570 LXXVI. CURCÜLIONIDAE. - DORYTOMUS. 



welke de borst er eene breede, gemeenschappelijke strook over de dekschilden voorhanden is, vor- 

 men a. fructuuni Mare. Het type is steen- of bloedrood, op de achterhelft der dekschilden 

 met witachtige haarvlekjes ingestrooid. Faust beschrijft eene var. *simplex met dunnere pooten. 



D. salicinus Gyll. (par\'iilus Zett.) (C.N.II.633.48.13) is nog bij Breda en Barneveld gevangen. 



D. s a 1 i c i s Walton ( ? majalis Redtb.) (C.N.II.633). De larve ontwikkelt zich in de knoppen 

 van Salix cinerea L. en, naar het schijnt, ook in die van S. c a p r e a L. ; de kevers ko- 

 men in het begin van April te voorechijn en knagen aan de bladen. Volgens Reitter ook op berken. 

 Bij a. *Gylhnhali Faust zijn borst, achterlijf en eene langwerpige vlek langs den naad zwart. 



D. majalis Payk. (C.N.II.633). Deze soort zou in België bij Blankenberghe, op Salix 

 r e p e n s L., voorkomen, ook bij Ambleteau. Vroegere opgaven (1848, 1854 en 1870) uit Neder- 

 land waren onjuist. Bij het type van deze soort is de bovenzijde rood met donkeren naad. Bij a. 

 *immaculatus Faust is de bovenzijde geelrood ; kop en het geheele achterlijf, of een gedeelte ervan 

 en de borst zwart (in Nassau). Bij a. *PaijkiiUi Faust is de onderzijde zwart; de dekschilden met 

 eene gemeenschappelijke, groote rugvlek en den zijrand, de snuit en sprietknots zwart. 



D. V i 1 1 o s u 1 u s Gylh. (necessarius Faust) (C.N.II.633). Volgens Reitter op Salix c a- 

 prea F. Eene vi'oegere opgave (1870) uit Nederland was onjuist. 



D. occalescens Gyll. Volgens Reitter op wilgen en elzen en onder afgevallen bladen dezer 

 boomen. In Duitschland, o. a. in Nassau. Vroegere opgaven uit Nederland (Breda en Maarsber- 

 gen) waren onjuist. 



Reitter verdeelt het genus Dorytoiiuis Stephens in 3 sub-genera: 



1 Snuit dvm en meer of minder lang, ternauwernood dikker dan de voorechenen ; meestal 

 grootendeels kaal, bovenop altijd met langsgroeven ; de sprietgroef verloopt, nagenoeg 

 parallel aan de zijden van den snuit, tot aan de basis ; zij is gewoonlijk iets meer tot den 

 onderrand dan tot den boveni'and genaderd ; haar uiteinde, aan de basis, bevindt zich op 

 het zijvlak van den snuit ^). Dekschilden slechts met neerliggende schubhaartjes bezet. 

 De soorten: longinianus Forst, tremiilae Payk., tortrix L., filirostris Gyll., f 1 a v i - 

 p e s Panz. S c h ö n h e r r i Faust, Dejeani Faust, taeniatiis F. en melanophthal- 



mus Payk (D o r y t o m u s s.str.) 



Snuit korter en dikker, dikker dan de voorschenen, bovenop dicht bestippeld en groo- 

 tendeels behaard, met of zonder langsgroeven 2 



2 Dekschilden, tusschen de fijne aanliggende beharing, met korte, afstaande borstel- 

 haartjes vermengd, die van ter zijde goed zichtbaar zijn. Sprietgroef als bij het sub- 

 gen. Dorytomus s.str. De soort: hirtipennis Bedel . . . . (Euolamus Reitt.). 

 Dekschilden slechts met fijne, aanliggende beharing. Sprietgroef, op den meer of min- 

 der gebogen snuit, recht en zeer schuin tot den onderkant van den snuit gericht 



(Olamus Reitt.). 

 Tot het sub-genus Olamus Reitt. worden de navolgende soorten gerekend: 



1 Snuit rood, lichaam rood of bruingeel, veelal de boret zwartachtig. Dekschilden zel- 

 den donker gevlekt, maar veelal vlekkig behaard 2 



Snuit zwart. Lichaam meestal geheel of grootendeels donker gekleurd, zelden geheel 

 roodbruin 4 



2 Snuit aan de basis, tot aan de inplanting der sprieten, van langsgroeven voorzien. 

 Voorrand van het i^rosternum niet met langere haren bewimperd. Zie verder C.N.II. 



633.48.12 rufulus Bedel 2). 



Snuit aan de basis zonder langsgroeven, zelden zijn dezen tusschen de spriet-inplan- 

 ting aangeduid (vergelijk ook D. majalis, welks snuit hetzij zwart, hetzij groo- 

 tendeels rood is) 3 



3 Snuit koi-ter, bestippeld, ook van voren zonder langsstriemen. Bruingeel, van ach- 

 teren op de dekschilden in den regel met enkele uitvloeiende donkere vlekken; beha- 

 ring geel, op de dekschilden zeer kort, eenigszins schubachtig. Dijen \Tij sterk ge- 

 tand. Voorrand van het prosternum met langere haartjes bewimperd. Lengte 3—4 

 mm iicbulosus GvH- 



•) Dat D. p u b e r 11 1 u s Boh. iu Duitschland, o. a. bij Hamburg, zou gevonden zijn. berust op ver- 

 keerde determinatie. De soort komt voor in Hong'arije, bij Marseille en San Remo. 



^) Reitter vermeldt deze soort ook bij het sub-gen. Dorytomus s. str. en vergelijkt haar met 

 m e 1 a n o p h t h a 1 m u s. De sprieten bi,i het cJ zijn in het voorste derde-, bij het ? een weinig achter 

 het voorste derde gedeelte van den snuit ingeplant. .Sprietgroef als bü het subgen. Olamus ver- 

 meld is, nl. meer schuin tot den onderkant van den snuit gericlit. 



