546 LXXVI. CURCULIONIDAE. - SiTONA. 



t r i s Oliv. {B.103); bij Steenwijk, VoUenhoven, Goor en Bunde (Ldmb.). Kleine vermeldt de ke- 

 vers ook van de bladen van Pisum sativum L. en arvense L. ; vooral is de soort 

 zeer algemeen op klavervelden. 



S. cainbricus Steph. (cribricollis Gyll., constrictus Fahrs., cinerascens Fahrs.) (C.N.II.595.25.3). 

 Deze soort is ook bij den Haag, Haarlem en overigens door het geheele land, vooral in Gelderland, 

 gevangen; ook op vele plaatsen in België. 



S. flavescens Marsh, (obsoletus Gmel., octopunctatus Gyll., caninus F.) (C.N.II.596.25.11). Vol- 

 gens, Kleine zijn de kevers ook aan de jonge bladen van Trifolium pratense L. 

 ATetende waargenomen. Ste. Claire Deville vond deze soort, met lineatus en sulci- 

 frons in groot aantal, aan den voet van Trifolium fragiferum L. De var. longicollis 

 Fahrs. is op vele plaatsen gevangen, maar komt veel minder voor dan het type. 



S. 1 o n g u 1 u s Gyll. (bucephalus Apfelb.). Deze soort zou in Middel-Duitschland voorkomen. 

 Zij behoort, met puncticollis Steph. en flavescens ]\Irsh., tot eene zelfde groep en 

 onderscheidt zich aldus: 



1 De 2e en 3e tusschenruimten, op de dekschilden, vanaf den naad gerekend, aan het 

 uiteinde verbreed. De fijne snuitgroef zet zich naar achteren voort, minstens tot aan 

 het niveau van den achterrand der oogen. Zie verder de beschrijving in: C.N.II.596. 



25.11 flavescens Mrsh. 



De 2e en 3e tusschenruimten, op de dekschilden, aan het uiteinde niet, of zoo goed als 

 niet verbreed. De snuitgroef eindigt in een, meer of minder duidelijk stipvormig, groef je 

 tusschen de oogen 2 



2 Dekscliilden aan de basis veel breeder dan het halsscliild, met sterk uitpuilende schou- 

 derhoeken, zeer fijn bruin of grauw beschubd; de stippellijnen meestal iets verdiepten 

 lichter strepig beschubd. Halsscliild met drie lichtere langslijnen. Kop, met de meer 

 uitpuilende oogen, even breed als de voorrand van het halsscliild; slapen kort. Snuit 

 aan den top slechts kort driehoekig uitgesneden, achter die uitsnijding met eene korte, 

 maar duidelijke middelkiel. De in de breedte geschikte beharing van den snuit, tus- 

 schen de oogen, geleidelijk in de gewone lengterichting der beharing op den schedel 

 overgaande. Oogwimpers zwart. Lengte 5 — 7 mm. (C.N. 11.596.25. 12) . . puncticollis Steph. 

 Dekschilden aan de basis bij het (^ iets, bij het $ aanmerkelijk breeder dan het lials- 

 schild, maar veel smaller dan bij pun c t i co 1 1 i s, meer lang-ovaal,met stompere schou- 

 derhoeken; zeer dicht geelachtig of grauw, eenigszins vlekkig beschubd; de stippellijnen 

 niet lichter beschubd ; de schubjes iets grooter en meer rondachtig, op de afwisselende 

 tusschenruimten gewoonlijk met vele witte schubjes vermengd. Halsschild met drie, 

 weinig scherp aangeduide, lichtere langsstrepen, de middelste zeer smal en onduidelijk. 

 Kop opvallend gi'oot en dik, met weinig uitpuilende oogen, maar lange slapen ; bij het cj 

 iets breeder dan bij het $, even zoo breed als de voorrand van het halsscliild. Snuit aan 

 den top lang, spits toeloopend, uitgesneden, daarachter zonder die korte langskiel. De in 



de breedte geschikte beharing van den snuit, tusschen de oogen, vormt met de gewone 

 beharing in het niveau van den achterrand der oogen eene scheiding. Oogwimpers wit. 

 Lengte 5 — 7^ mm longulus Gyll. 



S. Iiumeralis Steph. (discoideus Gyll., bicolor Fahrs., biseriatus All., Allardi ( hevrol. (C.N.II.596. 

 25.9). Bij het type (discoideus Gyll.) is het halsschild even lang als breed, of wel (a. a 1 1 r i- 

 t u s Gyll. = pwmptKs Gyll.) breeder dan lang en naar voren sterker versmald, in welk geval de 

 kleine borstelhaartjes op de dekschilden duidelijk zijn en het lichaam meer gedrongen is (den 

 Haag en Maastricht). Bij a. ni a c u I a t u s Motsch. bevinden zich op het lichte gedeelte van de 

 schijf der dekschilden bruine vlekjes (den Haag en Zierikzee) (B.121). 



S. i n o p s Gyll. (curviscelis Desbr.). Deze soort leeft op kalkbergen. Li de Rijnprov. en Nassau. 

 Zij is het naast verwant aan h u m e r a 1 i s Steph. en onderscheidt zich aldus : 



Voorhoofd, aan weerezijden, met duidelijke oogwimpers. Dekscliilden, tusschen het 

 schubkleed, slechts met uiterst korte haartjes, welke, van terzijde gezien, aan het uit- 

 einde meer in 't oog vallen. Zie verder de besclirijWng lüerboven .... hunieralis Steph. 

 Voorhoofd zonder oogwimpers. Dekschilden tusschen het dunne, wit en grauw of wit en 

 bruinachtig, soms langsvlekkige schubkleed met ternauwernood herkenbare haartjes, 

 welke ook van terzijde gezien, zeer moeielijk herkenbaar zijn. Snuit en voorhoofd min- 

 der uitgehold, de oogen naar boven minder uitpuilende. Lichaam meer gedrongen dan 

 bij hunieralis. De ruimte tusschen de voorcoxae en de afsnoeringslijn van het pro - 

 sternum is opvallend smaller dan bij h u m e r a 1 i s. Lengte 4— 5; mm. . i n o p s Gyll. 



