LXXVI. CURCULIQNIDAE. - SiTONA. r>47 



S. cylindricollis Fahrs. (meliloti Walton; bicolor Strl., non Fahrs.) (C.N.II. 597.25.10). Deze soort 

 is nog op meerdere plaatsen in Zuid-Holland (o.a. bij den Haag en Rotterdam), Wamel en in 

 aantal bij Deventer gevangen. Bij het type zijn de dekschilden wit vlekkig, bij a. v a r i- 

 a n s Desbr. (B.103) bruin en grijs vlekkig-, bij a. *moïitor Faust geheel dicht wit beschubd (B.1Ü3). 

 De a. varians komt meer voor dan het type. 



S. lateralis Gyll. (suturalis Steph.) (C.N.II.597.25.13) heet bij Reitier: sutiiralis Steph. (albarius 

 Fahrs., vicinus Desbr.); lateralis Gyll. wordt daar geduid als eene var., bij welke de oogen meer uit- 

 puilen (bij het type vlak) en het halsschild minstens even lang als breed is (bij Arnhem) (B.103). Bij 

 a. ononidis Sharp [giittulatiis Chevrol.) zijn de dekschilden wit vlekkig beschubd (algemeen), bij 

 a. elegans Gyll. de afwisselende tusschenruimten zilverwit of licht metaalglanzig beschubd (bij 

 Dussen in N.-Brab. ; ook bij Aken en Elberfeld). 



S. lineatiis L. (geniculatus Fahrs., viridifrons Motsch.) (C.N.IT.597. 25.14). Terwijl gewoonlijk 

 tusschen het schubkleed op de dekschilden uiterst kleine, fijne, korte, nagenoeg neerliggende haar- 

 tjes voorhanden zijn, welke, ten minste naar het uiteinde, van terzijde zijn te zien, zijn bij var. 

 stricticollis Desbr. (B.103) die fijne haren talrijker en duidelijker, terwijl het schubkleed 

 wat meer of minder gereduceerd is (bij Bergen-op-Zoom). Bij var. o c u I a t u s Desbr. (B.103) 

 puilen de oogen wat meer uit, zijn de oogwimpers, aan weerszijden op het voorhoofd, wat duidelij- 

 ker en is het halsschild nagenoeg in het midden het breedst; ook vertoonen de schubjes der dek- 

 schilden een duidelijken metaalglans en zijn de tusschen gelegen haartjes weinig zichtbaar (bij 

 Goor). Op klavervelden zeer algemeen. Kleine vermeldt nog larvenvraat en de kevers aan de 

 scheuten van P h a s e o 1 u s v u 1 g a r i s L. en m u 1 1 i f 1 o r u s Lmk. ; de bladen van klaver, 

 Anthyllis vulnerariaL., Vicia faba L. en Medicago sativa L. worden 

 van af den rand aangevreten. Ook zouden de larven in demienkegels en ook in de jonge scheuten 

 van eiken en F i s u m a r v e n s e L. ^) voorkomen. 



De in ons gebied voorkomende Sitona-soorten worden, volgens Reitier, aldus in groepen gerang- 

 schikt: 



1 Schildje met naar voren divergeerende, of straalsgewijze geplaatste schubharen 

 bezet. De soorten: gressorius F., griseus F. en i n t e r m e d i u s Kust. . . S c u t e 1 1 a t i. 

 Schildje gewoon beschubd of behaard 2 



2 De gewTichtsholten der voorcoxae reiken tot aan de afsnoeringslijn, welke zich achter 



den voorrand van den prothorax bevindt 3 



De gewTÏchtsholten der voorcoxae reiken niet tot aan genoemde afsnoeringslijn, 

 maar zijn daarvan even ver verwijderd als deze van den voorrand 6 



3 Bovenzijde fijn, aanliggend behaard (bij niet in ons gebied voorkomende soorten ook 

 wel daartusschen met lange, afstaande haren vermengd), met uitzondering van het 



schildje niet beschubd. De soort: canibriciis Steph Pubiferi. 



Bovenzijde beschubd, of beschubd en behaard, zeer zelden nagenoeg kaal 4 



4 De zijden van het lichaam zonder scherp begrensde, licht beschubde langsstreejj, veelal 

 de geheele onderzijde licht beschubd en aan de zijden van kop en halsschild scherp be- 

 grensd, in welk laatste geval de geheele buik dicht beschubd is 5 



De zijden van het lichaam met een scherp begrensde, veel dichter en lichter beschubde 

 langsstreep (wit, geel of metallisch groen), welke zich van de zijden van den kop tot aan 

 den buik uitstrekt. Buik. behalve de lichter beschubde zijden, zeer fijn behaard en niet 

 beschubd. Voorhoofd meestal met oogwimpers. Topgedeelte van den snuit met eene 

 fijne kielvormige langslijn. De soort : siilcif roiis Thunbg Laterale s. 



5 Halsschild met dicht staande, grove, of grove en daartusschen fijnere, bestippeling;de 

 grovere stippels zijn minstens even sterk als die der stippelrijen op de basis der dek- 

 schilden. Dekschilden, in de tusschenruimten, met in rijen geplaatste, korte borstel- 

 haartjes, of met meer of minder lange haren bezet. Voorhoofd ten minste met korte oog- 

 wimpers. De soorten: regensteinensis Herbst en tibialis Herbst . . . C o n v e x i c o 1 1 e s. 

 Halsscliild met gewone, dichtere en fijnere bestipiieling ; de stippels veel fijner dan die 

 der langsstrepen aan de basis der dekschilden. Dekscliilden in de beschubde tusschen- 

 ruimten zonder afstaande haren of borstelhaartjes, of slechts met zeer korte, fijne 

 aanliggende borstelhaartjes bezet. Voorhoofd meestal zonder duidelijke oogwim- 

 pers. Buik beschubd en daartusschen meestal uiterst fijn behaard. De soorten : lineatus 



L. en suturalis Steph Eciliati Strl. 



6 Kop van normale breedte, met de oogen minstens even zoo breed als de voorrand van 

 het halsschild ; de slapen achter de oogen nagenoeg parallel aan elkaar, of naar achteren 

 slechts iets verbreed 7 



') Zie: E. Molz und D. Schröder, Beitrag zur Kenntnis der Biologie des Blattraudkafers (S i t o n a 

 1 i n e a t a L.), in: Zeitschr. f. wissensch. lusektenbiologie, Bd. X, Heft 8,9, 1914. 



