LXXVI. CURCULIONIDAE. - Phytonomus. 551 



P. pedestris Payk. (supiciosus Hrbst., meles GylL, ?railes Payk.) (C.N.II.602.27.8). De larven 

 zouden in de bloemhoofdjes en aan de bladen en scheuten der genoemde planten leven; ook 

 kevervraat aan de bladen, ook van Lotus corniculatus L. en Plantago major L. 



P. constans Boliem. (balteatus Chevr.). Deze soort komt, volgens Schilski/, in Duitschland 

 voor ; zij zou bij Aken gevonden zijn. Reitter zag nog geen Duitsche exemplaren. Vroegere opgaven 

 uit Nederland waren onjuist. 



P. V i e i a e Gyll. (laticoUis Hochh.) (C.N.II.602). Kleine vermeldt de larven en kevers aan de 

 bladen van Sixim latifolium L., Berula angustifolia L. en Heloscia- 

 d i u m n o d i f 1 o r u m Koch. 



P. meles Fabr. (trifolii Herbst, borealis Germ.) (C.N.II.603.27.13) is nog bij Wageningen, Eer- 

 beek, den Bosch, Bergen-op-Zoom en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen; twijfel- 

 achtig bij Heemstede. De a. pallidus Dej. {stramineus JVIrsh.) bij Ossendrecht. Kleine noemt 

 nog T r i f o 1 i u m i n c a r n a t u m L., Medicago falcata L., media Pers. en 

 I u p u 1 i n a L., bij welke de bladen geskeletteerd worden en de larven ook inde bloemhoofdjes 

 leven. 



P. trilineatus Marsh, (repandus Mrsh., plagiatus Redtb.) (C.N.II.603.27.16). Kleine vermeldt 

 dat de larven aanzwellingen veroorzaken aan de voedselplanten, de kevers zouden ook op de 

 bladen van Onobrychis sativa Lam. gevonden zijn. In Westfalen, in aantal, in een 

 ouden wilgenstam. 



P. plantaginis de Geer (C.N.II.604.27.14). Volgens Kleine leeft de larve in de bloemen, knaagt 

 aan of mineert in de bladen van de genoemde planten; ook van Lychnis diurna Sibth. en 

 Plantago media L. 



P. nigrirostris F. (variabilis F.) (C.N.II.604.27.15). Exemplaren met roodbruine dekschilden 

 ( niet immatuur) zijn a. S t i e r 1 i u i Gap. (B.103), bij Oisterwijk en Valkenburg. Kleine ver- 

 meldt de larven in de bloemen en bloemhoofdjes, ook de bladen mineerende ; kevervraat nog aan 

 Medicago sativa L., Trifolium agrarium L. enBuphthalmum sali- 

 c i f o 1 i u m li. (sierplant); de cocons zijn langwerpig, kleurloos. Vooral op klavervelden. 



P. niurinus F. (suturalis Redtb.) (C.N.IL605.27.11). Deze soort is nog bij Leiden, Zwolle en 

 Zoelen gevangen. Kleine vermeldt de larve aan de jonge bloemhoofdjes en uiteinden van 

 scheuten; kevervraat ook aan de bladen van Medicago falcata L., media Pers. en 

 ] u p u 1 i n a L., M e 1 i 1 o t u s a 1 b a Desz., c o e r u 1 e a Lam., o f f i c i n a 1 i s Desr. en 

 macrorhiza Pers. en Anthyllis vulneraria L. 



P. variabilis Herbst (posticus Gyll., austriacus Petri, suturalis Redtb.) (C.N.II.605.27.12). 

 Alle kleuraf wij kingen gaan in elkaar over en laten zich daarom niet scherp onderscheiden. Geheel 

 witgrauwe exemjilaren zijn, volgens Reitter, a. pareus Gyll {sericeus Cap.), welke toch wel met 

 a. posticus Gyll. vereenigd kan blijven. Volgens Kleine is de larve schadelijk aan de blaadjes 

 en stengels; kevervraat aan de bladen van Medicago sativa L., falcata L., media 

 Pers., lupulina L., Phaseolus vulgaris L., Solanum tuberosum L., 

 Rubus idaeus L., Brassica, Plantago lanceolata L. en Atriplex 

 p a t u 1 a L. Hoogstwaarschijnlijk zijn het alleen Papilionaceeën waarop de soort zich 

 ontwikkelt. L. von Heyden vermeldt de larven van Onobrychis sativa Lam. (zoogen. 

 „Ewiger Klee"). 



Reitter rangschikt de Phytonomiis-soorten aldus: 



1 Schubjes, op de dekschilden, aan den top in 't geheel niet of slechts flauw uitgerand, 



nimmer tot aan de basis gespleten 2 



Schubjes, op de dekschilden, zeer diep, meestal tot op de basis gespleten, of als twee- 

 slippige haren 6 



2 De afwisselende tusschenruimten op de dekschilden niet als scherp aangeduide, lichte 



langsstrepen beschubd 3 



De afwisselende (2e, 4e, 6e en 8e) tusschenruimten op de dekschilden zijn scherp streep- 

 achtig wit beschubd. De soorten: adspersus F. var. alternans Steph. en Kiinzei Germ. 



3 Dekschilden tusschen het schubkleed met meer of minder lange, duidelijk afstaande 



borstelharen bezet. De funiculus reikt tot aan het midden der oogen 4 



Dekschilden tusschen het schubkleed zonder duidelijk ingestrooide borstelharen, of 

 deze zijn kort en nagenoeg aanliggend. De funiculus reikt hoogstens tot aan den 

 voorrand der oogen. Halsschild aan de zijden niet of slechts weinig afgerond. Sub- 

 gen. E r i r r h i n o m o r p h u s Cap 5 



