564 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Bagous. Hydronomus. 



Halsschild in het voorste derde gedeelte even breed als, of iets breeder dan aan de basis ; 



sterk gcpraniilecrd. Lichaam dof 9 



9 Dekscliildi'u slechts fijn gestreept, alle tusschenruimten even vlak; het bultje achter 

 op de 5e tiisscluuiiuinite zeer Idein. Tarsen kort en smal, de eerste 3 leedjcs slechts 



even lang als breed. Lengte 2.^ — 3 mm chuidicaiis Bohem. 



Dekschildcn met stippellijnen, de afwisselende tusschenruimten meestal iets sterkei' 

 verheven 1" 



10 Laatste teigiet aan den top met eene halfcirkelvormige uitranding. Dekschilden aan 

 liet uiteinde snavelaehtig neergebogen, aan den naadtop iets divergeerende. Tai'sen 

 zwart, het 2e en .'k' lid niet langer dan breed, bij het $ is het 3e lid meestal onmerkbaar 

 breedei- dan het 2e, dit niet smaller dan het Ie. Lengte 3 — 3.^ mm. . . . ïrit Herbst. 

 Laatste teigiet aan den top vlak afgerond, in het midden hoogstens flauw uitgebogen. 

 Dekschilden aan den naadtop niet divergeerende 11 



11 Tai-sen kort, de eerste 3 leedjes hoogstens even lang als breed, te zamen ternauwer- 

 nood even lang als de halve scheen. Dekschilden langs den naad en over de afwisselende 

 tussclienruimten iets sterker gewelfd en van lichte langsvlekjes voorzien; de schou- 

 derbuil sjjits uitstekende. Zwart, schenen en tarsen roestrood. Halsstihild van achteren 

 smaller, bovenoj) fijn korrelig, met rechte basis; voor het schildje opwaarts gebogen, 

 de dwarsgroef van voren vlak, de voorrand weinig opwaarts gebogen. Voorhoofd met 

 een langsindruk. Dekschilden met eene minder duidelijke buil voor het uiteinde van 



de 5e tusschenruimte. Lengte 2 — 2i mm Iiitiilosus Gyll. 



Taisen langer, de leiMstc 3 eedjes iets of aanmerkelijk langer dan breed, te zamen 

 langer dan de halve scheen 12 



12 Dekscliilden zeer gestrekt, 1|— 2 maal zoo lang als te zamen breed. Halsschild ruim 

 zoo lang als l)reed, naar achteren versmald. Eene smalle, zeer veranderlijke soort. 



Zie verder: l.c. Lengte 2i~3i mm tenipestiviis Hrbst. 



Dekschilden hoogstens 1 1 maal zoo lang als te zamen breed, naar het uiteinde o]) de 

 5e tusschenruimte met een duidelijken bult. Halsschild zonder middelgioef. naar achte- 

 ren niet versmald, van voren zwak ingesnoerd. Dekschilden aan de schouders tanu'lijk 

 l)i(^ed. Tarsen en schenen roodachtig; de eerste drie leedjes veel langer dan breed. 

 Lengte 31— 4 mm longitarsis Thoms. 



II.V4lrouoiiiiis alismatis Marsh, (tibialis Bohem.) (CIN.11.623.41.1). De larve leeft in de blad- 

 oksels van Al is ma; ook wordt de soort veelal in aans])oelsel der rivieren aangetroffeiu 



SJutrp (.Studies in R h y n c h o p h o r a, in: The Entomol. JMonthly IMagaz. Vol. LH, 1917, 

 pag. 26 en 100) bespreekt eene, door hem ingevoerde (m.i. te zeer ingrijjiende) verandering, met 

 betrekking tot de rangschikking der H y d r o n o m i d e s van LaconUiirc. Lacordaire rekent 

 het genus B a g o u s Schönh., met enkele andere, door hem beschouwd als aanverwante, vormen, 

 tot eene groep Hydrouomides (bij Jidtler als tribus Bagoini geduid). Deze groep 

 onderscheidt zich, volgens Lacordaire, van de andere E r i r h i n i (bij Reuter en mij tribus 

 Erirrhinini genoemd) door het niet gelobde, derde tarslid. Toch vertoonen, volgens 

 Sharp, vele soorten, door JMcordaire tot de H y d r o n o m i d e s gerekend, een duidelijk gelobd 

 3e taralid, wat ook juist het geval is bij het genus H y d r o n o m u s ^). Het onderzoek van den 

 aedeagus (penis of forcejjs) vertoont zoozeer opvallende verschillen in bouw, dat Sharp een 

 deel van de H y d r o n o m i d e s tot de E r i r h i n i, een ander deel (de ware Bagoini) 

 tot de L i X i da e (beter sub-fam. L i x i n a e) brengt. De benaming Hydrouomides 

 nu)et, volgens hem, vervallen, aangezien het genus H y d r o n o m u s eene uitzondering maakt 

 (door het wel gelobde 3e tarsli(l)en niet de eigenschappen vertoont welke Loro/ï/«m' daaraan toekent. 



Sharp zondert jui een tribus Fseii*l<»l>aKoiiii van de Bagoini af en brengt ze, met andere 

 E r i r h i n i, tot eene groep die men zouden kunnen noemen E r i r r h i n i n a e (of beter tribus 

 Erirrhinini); hij beschouwt dezen nieuwen tribus als van andere Erirhini onder- 

 scheiden, door wat men zou kujuien noemen mor]jhologisch vereenvoudigde (degradation !) tarsen, 

 maai- is deze groep in andere ojjzichten zeer naverwant aan de E r i r h i n i, b.v. als .1) o r y- 

 l o m u s ])ectoralis Gyll. (Zie noot 1) blz. 566). De eigenlijke Bagoini beschouwt 

 Shnrp nu als een tribus van de L i x i n a e. 



Bij (ie l's»'ii(iol»a^(>ini zijn de tarsen deels nagenoeg draadvormig, deels kort met twcelobbig 

 3e lid; schenen naar het uiteinde gekromd. Hij verdeelt ze in de navolgende genera: 



1 Derde tarslid n i e t'-) tweelobbig 2 



Derde tarslid tweelobbig-') 3 



') M.i. is hier hot :k' lid aan den top, op de bovenzijde, iets iiilfïcraiul, terwijl hot liij di- l<;rirrhi- 

 n i n i uit twee, moer of iiiiiidor diverKcercnde, lobben bestaat. 



-) Maar toch aan den Inp, u\> t\^• bovenzijde, iets uitgerund. in wolko iiitriuuiiiiK hol khuiwlid iii- 

 goplant i.s. 



") M. i. is hier het, i e t s b v o o tl o r o, :ie lid op de bovenzijde wat d i e \> o r uiluorand, maar n i o L 

 tweelobbig, zooals bij de E r i r i' li i n i n i (zie ook blz. 566, noot 1 ). 



