562 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - LiosoMA. Tanysphyrus. Dicranthus. Bagous. 



Liosonia deflexum Panz. (ovatulum Clairv., $ impressum Boh., neglectum Bremi, Discontign^i 

 Bris.) (C.N.II.618.37.1). De a. co II are Rey ( B. 107) bij welke het halsschild rood en slechts 

 van voren nog iets berookt is, werd bij Valkenburg, Januari, aangetroffen. Bij een ex. uit St. Pieter 

 zijn ook de dekschilden nog niet geheel uitgekleurd, meer donkerbruin en gedeeltelijk aan de ran- 

 den roodachtig. Bij een misvormd exemplaar sluiten de dekschilden, op het midden van den naad 

 niet aaneen en zijn enkele tusschenruimten ongelijkmatig kielvormig verheven. Overal in Zuid- 

 Limburg zeer algemeen. 



L. oblongulum Bohem. (C.N.II.618) zou ook in België (Boitsfort, Forêt de Soignes) ge- 

 vangen zijn. Twijfelachtig of in Duitschland. 



TanysplijTiis lemnao Payk. (C.N.II.619.38.1). Keverviaat is aan L e m n a waargenomen; vol- 

 gens Urhan mineeren de larven de L e m n a's en gaan, even als de kevers, zoo noodig van de eene 

 L e m n a naar de andere. 



Dicranthus elegans Fabr. (vittatus Motsch.) (C.N.II. 619.39.1). Volgens Reiiier leeft deze soort, 

 behalve aan riet, ook aan Gl veer ia spectabilis M. etK. en Scirpus lacustris 

 L. Zij is nog bij den Haag, Hillegersberg en Ankeveen gevangen. 



Bagous ^) p e t r o Herbst (Aubei Cussac) (C.N.II.620 en B. 105). Bij Ommen, Juni. In België bij 

 Overmeire, tusschen Gent en Dendermonde. Het halsschild is over de geheele oppei-vlakte met een 

 geelachtig-wit exsudaat bedekt, waardoor deze soort zich van alle andere soorten onderscheidt. 

 Het sub-genus, waartoe deze soort gerekend wordt, heet Elmidomorphus Cussac, niet 

 Helminthimorphus, ook niet Helmidomo rphus. 



B. cyllndrus Payk. (attenuatus Ahr.) (C.N.II.620.40.1). Deze soort is nog bij Rotterdam, Velp en 

 Oldenzaal gevangen. In België bij Bergh en Eppeghem. Kevervraat werd waargenomen aan 

 Glyceria fluitans R. Br., spectabilis M. et K. en d i s t a n s Whlnbg. ; ook zou 

 zij op P o a-soorten gevonden zijn. 



B. nodulosus Gyll. (binodulus Tlioms., non Gyll.) (C.N.II.621.40.3). Volgens Reuter aan en in 

 staande wateren. De soort werd nog bij Noordwijk en Ankeveen, Mei, gevangen. 



B. encaustus Bohem. ( ?argillaceus Gyll., halophilus Redt.) (C.N.II.621) heet, volgens 

 Reitter, argillaceus Gyll. (encaustus Boh., halophilus Redtb.). Het lichaam is lang gestrekt 

 witgrauw, lakglanzig. Halsschild met vlakke schubjes en duidelijke middelgroef ; bij a. *inceratiis 

 Gyll. {Leprieuri Guilleb.) langs het midden donker en de dekschilden bruinachtig gevlekt. Lengte 

 3—5 mm. Vooral langs zouthoudende wateren, o.a. bij Hamburg. -) 



B. tenipestivus Hrbst. (convexicoUis Schönh., tessellatus Forst., cnemerythrus Boh., angustatus 

 Thoms., ampliatus Thoms., dilatatus Thoms., Czwalinai Seidl.) (C.N.II.621.40.5). Eene smalle, 

 maar toch in breedte en in kleur zeer veranderlijke soort; de bijna geheel wit gekleurde, iets bree- 

 dere exemplaren zijn dilatatus Thoms. Behalve de meer verlengde gedaante dan bij de eigenlijke 

 B a g o u s-soorten (sensu Sharp), is ook het achterlijf langer, met een langer en smaller inter- 

 coxaal uitsteeksel en het 3e en 4e sterniet niet zoo kort. Bij var. adspers^^s Forst, (door mij tessella- 

 his Forst. = adspersus Föret. genoemd) is, volgens Reitter, de schedel van het voorhoofd door eene 

 ondiepe dwarsgroef gescheiden en vertoont het voorhoofd eene, op de basis van den snuit door- 

 loopende, langsgroef, aan weerszijden daarvan met eene vlakke buil. Zij is nog bij Wamel, Bergen- 

 op-Zoom, Dussen, Valkenburg, en Gronsveld (Limb.) gevangen. De var. bij Rotterdam en Eysden 

 (Limb.). 



B. frit Hrbst. (mundanus Bohem.) (C.N.II.622.40.6). De door mij als synoniem beschouwde 

 subcarinatus Gyll. is bij Reitter synoniem met B. c 1 a u d i c a n s Bohem., maar staat 

 bij den auteur Gyll. een ?. 



B. claudicans Bohem. (muticus Thoms., longitarsis Thoms. ^), frit H. Bris, nee Herbst) (C.N.II. 

 622.40.7) heet bij Schilsky: subcarinatus Gyll. (= claudicans Boh., frit Bris., muticus Thoms.). 

 Deze soort is nog bij Sloterdijk, Muiden, Bergen-op-Zoom, Oisterwijk en den Bosch gevangen. 



') Zie: J. iSchilsky, Die Ktifer Europas, von Dr. H. C. Küster und Dr. G. Kraatz, fortgosetzt von. . . . 

 44es Heft. 



^) Eene vroegrere opgave van B. r o t u n d i c o 1 1 i s Bohem. uit Nederland (Haarlem, Utrecht) be- 

 rustte op verkeerde determinatie. Deze soort komt in Oostelijk-Duitschland, maar ook in Mecklenburg 

 voor. De vroeger uit Breda opgegevene B. b r e v i s Gyll. is synoniem met 1 i m o s u s Gyll. 



') Schilsk-y en Reitter beschouwen B. longitarsis Thoms. ( = subcarinatus Bris., non Gyll., = 

 frit Bedel, non Hrbst.) als eene goede soort, welke meer in Oostelijk-Duitschland voorkomt. Zie het on- 

 dorecheid in den liierachter volgende tabel. 



