574 LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Rhynchaenus. Rhamphus. Anthonomus. 



echter daarachter met eene lichte haarvlek. Funiculus 6-ledig 2 



Schildje, van de grondbeharing afwTJkend, wit behaard 5 



2 Sprieten iets achter het midden, of nabij de basis van den snuit ingeplant. De zijden 

 van het halsschild en der dekschilden met lange, afstaande haren bewimperd ^) (bij 

 R. r 11 s c i Hrbst. ontbreken deze wimperharen, maar is echter de bovenzijde vlek- 

 kig behaard en zijn de sprieten nabij den wortel van den snuit ingeplant.) .... 



(Rhynchaenus s.str.) 



a Bovenzijde in hoofdzaak rood gekleurd. De soorten quercus L., riifus Schrnk., 

 alni L. en 1 o n i c e r a e Herbst. 



Bovenzijde in hoofdzaak zwart, met donkere en lichte, vlekkige beharing, of al- 

 thans achter het schildje licht behaard h 



h Pooten, evenals het lichaam, zwart, slechts de tarsen en sprieten veelal roestrood c 

 Pooten en sprieten rood. Zie verder: C.N.II.637.52.6 erythropiis Germ. 



c Bovenzijde zwart, fijn zwart behaard, slechts met een kleine, witte haarvlek 



achter het schildje. Sj^rieten donker, de knots roestrood jota F. 



Bovenzijde donker en licht vlekkig behaard; sprieten roestrood d 



d Sprieten in, of dicht achter het midden van den snuit ingeplant. Zie verder: C.N. 



II.637.52.4 pilosus F. 



Sprieten nabij de basis van den snuit ingeplant. (A 1 y c t u s Thoms.) e 



e Zwart, ook zwart behaard ; de langere beharing op de bovenzijde gebogen, maar 

 toch afstaande; de haarvlek achter het schildje wit of geel. Deze soort is kleiner 

 en smaller dan p i 1 o s u s F. ; minder ovaal, minder behaard en met minder 

 ontwikkelde achterdijen. Aan de achterdijen bevindt zich eene rij van korte, zeer 

 onduidelijke tandjes, terwijl bij p i 1 o s u s F. een grootere tand in het midden 

 van de anderen voorhanden is, wat echter ook wel wat kan afwijken. Lengte 2 — 



2h mm s parsus Fahrs. 



Zwart, ook zwart behaard ; de langere beharing is nagenoeg aanliggend, ook van 

 terzijde gezien niet duidelijk merkbaar opgericht. De soorten: avellanae Donov., 

 riisci Hrbst. en erythropus Germ. 

 De zijden van het lichaam niet met lange, zwarte haren bewimperd 3 



3 Dekschilden met verbreede lichte haarbanden. De sprieten nabij de basis van den snuit 

 ingeplant; oogen elkaar nagenoeg aanrakende (A 1 y c t u s Thoms.). Zie hierboven bij 

 d, tweede alinea. 



Bovenzijde geheel gelijkmatig grauw, wit of geelachtig behaard. Oogen duidelijk 

 van elkaar gescheiden 4 



4 Sprieten nabij de basis van den snuit ingeplant. Voorcoxae niet geheel aaneenstaande. 

 Bovenzijde van het lichaam zeer dicht wit of geelachtig- wit behaard, ook wel fijn be- 

 schubd en ruw uitziende. Basis van het halsschild over het schildje eenigszins hoekig 

 uitstekende; de meestal wit behaarde sooiten vertoonen een dichter wit behaard 

 schildje. De soorten pratensis Germ. en c i n e r e u s Fahr. (H e m i r r h a m - 



p h u s Bedel) (Pseudoorchestes Bedel) 



Sprieten in het midden van den snuit ingeplant. Vooicoxae aaneenstaande. Boven- 

 zijde fijn, maar niet dicht grauw behaard. De soort: fagi L. . . (E u t h o r o n Thoms.) 



5 Dijen sterk verdikt. Zijden van meso- en metathorax niet wit beschubd, veelal echter 



dichter wit behaard 6 



Achterdijen zeer weinig verdikt. De zijden van meso- en metathorax dicht wit beschubd 

 Bovenzijde gelijkmatig, maar weinig dicht behaard. Funiculus 6- en 7-ledig. De soor- 

 ten: populi F. en folionini Müll (Isochnus Thoms.) 



6 Funiculus 6-ledig. Zijden van meso- en metathorax iets dichter wit behaard. De 



soort: testaceiis Müll (Threcticus Thoms.) 



Funiculus 7-ledig. Zijden van meso- en metathorax niet dichter behaard. Dekschilden 

 meestal met lichte haarteekening. De soorten: decoratiis Germ., riifitarsis Germ., 

 salicis L. en stigma Grm (Tachyerges Schönh.) 



Rhaniplius pulicarius Herbst (flavicornis Clairv.) (C.N.II.639.53.1). De larve mineert, behalve 

 in de bladen van berken, wilgen, apj)el en kersen, ook in die van sleedoorn en populieren; volgens 

 Reuter ook op iepen. Bij Aalsmeer was zij algemeen op appelboomen, Juni. 



Antlionomus rectirostris L. (druparum L.) (C.N.II.640.54.1). Ook zouden de kevers op de 

 bloesems van Prunus c e r a s u s L., s p i n o s a L. en d o m e s t i c a L. gevonden zijn. 

 Het sub-genus F u r e i p e s Desbr. is bij Reuter een genu=, dat zich van A n t h o n o m u s 

 onderscheidt door den langen, rechten snuit; het groote, langwerpige, buiten de welving der 



') Bij oude exemplaren ziju die wimperharen wel eens grootendcels afge wreven. 



