den kever aan Bèta vulgarisL. waargenomen. De var. v a u Schrnk. (tri- 

 guttatus auct.) ^) wordt door Reitter uit Oost-Duitschland en een deel van Oostenrijk opge- 

 geven; hier is het halsschild bij het cj niet of slechts weinig breeder dan lang, bij het $ breeder; 

 overal fijn, naar de zijden toe iets rimpelig bestippeld en in de stippels met korte, meer verbreede. 

 meestal metaalglanzige schubjes, daartusschen zonder of slechts met weinig duidelijke, neerlig- 

 gende haartjes bezet; snuit gewelfd, in den regel met eene zeer duidelijke middelgroef; dekschil- 

 den meestal met twee lichter beschubde, schuine vlekken, van welke de achterste tot aan den 

 naad reikt. De a. W e b e r i Penecke is eene kleine, smallere vorm, bij welke het halssclxild geen 

 duidelijke langsgroef of sleuf vertoont; de voorrand is in het midden sterker uitgebogen; de dek- 

 schilden zijn langer bij het ^ en aan de uitgerande basis ternauwernood breeder dan het halsschild; 

 een klem exemplaar, dat volkomen lüei-aan beantwoordt, werd ook bij Steyl in Limburg gevan- 

 gen; het groef je op het halsschild ontbreekt hier geheel. Bij a. s u b c a r i n a t u s Reitt. be- 

 \'indt zich eene scherpe middelkiel op het halsscliild, welke tot over het midden, tot aan het dor- 

 sale groef je, reikt; bij den Haag en Steyl (Limb.). De a. u n i f o r ni i s Reitt. heeft gelijkmatig 

 grauw beschubde dekschilden, zonder lichte vlekken (bij Maastricht); bij een exemplaar uit 

 Leiden ontbreken de voorste lichte vlekken totaal ; bij een uit Kjalingen alleen de achtersten. De 

 soort blijkt dus zeer veranderlijk te zijn. 



Sitona -) griseus Fabr. (palliatus Oliv., sutura-alba Ohv., suturahs Herbst, infossor Herbst, 

 fuscus ]\Irsh., Vaucheri Tourn.) (C.N.II.593. 25.1). Volgens de waarnemingen van de heeren /l. 

 E. Kerkhoven en Mr. D. Uyttenboogaart leeft de var. gressorius'F. op de overblijvende Lupinus 

 polyphyllus Lindl., een sierplant uit Noord- Amerika en niet op brem; wellicht is zij 

 met kluiten uit Zuid-Europa aangevoerd. Bij Assen werd de soort schadelijk door het golfvormig 

 af knagen van den rand van L u p i n e n-zaadlobben; ook bij Hattem schadelijk aan sierlupmen. 

 Kleine vermeldt de larven als schadelijk aan de wortels van Lupinus angustifolius 

 L. (een gekweekte plant), de kevers aan de scheuten en bladen van jonge lupinen vretend; ook 

 aan de bladen, van verschillenden leeftijd, behalve van Sarothamnus vulgaris Wimm., 

 ook van Medicago sativa L., falcata L., media Pers., Melilotus offi- 

 c i n a 1 i s Desr. en a 1 b u s Desr. en Bèta vulgaris L. 



Reitter noemt gressorius F. (giganteus Fairm.) eene soort uit Zuid-Europa. Dat deze 

 ook in Nederland en België ^) voorkomt is buiten twdjfel, de kenmerken passen volkomen op de 

 vele in mijn bezit zijnde exemplaren; ik beschouw deze als een ras van griseus; beide onder- 

 scheiden zich aldus: 



De gewrichtsholten van den prothorax zijn van de dwarse afsnoeringslijn even ver 

 verwijderd als deze laatste van den voorrand van den prothorax. Zie verder de 

 beschrijving (l.c). Behalve de reeds genoemde vindplaatsen, zag ik nog exemplaren uit 

 Velp, Apeldoorn, Eerbeek, Denekamp, Ulvenhout (op gele lupinen, met griseus), 



Bergen-op-Zoom en uit aansjaoelsel van de Maas (Steyl) gressorius F. 



De gewTichtsholten van den prothorax reiken tot aan de afsnoeringslijn, welke laatste 

 van den voorrand verwijderd staat. Zie verder de beschrijving (l.c.). Overal, zeer al- 

 gemeen griseus Fabr. 



S. intermedius Kust. (cachecta Strl., non Gyll., pictus Strl.). Deze soort, welke in de 

 Rijnprov. bij Mainz, maar overigens in Zuid-Europa voorkomt, is het naast verwant aan gres- 

 sorius en vertoont dezelfde plaatsing der gewTichtsholten op het prosternum. Terwijl bij 

 gressorius de beharing van den prothorax, vóór de voorcoxae, twee straalvormige ki'ingen 

 vormt, is deze bij intermedius gewoon beschubd en behaard. Lengte 6—8 mm. Op 

 C o r o n i 1 1 a. 



S. gcmcllatus Gyll. (C.X.II.594.25.2). Schihky en Reitter vermelden deze alleen uit de Vogezen ; 

 Reitter voegt erbij : overigens in Zuid-Europa. Het schijnt dat deze soort, welke in Nederland en 



' ') Exemplaren, die aan de beschrijving van var. vau Schranli beantwoorden, zijn ook uit ons land be- 

 kend. IJij een exemplaar uit aanspoelsel van de Maas (Steyl in Limburg:, April), zijn de kortere, meer 

 rondachtig-ovale, schubjes op het halsschild eenigszins nietaalglanzig en de, in de breedte gerichte, haren 

 veel dunner gezaaid; ook is de gewelfde snnit in de lengte duidelijker gegroefd; bovendien zijn de lichte 

 vlekken op de dekschilden schei'p aangeduid. Het komt mij voor dat \-au 8chrnk. eerder als synoniem, dan 

 als eene var. moet bescliouwd woicU'n, daar ook overgangsvormen bek(uid zijn; de niichlelgioef op den 

 ennit is dan eens meer, dan eens minder sclierp aangeduiil. Bij het cJ van de soort zijn de tusschenruimten 

 op de dekschilden soms wat meer gi-wclfd. 



^) Zie: Kdm. Reitter, Bestimm.-taluülen der europ. Coleopteren (Heft 52) (C u r c u 1 i o n i d a e, 9 

 Theil, Genus Sitona etc. l'askau ]!»():?. 



') En, naar het schijnt, ook in Oldenburg, bij Hamburg en Elberfeld. 



