LXXVI. CURCULIONIDAE. - DORYTOMÜS. 569 



Voorcoxae meer in liet midden van het prosternum gelegen, het gedeelte van het pio- 

 sternum vóór de coxae veel korter dan de coxae zelf. Voordijen bij het $ ternauwernood, 

 bij het (^ iets langer dan de anderen en altijd een weinig dikker dan dezen. Voortarsen, 



ook bij het ^, zonder sterk verlengd tweede wortellid. Lengte 3^—5^ mm 



Schönherri Faust. 



D. filirostris Gyll. (Riehli Bach) (C.N.II.630.48.2). komt ook op P o p u 1 u s m o n i 1 i f e r a 

 Ait. voor; volgens Kleine ook op brandnetels. Pekzwarte of bruine exemplaren, met vlekkig grauw 

 behaarde dekschilden, bij het § met roodgele deksohilden, werden als Riehli Bach beschre- 

 ven. 



D. f 1 a V i p e s Panz. (sui'atus Gyll., bituberculatus Redtb.) (C.N.II.631). Op wilgen en elzen. 

 Vroegere opgaven (1887) doelen niet op deze soort, maar op hirtipennis Bedel (flavipes 

 Boh., Faust; suratus Seidl., nee Gylh.). 



D. trcmulac F. (variegatus Gyll., c^ vecors Gyll., ^ tenuirostris Bohem., $ amplithorax Desbr., 

 armatus Petri) (C.N.II.631.48.3) is nog bij Breda en in Limburg (Valkenburg en Gronsveld) ge- 

 vangen. Pekzwarte, roestrood gevlekte en dichter witachtig behaarde exemplaren, met rood- 

 achtige sprieten en poot en, werden als variegatus Gyll. beschreven en door sommige schrij- 

 vers als ab. geduid; bij Haarlem. Het type zou dan zijn: roestbruin, grauw, eenigszins vlekkig 

 behaard. Ook op P o p u 1 u s p y r a m i d a 1 i s Rozier en S a 1 i x c a p r e a L. 



D. validirostris Gyll. (Waltoni Bohem.) (C.N.63L48.5). Volgens Reuter op wilgen. 



D. minutus Gyll. (C.N.IL631). Volgens i?ei//er op wilgen, volgens XtóneoiJ Populus al ba 

 L. Ook achter boomschors. 



D. affinis Payk. (C.N.II.632.48.8) is nog bij den Haag, Leiden, Amsterdam, Heemstede, Wijk 

 bij Duurstede, Denekamp, Breda en op meerdere plaatsen in Gelderland en Limburg gevangen. 

 Kleine vermeldt de larven en kevers in de 9 katjes van Salix caprea L. en aurita L., 

 Populus pyramidalis Rozier ( = dilatata Alt.), alba L. en tremula L. 



D. Dejeani Faust (costirostris Gyll., pars) (C.N.II.632.48.9). Kleine vermeldt de larven in de 

 katjes van- en kevervi-aat aan Populus alba L., Salix c i n e r e a L. en A 1 n u s. 



D. taeniatus F. (maculatus IVIish., bituberculatus Zett., rectirostris Faust, Silbermamii Wenck.) 

 (C.N.II.632.48.10). Volgens Dr. H. Rosz de larven in den misvormden, vergrootenas der katjes van 

 Salix caprea L., incana Schrk. en p u r p u r e a L. Volgens Kleine blad vraat ook aan 

 Populus n i g r a L. en tremula L. ; volgens Reilter ook aan berken. Vooral in de grenspro- 

 vinciën, zeldzamer in de zeeprovinciën. Exemplaren bij welke de pooten, in beide seksen, korter 

 en ki'achtiger ontwikkeld zijn, vormen a. Silbermanni Wenck. (bij Assen, Jiuii), zulken 

 w^ar de snuit tot aan de spriet-inplanting nagenoeg recht is:a. rectirostris Faust; beiden 

 worden meer als sjoioniemen beschouwd, daar ook overgangsvormen bekend zijn; de hier genoem- 

 den zijn dan extreme afwijkingen. 



D. s a n g u i n o 1 e n t u s Bedel (dorsalis Payk., necL.) (C.N.II.632) heet bij Reitter: d o r s a 1 i s 

 F. (sanguino'.entus Bedel). De larve zou in eene sigaarvormige blad wikkeling leven. De kever zou, 

 volgens Kleine, ook op Ficaria ranunculoides Moencli voorkomen, wat wel zeer twijfel- 

 achtig is. Bij a. *Linnei Faust {hasithorax Pic) zijn de dekschilden geheel bleekrood, bij het type 

 met eene gemeenschappelijke, van achteren verkorte, zwarte langsvlek op den naad; bij a. 

 *nigri frons Faust het lichaam geheel rood, de kop, de sprietknots en de tarsen zwartachtig. 



D. melanophtlialnius Payk. (punctator Hrbst, Faust; pectoralis Thoms., agnathus Boh.) (C.N.II. 

 633.48.11). Volgens Reitter is het type eenkleurig geelrood en veelal de metathorax donker (door 

 mij a. clitellarius Bohem. genoemd); de a. clitellariu^ Boh. geelrood, de boret en veelal ook de buik 

 en eene langsvlek op het voorste gedeelte der schijf van de dekschilden zwartachtig, meestal ook de 

 snuit donker en de dijen naar het uiteinde berookt (door mij a. agnathus Bohem. genoemd). De a. 

 I a t e r a I i s Faust is zwart, de sprieten, gedeeltelijk de schenen, de voorrand van het halsscluld, 

 de naad alsmede de zijden en de top de dekschilden geelrood (bij Haarlem en Overveen). Volgens 

 Urban in de ^ katjes van Salix v i m i n a 1 i s L. alsook in de $ katjes van Salix alba L. 



D. pectoralis Gyll. (rufulus Bedel, simplex des Gozis) (C.N.IL633.48. 12) heet ook bij i?ei«er: rufulus 

 Bedel (pectoralis Gyll.). Vooral in de hoogere streken van ons land, zeldzamer in de zeepro\'inciën. 

 Geheel geelachtige exemplaren zijn a. arcuatus Panz. ; donkerder roodbruine exemplaren, bij 



