568 LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Notaris. Dorytomüs. 



Het genus Erirriiiniis Schönh. (C.N.II.628.47) heet bij i?eiïfer: \otaris Steph. en wordt in de sub- 

 genera Notaris s.str. en E r i c u s Toum. verdeeld, welke hij aldus onderscheidt : 



1 De buitenste tusschenruimte der stippellijnen, langs de zijden der dekschilden, nor- 

 maal, meestal iets smaller dan de voorafgaande, maar vlak en veel breeder dan de om- 

 liggende stippellijnen en met dezelfde sculptuur als de anderen. Dekschilden met uit- 

 puilende schouderhoeken. Bovenzijde meestal duidelijk met fijne gele of geelgrauwe 

 schubhaartjes bedekt (bij aethiops F. nagenoeg kaal). Schildje normaal ontwik- 

 keld, (sub-gen. Notaris s.str.) 2 



De buitenste tusschenruimte van voren breeder wordende, achter het eerete derde ge- 

 deelte der dekschilden, tot aan het uiteinde, uiterst smal, lijnvormig en niet breeder dan 

 de voorlaatste stippellijn; de laatste stippellijn uiterst fijn aangeduid en dicht tegen 

 den zijnrand aanstaande. Voorschenen zonder bultjes. De soort acridulus L. *). . . . 



(sub-gen. Ericus Tourn.) 



2 Dekschilden gewoon bestippeld, niet korrelig 3 



Dekschilden dicht met schubachtig verhevene korreltjes. Bovenzijde meer of minder 

 fijn geelachtig behaard. Halsschild met onbestippelde middellijn 4 



3 Bovenzijde nagenoeg kaal, glanzig, zwart. Sprieten en pooten bruinrood. Lengte 6—7 

 mm. Algemeen in Noord-Europa. Eene vroegere (1854 en 1870) opgave uit Nederland 



was onjuist aethiops F. 



Bovenzijde met een dicht geelachtig kleed van haarschubjes bedekt; grondkleur. 

 bruinzwart, sprieten en pooten roodbruin. Voorschenen aan de bimienzijde met fijne 

 bultjes bezet. Lengte 8 — 10 mm petax Sahlb. 



4 Zijden van den metathorax onbeschubd. Voorschenen van binnen met fijne bultjes be- 

 zet. Halsschild aan weerszijden met eene smalle haarstreep. Zie verder. C.N.II.628.47.1 



biniaciilatus Fabr. 

 Zijden van den metathorax met eene dichte, leemkleurige korst van schubjes, zoo ook 

 de bovenzijde van het achterlijf, onder de dekschilden. Voorschenen aan de binnen- 

 zijde zonder bultjes. Zie verder l.c. 629.47.2 scirpi Fabr. 



Notaris petax Sahlb. Volgens Schilsky in Noord-Duitschland. 



N. bimaculatus Fabr. (C.N.II.628.47.1). Bij v. s u b c o s t a t u s Motsch. zijn de afwisselende 

 tusschenruimten op de dekschilden iets meer verheven dan de anderen (Limmel bij Maastricht) 

 (B.103); bij V. F r i v a I d s z k y i Tourn. vlak en afwisselend dichter streepachtig behaard, zeld- 

 zamer dan het type (B.103). Van N. salarius O. Schneider (C.N. 11.628, noot 2) zegt i^aïw^: 

 „Den Rüssler halte ich nach diesem einen transparanten (uirreif en ?) Stück f üreinen (Reiner neuen 

 mit N. bimaculatus v. Frivaldszkyi Tourn. verwandten Art. ; möglicherweise ist er einen 

 insulare Rasse von bimaculatus von dem ungemakelte stücke vorkommen. 



'S. scirpi F. (C.N.II. 629.47. 2). Kleine vermeldt kevervraat aan T y p h a 1 a t i f o 1 i a L., 

 S c i r p u s 1 a c u s t r i s L. en m a r i t i m u s L. 



N. acridulus L. (punctus F., rigidus IVL-sh.) (C.N.II.629.47.3). Exemplaren, bij welke op elk der 

 dekschilden, achter het midden, een wit haarvlekje voorhanden is, werden als punctus F. 

 beschreven en door sommigen als ab. col. beschouwd. Kleine vermeldt dat de larven in de katjes 

 van Populus tremula L. leven; de kevers overwinteren, soms in groot aantal, achter 

 losse boomschors, in vermolmd hout en tusschen afgevallen bladen; ook in kompost. 



Dorytomüs Steph. (C.N.II.629.48). Vele soorten van dit genus overwinteren ook onder afgeval- 

 len bladen van wilgen en populieren, alsook in de spleten van stammen. 



Dorytomüs longimaniis Forst, (vorax F., Frivaldszkyi Tourn., auripennis Desbr.) (C.N.II.630. 

 48.1). Geheel gele exemplaren, bij welke slechts de snuit donker is, zijn a. macropus Redt.; geheel 

 gele tot roodgele exemplaren, waar snuit en borst pekzwart zijn: a. v e n t r a I i s Steph. (bij 

 Maastricht). Kleine vermeldt ook kevervraat an S a 1 i x c a p r e a L. 



D. Schönherri Faust (C.N.II.630). Volgens Reitter op Populus en Ace r. Vol- 

 gens Schilsky bij Hamburg. Deze soort onderscheidt zich nog van 1 o n g i m a n u s aldus : 

 Voorcoxae achter het midden van het prosternum gelegen, het gedeelte van den pro- 

 thorax vóór de coxae even zoo lang als de coxae zelf. Voordijen veel langer dan de an- 

 deren, bij het (^ zeer lang en dun, fijn getand; de eerste twee voortarsen-Ieedjes bij het 

 ^ zeer lang gestrekt longimanus Forst, 



') In de hoogere bergen van Duitschland, op moerassige plaatsen, (ook bij Cassel) leeft de var. *monta- 

 71US Tourn.; deze is diep zwart, nagenoeg kaal; sprieten, schenen en tarsen roestrood. Gewoonlijk kleiner 

 dan het type. Lengte 3 j — 4 mm. 



