LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Lartnus. Rhinocyllus. Lepyrüs. Hylobius. Ö59 



8 Halsschild zonder langsgroef voor het schildje. De 3e tusschenruimte der dekschilden 

 aan de basis meestal zonder duidelijke haarvlek. Lengte 4—9 mm. . . j aceae Fabr. 

 Halsschild met eene meer of minder duidelijke langsgroef voor het schildje. De 3e 

 tusschenruimte op de dekschilden, aan de basis, met eene lichtere en dichtere viltvlek. 

 Snuit bij het $ lang. Lengte 8 — 13 mm sturnus Schall. 



Rhinocyllus conicus Fröl. (antiodontalgicus Gerbi, thaumaturgus Rossi, odontalgicus Oliv., 

 latirostris Latr., Olivieri Gylh.) (C.N.II. 614.32.1). Sommige schrijvers onderscheiden drie vormen 

 van deze soort, zoo o.a. L. Redtenhacher (Fauna Austriaca II Bd. 1874; blz. 262), welke bij dezen 

 schrijver aldus onderscheiden worden: 



1 Prosternum gewoon 2 



De voorrand van het halsschild verlengt zich, als een hoogen kant, aan de zijden van 

 het prosternum tot aan de vooicoxae. Snuit vlak gedrukt, zonder verhevene middel - 

 lijn. Spriet wortel en tarsen roestrood. Overigens als O 1 i v i e r i 



antiodontalgicus Gerbi. 



2 Zwart, dicht bestippeld; met geelgrauwe, vooral op de dekschilden vlekkige, viltbeklee- 

 ding. Snuit over de lengte verdiept, met eene duidelijke, verhevene middellijn. . . . 



latirostris Latr. 



Als de vorige, in den regel iets kleiner. De snuit smaller, over de lengte minder diep 



ingedrukt en ternauwernood gekield. Sprieten en pooten zwart. . . Olivieri Gylh. i) 



Uit Nederland en België zag ik alleen den vorm Olivieri Gyll. L. von Heijden vermeldt 



conicus Fröl. (antiodontalgicus Gerbi) van C a r d u u s, in Nassau; ook daar ter plaatse 



de var. Hatirostris Latr. van distels, alsook de var. Olivieri Gyll. 



Behalve de genoemde voedselplanten, noemt Kleine nog: C a r d u u s c r i s p u s L., C i r- 

 s i u m p a 1 u s t r e Scop., a r v e n s e Scop. en 1 a n c e o 1 a t u m Scop., bij welke de larve 

 in den algemeenen bloembodem leeft; ook zou zij in de bloemen van Cynoglossum offi- 

 c i n a I e L. en E c h i u m v u 1 g a r e L. zijn waargenomen. 



Lcpyrus-) palustris Scop. (colon L.) (C.N.II.614.33.1). Deze soort onderscheidt zich nog van 

 L. capucinus Schall. doordat de dijen slechts fijn en onduidelijk getand zijn, op de buiten- 

 zijde dichter behaard en van een meer of minder duidelijken ^) lichten haarring voorzien zijn; bij 

 capucinus daarentegen zijn de voordijen ki-achtig en stomp, de middeldijen iets zwakker, 

 de achterdijen veelal onduidelijk getand. Bij a. c a n u s Gyll. (B.100) ontbreekt de witte schubjes- 

 vlek iets vóór het midden op de 4e *) tusschenruimte der dekschilden (een geheel grijs ex. uit den 

 Haag en een grootendeels bruin ex. uit Roosteren (Limburg)). Bij var. *asperatus^c\ïa.\xi. [Herbichi 

 Zawadsky, ruciicollis Desbr.) is dit witte schubvlekje iets vergroot, meestal inde breedte getrokken 

 en is gewoonlijk ook een klein, licht schubvlekje voor het uiteinde bemerkbaar, daarbij is in den 

 regel het halsschild sterker rimpelig, de tusschenruimten der rimpelige bestippeling komen meer 

 als onregelmatige korrels uit. Kleine vermeldt kevervraat aan de bladen van S a 1 i x-soorten. 



L. capucinus Schall. (binotatus F., non Payk.) (C.N.II.614.33.2). Het halsschild is minder ke- 

 gelvormig dan bij palustris, aan de zijden duidelijker afgerond. Bij a. Herrestris Motsch. zijn 

 de langere, dmine, licht gekleurde haartjes op de 3e en 5e tusschenruimten der dekschildentot eene 

 witachtige langsstreep verdicht. Kleine vermeldt kevervraat aan de bladen van Bèta vulga- 

 r i s L., S a 1 i X c i n e r e a L. en v i m i n a 1 i s L. 



Curculio L. (Hylobius Schönh.) (C.N.II.615.34) moet heeten: Hylobius Schönh. (Curculio 

 Bedel). 



Hylobius p i c e u s De Geer (pineti Fbr.). Volgens Schilsky in Westfalen. Deze soort behoort tot 

 het subgenus H y p o m o 1 y x Leconte, hetwelk zich van het andere subgenus Hylobius 

 s.str., waartoe de andere soorten behooren, aldus onderscheidt: 



Halsschild, behalve de rimpelige sculptuur, oneffen, met meerdere dorsale indrukken. 



Schildje glad en glanzig. Dijen ternauwernood- of slechts zwak getand 



Hypomolyx Leconte. 

 Halsschild gelijkmatig gewelfd, zonder dorsale indrukken, slechts met de rimpelige 

 sculptuur; veelal echter met eene afgekorte middelkiel. Schildje bestippeld en behaard. 



') Redtenhacher noemt Schönherr als auteur. 



-) Zie: R. Kleine: Der Stridulationsapparat der Gattung L e p y r u s Germar; iu: Entom. Blatter, 

 14. Jahrg. 1918, Heft 10 12; en 



— — Der Stridulationsapparat der Hylobiini I, Entom. Mitteil. Bd. X, Heft 1. — id. II, l.c. Bd. 

 X, Heft 2. — id. III, 1. c. Bd. X Heft 3. 



') Reuter zegt bij vergissing: „ohne hellen Haarring an den Aussen S.", wat wel voor L. c a p u c i- 



u s SchaU. geldig is. 



*) Niet Ie tusschenruimte als in de beschrijving (1 c.) op regel 19 v. o. vermeld staat (zie: Lijst IV). 



