LXXVI. CuRcuLioNiDAE. - Lixus. Larfnus. 557 



4 Oogen nagenoeg rond en zijwaarts sterk uitpuilende. Het voorste gedeelte der dek- 

 schilden vormt, met het halsschild en den kop, een doorloopenden kegel. Basis en 

 voorrand van halsschild nagenoeg recht afgeknot, zonder ooglobben. Dekschilden 

 met lange, divergeerende eindslippen, welke evenlang zijn als de laatste twee sterniten. 

 Pooten zeer lang en dun ; tarsen lang en smal ; ook het klauwlid opvallend lang. Lichaam 



zeer lang en smal. De soort: paraplccticus L (Lixus s.str.) 



Oogen vlak weinig of in 't geheel niet uitpuilende. De eindslippen der dekschilden 

 ternauwernood langer dan het laatste sterniet, of korter 5 



5 Voorrand van het halsschild, achter de oogen, vlak uitgebogen ; daarnaast, naar onderen 

 sterker uitstekende, daardoor met ooglobben. De soorten : iridis Oliv., m y a g r i Oliv. 



en subtilis Strm (E u 1 i x u s Reitt.) 



Voorrand van het halsschild i'echt afgesneden, ook aan de zijden niet oochtig, zonder 

 ooglobben. De soort: sanguineus Rossi (Ortholixus Reitt.) 



6 Halsschild hetzij ongelijkmatig dubbel bestipiDeld, of rimpelig bestippeld op eene fijne, 

 dicht bestippelde grondsculptuur ; ook wel met glanzige korrels tusschen de rimpelige 

 sculptuur; de voorrand met meer of minder duidelijke, zelden zonder ooglobben; 

 achter den voorrand veelal, aan de zijden echter rugwaarts niet duidelijk, afgesnoerd. . 7 

 Halsschild, en meestal ook de dekschilden, zeer fijn en dicht, gelijkmatig korrelig, of 

 dicht bestippeld, dof ; de voorrand ook rugwaarts afgesnoerd ; de zijden door, van de 

 onderzijde naar boven gerichte, langere gele haren bandvormig behaard. Ooglobben 

 meestal ontbrekende. Voorhoofd tusschen de oogen sterk afgeplat. Snuit dicht be- 

 stippeld, dof. Scapus der sprieten opvallend kort. Buik niet met kale stippen inge- 

 strooid. De soort: elongatus Goeze (Lixochelus Reitt.) 



7 Zijrand der dekschilden, en van het halsschild, met eene dicht viltige, witte, scherp 

 begrensde langsstreep; die van de dekschilden bepaalt zich tot een of twee tusschen- 

 ruimten en laat de buitenste geheel viij. Halsschild tusschen de rimpelige sculptuur 

 met glanzige korrels vrij dicht bezaaid. De soort : s p a r t i i Oliv 



(Lixoglyptus Reitt.) 

 Zijrand der dekschilden zonder scherp begrensde, dicht uitte viltband. Halsschild fijn en 

 dicht bestippeld, of rimpelig, meestal met grove, vrij dicht staande, duidelijke stip- 

 pen, welke soms alleen op de achterhelft flauw aangeduid zijn. De soorten : a 1 g i r u s 

 L., cribricollis Bohem., bardanae F., vilis Rossi en punetiventris Bo- 

 hem (Dilixellus Reitt.) 



Larinus ^) Germ. (C.N.II.612.31). De soorten van dit genus leven in aantal bijeen, veelal met 

 L i X u s-soorten, op verschillende distelsoorten, in wier stengels en wortels zich de larven ont- 

 wikkelen. De kevers zijn in verschen toestand veelal sterk geel bepoederd, welk exsudaat, na te 

 zijn afgewreven, zich bij het levende dier opnieuw vormt. 



Larinus flavescens Germ. (planus Hrbst., carinifer Boh., teres Herbst) {C.N.II.613). 

 In België bij Chiny, Aug. Volgens Kleine op C a r t h a m u s en E c h i n o p s, zijnde beide 

 bij ons gekweekte planten ^). 



L. b r e v i s Hrbst. (senilis F., lineatocoUis GylL, pollinis Laich., Sanctae-balmae Abeille). 

 In geheel Duitschland (o.a. in Nassau), op distels. De larve leeft o.a. in den \TUchtbodem van 

 C a r 1 i n a a c a u 1 i s L., een sierplant uit zuidelijk IVIiddel-Europa. 



L. j a c e a e F. (planus F. ^), leuzeae F., foveicollis Gyll.) (C.N.II.613). Volgens Kleine, evenals 

 L. sturnus, op Centaurea jacea L., scabiosaL., nigra L., Cirsium ar- 

 vense Scop., oleraceum Scop., palustre Scop., Carduus nutans L. en 

 crispus L. In België (Lamorteau) op Cirsium; ook in Nassau. Zou ook in Oldenburg en bij 

 Elberfeld voorkomen. 



L. sturnus Schaller (conspersus Boh.)(C.N.II.613). In Nassau, bij Elberfeld en in België 

 (Torgny en Lamorteau op Centaurea scabiosaL. ). Volgens Kleine leeft de larve in de bloem- 

 hoofdjes (en ook de kever aldaar) van Carlina acaulis L., Centaurea scabiosa 

 L., jacea L., Cirsium palustre Scop., eriophorum Scop., lanceolatum 



') Zie: Dr. Karl Petri, Bestimm.-Tab. (LX. Heft) C u r o u 1 i o n i d a e, 14. Thcil: Genus Lari- 

 nus und Verwandte, in: Verh. Naturf. Ver. Brünn. 1907. 



") In de Rijnprovincie, n.L bij Elberfeld, zouden gevangen zijn Larinus latus Herbst (cardui 

 Rossi) a. *teretirostris Gyll. en L. c y n a r a e F., wat echter zeer te betwijf elen' is. Beide soorten komen 

 in Zuid-Europa, op distels, voor. 



') De in 1887 vermelde L. planus F., als ook de bij Fleurus in België voorkomende L. planus 

 F., doelen op c a r 1 i n a e Oliv., welke, ook volgens Reuter, planus F. zou moeten heeten; Volgens 

 L. von Heyden is L. planus F. niet met zekerheid te duiden. Bij Bedel is L. j a c e a e F., = pla- 

 nus F. (verisim). 



