LXXVI. CURCULIONIDAE. - SiTONA. 545 



België niet zeldzaam is, toc*h meer thuis behoort in West-Europa. Daar zij in de grensprovinciën 

 en vooral in Limburg voorkomt, moet zij zeker ook in de aangrenzende streken van West- 

 Duitschland gevonden zijn; in de zeeprovinciën werd zij niet gevangen. 



S. regcnsteincnsis Herbst (spartii Steph., pleuriticus Steph.) (C.N.II.594.25.4). S. g 1 o b u 1 i- 

 c o 1 1 i s Gyll. is het cj. Behalve aan S a r o t h a m n u s en U 1 e x schijnt deze soort ook op 

 Medicago sativa Len gouden regen gevangen te zijn. 



S. Iiispiduliis F. (haemorrhoidalis Gyll.) (C.N.II.594.25.8). Kleine vermeldt ook kevervraat aan 

 de naalden van jonge dennen en sparren. 



S. (ibialis Herbst. (striatellus Gyll., brevicollis Sahlb., ambiguus Gyll., chloropus Mrsh., arc- 

 ticollis Gyll.) (C.N.II.594.25.7). Volgens Reuter doelt (var.!) ambiguus Gyll. op zeer kleine 

 exemplaren dezer soort (B.103). S. striatellus Gyll. is het $, chloropus Mrsh. het <?. 

 Kleine vermeldt nog de kevers op de bladen van Vicia faba L., Pisum sativum L. 

 en a r V e n s e L., van af den rand vretende. Vooral in de grensprovinciën, zeldzamer in de 

 zeeprovinciën. 



S. lineellus Bonsd. (occator Hrbst. Staudingeri Desbr.) (C.N.II.594 noot 1). Volgens 

 Reitter eene van t i b i a 1 i s Herbst onderscheidene soort, welke hij plaatst in eene zelfde groep 

 met 1 a n g u i d u s Gyll., Water housei Walton en c r i n i t u s Herbst. Overal in 

 Duitschland, in Mei, op Sarothamnus vulgaris Wimm. Volgens Kleine is ook blad- 

 \Taat der kevers waargenomen aan de bovendeden van Medicago sativa L. Zij zou bij 

 Aken, Crefeld, Elberfeld en Hamburg gevangen zijn, ook de var. *hrevicollis Gyll. bij Aken. Wij- 

 len Mx. A. H. Maurissen vermeldde deze uit Limburg, maar ten onrechte, als „partout", wat op 

 eene verwisseling met c r i n i t u s berustte. 



S. languidus Gyll. Volgens Schilsky bij Hamburg, 



S. Watcriiousei Walton (setosus Redtb.) (C.N.II.595.25.5). Reitter zegt dat deze soort vooral 

 voorkomt op maritieme lokaliteiten. In Nederland werd zij meer in de grensprovinciën: Gelderland, 

 Noord-Brabant (Breda) en Limburg waargenomen; ook bij Amsterdam. Ook in België (Boitsfort, 

 Houx) op Vicia tetrasperma Mnch. ^) 



S. crinitus Hrbst. (dispersus Rey) (C.N.II.595.25.6). Kleine vermeldt ook bladviaat der kevers 

 aan Trifolium praten se L., Onobrychis sativa Lam. en Bèta vulga- 

 ris L. 



De laatste 4 genoemde soorten worden aldus onderscheiden: 



1 Dekschilden, op de tusschenruimten, met rijen van uiterst korte, minder opvallende, 



borstelhaartjes of fijne haartjes 2 



Dekschilden met rijen van duidelijke, langere, afstaande borstelharen. De soorten: 

 Waterhousei en crinitus zie nader: C.N.l.c. 



2 Dekschilden met sterk uitpuilende schouderhoeken. Halsschild bij het c^ even breed als 

 lang, bij het $ breeder dan lang, aan de zijden sterk afgerond ; zeer dicht en grof be- 

 stippeld ; over het midden en veelal ook aan weerszijden, met eene weinig scherp 

 aangeduide, smalle, eenigszins metaalglanzig-gele of witachtig beschubde langslijn, 

 overigens slechts spaarzaam beschubd. Dekschilden met vi'ij ki-achtige stippellijnen. 

 Schubkleed der bovenzijde licht bruinachtig, iets of wat, soms minder duidelijk, metal- 

 lisch glanzig of roodkoperkleurig op de dekscliilden. Sprieten en pooten roodachtig, bij 



a. *o&scimpes Gyll. de pooten donker. Lengte 5— 6 mm.. . . . . . languidus Gyll. 



Dekschilden met weinig ontwikkelde schouderbuil en fijnere stippellijnen. Hals- 

 schild even lang als breed, of slechts iets breeder dan lang, met nagenoeg rechte zijden; 

 bij a. *brevicollis Gyll. veel breeder dan lang, met afgeronde zijden; met 2 tot 3 witte 

 langsbanden; de bestippeling is meer verspreid. Bovenzijde van het lichaam bruinach- 

 tig beschubd. Dekschilden met een, aan de binnenzijde van den schouder aan vangenden 

 witachtigen, tamelijk breeden langs band ; veelal ook de naad, of slechts aan het uiteinde 

 ervan, en ook wel nog andere tusscheiuuimten witachtig of lichter beschubd. Eene 

 kleinere soort, van 3— 4 mm lineellus Bonsd. 



S. sulcit'rons Thunb. (tibialis Gyll., subauratus Steph., argutulus Gyll., maculipennis Waltl, 

 medicaginis Redt.) (C.N.IL595.25.15). Exemplaren met geheel roode pooten zijn: a. c a ni p e s- 



In : C.N. II. 595, regel 1 v. b. staat: „bezaaid", lees: „gezaaid". 



35 



