LXXVI. CCTRCULIONIDAE. - DORYTOMUS. ElLESCHUS. AcALYPTüS. 571 



Snuit langer bij het $, vanaf het midden naar het uiteinde glad, glanzig; bij het (^ 

 duidelijker behaard, minder glanzig, in het midden met eenige langsstriemen. Licht- 

 bruingeel-achtig, zeer dicht, geelwit behaard ; de beharing op de dekschilden ternau- 

 wernood korter dan die op het halsschild, geen duidelijke vlekken vormende. Lengte 

 3—4 mm villosulus Gyll. 



4 Bovenzijde dicht en duidelijk, meestal iets vlekkig behaard. Dekschilden niet bloed- 

 rood 5 



Bovenzijde uiterst kort en spaarzaam behaard, als 't ware kaal toeschijnende ; diep- 

 zwart, dekschilden bloedrood. Zie verder C.N.II.632 dorsalis F. 



5 Voorrand van het prosternum en de zijdeelen van den voorrand van het hals- 

 schild met langere, den rand overechrijdende, lichte haartjes bewimperd. Snuit be- 



stippeld, zonder langsstriemen 6 



Voorrand van het prosternum en de zijdeelen van den voorrand van het halsschild 

 niet met, den rand overschrijdende, haarbewimpering. Snuit ten minste nabij het 

 uiteinde met korte langsstriemen 7 



6 Grooter. Dijen sterk getand. Zie verder C.N.II.63I.48.5 validirostris Gyll. 



Kleine soort. Dijen zwakker getand. Zie verder l.c. 631 m i n u t u s Gyll. 



7 Halsschild veel breeder dan lang 8 



Halsschild niet breeder dan lang, iets smaller dan de dekschilden. Zie verder C.N. II. 

 633.48.13 salicinus Gyll. 



8 Lichaam grootendeels zwart; dekschilden aan de zijden roodachtig doorschijnend, 

 de 5e tusschenruimte, voor het uiteinde, in een dicht wit behaarde, kleine buil ein- 

 digende. Pooten roestrood of zwartbruin 9 



Bovenzijde van het lichaam grootendeels bruinrood, geelwit- of wit vlekkig behaard. 

 De 5e tusschenruimte op de dekschilden, voor het uiteinde, zonder wit behaarde buil. 

 Pooten roestrood 10 



9 Snuit met eene fijne kielvormige middellijn. Schenen sterk afgeplat, de scherpe rand- 

 kant aan weei-szijden door eene scherpe langsgroef begrensd. Dekschilden nabij het 

 uiteinde met zwak aangeduide, wit behaarde builen, de schijf daartusschen ternau- 

 wernood afgeplat. Bovenzijde wit vlekkig beschubd. Lengte 4— 4i mm 



aüfinis Payk. 

 Snuit korter, dik, dichter behaard, zonder kielvormige middellijn, hoogstens met een 

 langsgroef je tusschen de inplantingspunten der sprieten. Schenen slechts weinig af- 

 geplat, met gewonen scherpen randkant. Dekschilden wit en zwart vlekkig behaard; 

 de wit behaarde builen, nabij het uiteinde, grooter, de schijf daartusschen afgeplat 

 en met meer verheven naad. Halsschild aan de zijden met eene ronde, donkere vlek 



op lichteren grond. Lengte 2| — 35 mm occalescens Gyll. 



10 Snuit zonder duidelijke kielvormige middellijn, ook van voren niet in de lengte ge- 

 streept. Licht bruinrood ; kop, snuit, onderzijde en naad der dekschilden in den regel 

 zwart; veelal is de snuit grootendeels rood (zie bij 2, tweede alinea). Lengte 2—3 mm. 



m a j a 1 i s Payk. 

 Snuit met eene fijne kielvormige middellijn en tusschen de sprietwortels met korte 

 langsstriemen. Deze soort gelijkt op m a j a 1 i s, maar is iets langer; evenzoo gekleurd 

 en behaard, maar de naad der dekschilden in den regel niet zwartachtig. Lengte 2 J— 

 3 mm salicis Walton. 



Ellescliiis scanicus Payk. (C.N.II.634.49.1). Volgens Reuter ook op S a m b u c u s n i g r a L. 



en volgens L. von Heyden (Nassau) op S p a r t i u m. 



E. bipunctatus L. (unipunctatus Oliv., ruficornis Zett.) (C.N.II.634.49.2). Volgens Kleine 

 zijn de kevers waargenomen op Salix caprea L., viminalis L. en Populu s-soor- 

 ten. Deze soort zou ook bij Nootdorp, Sept, gevangen zijn. 



E. infirmus Herbst (C.N.II.634.49.3) is nog bij Leiden, Oisterwijk, Harmeien, de Meern, Leeu- 

 wen en Pannerden, Maart, gevangen. 



Acalyptus carpini F. (bij Schilsky. Herbst) (C.N.II.635.50.1). Zwart; zeer fijn, witgrauw zijde- 

 achtig en dicht behaard; sprieten en pooten rood. Bij a. sericeus Gyll. (B.103) is de beharing 

 goudgeelachtig (bij Maarsbergen en in België bij Maeseyck). Bij a. a I p i n u s Villa {rufipennis 

 Gyll.) (L.III en B.26 en 103) zijn de dekschilden geelbruin, de smalle zoom langs den zijrand en langs 

 den naad meer of minder breed zwartachtig of iets donkerder (met het type, maar zeldzaam ; ook in 

 Westfalen, Hannover, bij Crefeld en Hamburg). De soort is nog bij Baarn, Hilversum, Winterswijk, 

 Pannerden en Oisterwijk gevangen. Kleine noemt Salix caprea L. en cinerea L., in 



