LXXVI. CURCUUONIDAE. - PSEUDOBAGOINr. ÜAOOINF. 565 



2 Kin smal. (Prostornuin vóór de coxac <i'wp iiitTdrukt). De soorten: f i' i t (!yll., 



?Heibst en b i n o d u 1 u a Hibst rarahiiKoiis SÏiarp. 



Kin breed. Soorten buiten Europa P s e u d o b a <,' o n s Sharp. 



.3 Prosternuni vóór de coxae ingedrukt en diej) uitgebrand >) (kin klein, tar.sen kort). De 

 soorten : I u t u 1 e n t u s (lyll., o o 1 I i g n e n s i s Hrbst. (bij Reilter: g I a l) r i r o s- 

 t r i s Hrbst. = lutulentus Gyll., met de a. collign('n.sis Hrbst.), I u t o s u s (JvH., 

 nigritarsis Thoms. en rudis Sharp (uit Rngeland -)) . . . AltUKOiis Sliarp. 

 Prosternuni van voren uitgerand maar niet ingedrukt (ook nog onch'rsetheiden 

 door de minder soher]) aangeduick' en meer naar onderen gerieht(> sjjrietgroeven). 

 De acdeagus is volkomen als bij de anden; P s e u d o b a g o i n i. . Ilydroiioiniis Sehönh. 

 De andere tribus, Ku$;()ini (sensu Sharp), vormt nu, met de C I e o n i n i, l> i x i n i, R h i- 

 n o e y I I i n i en Ïj a r i n i n i, de groep der L i x i d a e (beter L i x i n a e), welke zicli van 

 alle andere R li y n c h o p h o r a onderselieidt, in zooverre de veHengde aanzwellingen (stiiits) 

 van de midd(>llob van den aedeagus vervangen zijn dooi- twee korte sli))jes ((;allipers). Zij onder- 

 scheidt zich van de andere L i x i n e n-groepen '*) door het bezit van draadvormige tarsen, 

 het ;{e lid n.1. is niet gelobd. Sharp besc^houwt, deze als eene natmu'lijke groe]), welke zeer ge- 

 makkelijk dooi- de twee genoemde kenmerken te onderscheiden is. Draadvormige tarsen zijn 

 uiterst zeldzaam bij de R h y n c h o j) h o r a. Behalve bij de li a g o i n i komen zij ook voor, 

 zooals wij gezi(Mi lu^bboüi, bij het genus P a r a b a g o u s onder de P s e u d o b a g o i n i, maar 

 bij dit genus is de aedeagus gevormd als normaal bij de C u r c u I i o n i d a e. 



Bij het. dooi- Sharp aangenomen, genius P r o I) a g o u s zijn de tarsen mvvv verlengd dan bij 

 eenig andere B a g o u s-soort, en is de aedeagus zeer opvallend door de zeer kleine slipjes en 

 het ontbreken van eene dwatsverbinding (transv^erse l)ridge) aan de basis van den boveinand 

 van d(^ middellol). Hiertoe^ rekent hij twee soorten: H e a s I (; r i Sharp '') ( = t e m ]) e s t i v u 8 

 var. *Il('aderi Newbery) uit Engc^land en ciiemerytliriis Marsh., lioh. ( -■ tempestivus Bris. '), 

 dilatatus Thoms., angustatus Thoms., convexieollis Shai]), nee l5oh. (volgens Sliarp)). 



Dan wordt door Sharp tot de H a g o i n i gerekend het genus Lypriis, ])ij hetwelk (Ie aedeagus 

 geen bovenste sli])jes vertoont, ook is het aangezwollen gedec^lte van d(^ middel lob kort en ont- 

 breekt de dwarsverbinding aan de basis van den bovenrand ervan; de opening is in het midden 

 van de lengte van de buis gelegen. 



Het derde genus van de Bagoini, sensu /S^ar/j, is Ragous Germ., van hetwelk nodiilosus 

 Herbst (Gy.lh. ?) het type genoemd wordt. De tarsen verschillen bij alle soorten van dit moeilijke 

 genus. Behalve nodiilOsiis Herbst ((Jylh.?), rekent Sharp hiertoe: cluiidicuii.s Boh., d i g I y p- 

 tus Boh., Iiitiilosiis Gyll., brcvis Gyll., liiiio.siis Gyll., argillaceus Gyll. en twee 

 in Engeland voorkomende soorten: Tomlini Shar]) en arduus Sharp.') 



Het vierde genus van de Bagoini, sensu Sharp, is Klmi(l«)innrpliiis Cussac, met de soort 

 Aiibci Cussac. {Sharp is niet zeker dat dit - petro Herbst is). 



Het genus Dicranthiis Motsch., dat ook tot de H y d r o n o m i n i of 1? a g o i n i gerekend 

 werd, wordt niet door Sharp, in genoemd werk, besproken; ongetwijfcild moet het ook tot de 

 Bagoini sensu Sharp gebracht worden. 

 Uit het hier gegcvene overzicht van S/mrp'.s studie; blijkt, dat de verscihillen in bouw van den 



') Eigenlijk als l)i.i P a i- n b a kous Sliarp. 



') A b a g o u s rudis Sharp. !)(; overooukoiiiMt met c o 1 1 i tr n o ii s i s Ilrbst. is zoim- groot, Ijciiloii 

 werden, met elkaar, wel als n i g r i t a r s i s geduid; maar, onafhankelijk van de donkerder spricteii cu 

 tarsen, heeft rudis een l)ree(ler on sterkiM- gelobd Ho tarslid. Spriotwortol en Imsis der schonoii geelach- 

 tig. ITalsBchild met krachtige, rimpelige sculptuur. Ictsgrooter ('.i'i inni.) dan c o 1 1 i g n (s n h i s (!{ nini.). 



') Hij welke het .'Je tarslid, evenals l)ij de E r i r r h i n i n i, duidelijk en diej) tvveeIobl)ig is. 



*) I'. H e a s 1 e i' i .Sharp is, volgens den auteur, eene zeer kenbare soort; het He tarslid is diiidclij]< 

 broeder dan bet tweede. De aedeagus g(dijkt zeer op die van c n e m e r y t ii r w s Mrsli., maar is liet 

 topged('(^lt(^ biccdoi-; <le basale slipjes zijn oi)vallend klein, zonder dwarsverbinding; de bovenste aan- 

 liatigsels zijn lang (mi dun. Hot halssehild is, aehtor do voorste versmalling, nag(!no(!g van rechte zijdtm 

 vooizicn; d(^ dokKcbilden verlooncn iiiiiidei- piirallelc^ zijden, naar den top zijn zij i)lotseling versmald, 

 zondci- liultigc v(^ilicvoiilici(l. liij lic( loven is do soort t(^ liorkeimen aan de breodc;, duidelijke dwarsvlek 

 a<-litor hot midden dei- doksoliildoii ; lal(:r verdwijnt d(!Z(! on wordt hot lichaam ecüikleui-ig grijs niet zwart. 

 De tarsen zijn zeer lang, het .'Se lid is ongeveer tweemaal zoo lang als broi^d ; duidelijk langer dan het 2e., 

 ofschoon aan den top iets nitgei-and, waarin zich het werkelijke Ie lid liovindt , zoodat d<! tars moer nadert 

 tot den normalen vorm bij de (^ u r c n 1 i o n i d o n dan bij eenig aiidoion H a g o u s het geval is. 

 Volgons Nfvhcri/ ook in Frankrijk gevonden. 



') Sh(iri) acht luit zeer twijfelachtig wat t e m p e s t i v ii s van II (^ r b s t eigenlijk is on vindt hot 

 beter do soort te noemen naar den bro(!deron vorm c n o ni o r y t h r u s. \V aterhousc meende dat deze 

 laatste Lyprus cylindrus üyll. zou zijn, wat Sharii ni(!t toestemt. 



') \i. Tomlini Sharp. Deze soort gelijkt zeer op c 1 a u d i c a n s, maar Is kloinor; zwart, grijs- 

 achtig vlekkig. Do dekschilden zijn niet zoo breed en steken aan de schouders daardoor niet zoover buiten 

 het halssehild uit. De sculptuur van het halssehild is iets fijner. Do tarsen zijn duidelijk langiM- (mi dunner; 

 het 2e lid van de achtertarsen is niet zoo breed als lang. Ook is do aedeagus oiivallend anders. Lengte 

 2i mm. 



H. arduus Sharp. Ook deze soort gelijkt zeer op c 1 a u d i c a n s on is aan de zeer lange tarsen te 

 herkennen. Zij is vooral onderscheidon door den anders govormden aedeagus; deze is zeer breed, de top 

 breed afgeknot en tweemaal flauw uitgebogen; de bovenrand van do monding is verder van den toji ver- 

 wijderd. Lengte '.i mm. Ook in Frankrijk gevonden. 



