LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Hypera. Phytonomus. 549 



H. crinita Schönh. (visnagae Capiom.) (C.X.II.599, noot 2). Volgens Schilsky inde 

 Rijnprov., maar twdjfelachtig, overigens in het Rliddell. zee-gebied. Ook twijfelachtig uit Ham- 

 burg opgegeven. 



De soorten van het genus Hypera Schönh. worden door Reitter aldus onderscheiden: 



1 Dekschilden neerliggend behaard; de haartjes gewoon, niet gespleten of aan den top 



uitgerand, tweeslippig of gevorkt 2 



Dekschilden met tweeslippige, gespleten of uitgerande haren of schubjes bedekt (bij 

 15—20 malige vergrooting goed te zien). Tusschenruimten der stippellijnen met enkele 

 grootere stippen bezet, waarin ietslangere, gewone, korte haren of langere borstelharen 

 staan 7 



2 De borstelachtige wimpers aan den top der schenen zijn zwart of zwartbruin .... 3 

 De borstelachtige wmpers aan het uiteinde der schenen zijn geel 4 



3 Halsschild sterk verbreed, van voren steil naar den kop afbellende, over de lengte meer 

 gewelfd. Lichaam gedrongen. Beharing der dekschilden op de afwisselende tusschen- 

 ruimten grauw en bruin gemarmerd. De borstelhaartjes aan den top der voorschenen 

 zwartbruin, lang en stijf, over het schuin afgesnedene gedeelte van den buitenrand rei- 

 kende. Lengte 7— 9 mm cyrta Germ. 



Halsschild slechts weinig verbreed, van voren niet steiler afbellende, over de lengte 

 slechts vlak gewelfd. De borstelhaartjes aan den top der voorschenen zwart, slechts tot 

 den top beperkt. Dekschilden met fijne, dicht opeen bestippelde, langsstrepen ; tusschen- 

 ruimten niet of slechts fijn vlekkig besprenkeld, veelal (a. *marmoraki Cap.) duidelijker 

 gemarmerd. Lengte 6 — 10 mm intermedia Boh. 



4 Dekschilden op de tusschenruimten, vooral van voren, met verspreide, zeer fijne 



korreltjes bezet 5 



Dekschilden op de tusschenruimten zonder eenige aanduiding van dergelijke korreltjes, 

 veelal met enkele stippels bezet; de haartjes veelal eenigszins roodkoperglanzig. ... 6 



5 De binnenste twee en de buitenste twee stippellijnen der dekschilden verbinden zich, 

 nabij het uiteinde, met elkaar; daartusschen zonder eenige schuine bultige verheven- 

 heid. Lengte 9 — 11^ mm ovalis Bohem. 



De binnenste twee stippellijnen der dekschilden zijn, nabij het uiteinde, door eene 

 schuine bultige verhevenheid (door de met elkaar verbondene 3e en 9e tusschen- 

 ruimten gevormd) van de buitenste twee gescheiden. Lengte 8 — 13 mm 



o X a 1 i d i s Hrbst. 



6 Halsschild aan weerszijden, tot nabij de voorcoxae, van grove, geïsoleerde stippels 

 voorzien. Bovenzijde van het lichaam fijn bestippeld. Lichaam bruin, tamelijk dof. 

 Dekschilden breed-ovaal; de afwisselende tusschenruimten tralieachtig zwart en 

 geelachtig gevlekt. Halsschild naar achteren slechts zwak versmald, bij var. *coarcti- 

 collis Krauss (uit de Alpen) de zijden voor de achterhoeken uitgebogen. De kop is 

 opvallend ver, nagenoeg tot aan de oogen, in het halsschild teruggetrokken. Lengte 



7 — 10 mm palumbaria Germ. 



Halsschild aan weerszijden, tot nabij de voorcoxae, s echts fijn bestippeld, veelal met 

 ingestrooide kleine korreltjes op den randkant. Dekscliilden minder duidelijk tralie- 

 achtig zwart en geelachtig gevlekt. Lengte 7 — 10 mm comata Boh. 



7 Dekschilden met diep gespleten, tweeslippige haren bezet, daartusschen slechts met 

 zeer korte, afstaande, gebogene gewone haren vermengd; de afwisselende tusschen- 

 ruimten licht en donker tralieachtig gevlekt. Lengte 5 — 7 mm. . .tessellata Herbst. 

 Dekschilden en halsschild dicht met aanliggende, witachtige, langwerpige, gegroefde 



en aan den top uitgerande schubjes bedekt; daartusschen over de geheele bovenzijde 

 met lange, afstaande borstelharen vermengd. De naad en de afwisselende tusschen- 

 ruimten met zwarte, in langsryen geplaatste, vlekken versierd. Lengte 4—8 mm. . . 



crinita Schönh. 



Phytonomus punctatus Fabr. (fallaciosus Desbr., rufus Bohem.) (C.N.II.600.27.1). Volgens 

 Bedel zou deze soort moeten heeten: P. Zoïliis Scop. 1763 {— punctatus F. 1775). Bij a. 1 i n e e 1- 

 I u s Gerh. (B. 122) zijn de naad en twee tusschenruimten op elk der dekschilden wit beschubd ; uit 

 aanspoelsel van de Maas, Steyl (Limb.), April. i?eïï<er vermeldt deze soort als algemeen op T r i- 

 folium, Medicago, Ononis enz. Volgens Kleine skeletteert de larve de bladen en is 

 kevervraat waargenomen aan de bladen van Trifolium pratenseL. en incarnatum 

 L. en Medicago s a t i v a L. ; L. von Heyden vond ze in tuinen op zomiebloemen. 



P. fasciculatus Hrbst. (dauci Oliv., variegatus Bach) (C.N.II.600.27.2). Kleine vermeldt ook 

 kevervraat aan de bladen van Daucus carota L. 



P. arundinis Payk. (C.N.II.600.27.3). Het type is dicht geelachtig, nagenoeg gelijkmatig be- 



