LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Anthonomus. 575 



dekschilden uitstekende, schildje; de van twee tanden voorziene dijen en de, aan de basis, van 

 een lang, tandvormig aanhangsel voorziene klauwen. 



A. varians Payk. (varius Zett., melanocephalus F., obesior Desbr.) (C.N.II.641.54.3). De a. 

 *perforator Hrbst. («/er Mrsh.) is (met de pooten) grootendeels zwart, de a. *rtifipennis Gerh. 

 zwart, met totaal roode dekschilden (beiden in de Mark Brandenburg, op braamstruiken). Bij a. 

 *suturale W. Kolbe met dezelfde kleur der dekschilden als bij het type, maar met totaal zwart 

 halsschild; vermoedelijk sjmoniem met rufipennis CTerh. Bij het type zijn de dekschilden aan de 

 zijden en den naad meer of minder donker gekleurd. Bij het (J steekt het pygidium altijd uit en 

 vertoont eene breede, diepe middelgroef ; bij het $ is het pygidium bedekt en de middelgroef veel 

 oppervlakkiger en kleiner. Volgens Kleine vreten zich de larven in knoppen en bloesems, vooral 

 in de meischeuten; de kevers vreten aan de naalden, aan den as der meischeuten en ook aan 

 de inflorescnties van Pinus silvestris L. 



A. riibi Herbst (C.N.II.641.54.2). De larve zou ook in de bloemstelen van P o t e n t i 1 1 a- 

 soorten en van Prunus d o m e s t i c a L. en c e r a s u s L. leven. Bij Schagerbrug en 

 Wijdenes werden de larven in de knoppen van aardbeziënbloemen aangetroffen. Ook is deze 

 soort uit Esparcette (Onobrychis sativa Lam.) gekweekt en bei'icht J. Bachinger 

 (Kol. Rundschau Bd. 7. 1918) zulks van de Compositen: Tragopogon en Buph- 

 thalmum speciosum Schreb. (sierplant — soms verwilderd), waar zij zich uit den 

 algemeenen bloembodem ontwikkelden. 



A. pubescens Payk. (brittanus Desbr.) (C.N.II.641) wordt, in Duitschland, op dennen 

 en sparren waargenomen. 



A. pyri Bohem. (cinctus Redtb., bituberculatus Thoms.) (C.N.II.642.54.4). Reitter noemt 

 deze soort: cinctus Kollar (piri Bohem., bituberculatus Thoms.). Zij werd o.a. bij Putten op de 

 Veluwe, in aantal, in vangbanden van vruchtboomen aangetroffen. Komt o.a. op appelboomen 

 voor. De kevers zouden ook aan de bladen van iepen gevonden zijn. 



A. Chevrolati Desbr. (C.N.II.642) komt ook in België (Houx, Uccle, Chinay) voor. 



A. inversus Bedel (ulmi Desbr., nee de G. ; cinctus Thoms., nee Redtb.) (C.N.II.642.54.5). 

 Bij het type is de bovenzijde weinig glanzig, tengevolge van eene mikroskopisch fijne, gerimpelde 

 grondsculptuur, terwijl bij var. rosinae des Gozis de tusschenruimten der stippellijnen nagenoeg 

 glad en daardoor meer glanzig zijn. Het type is nog bij Wageningen, Eerbeek, Juni, Valkenburg 

 en Meerssen (Limb.); het ras (of var.) rosinae des Gozis bij Velp en op meerdere plaatsen in Zuid- 

 Limburg gevangen. 



A. s p i 1 o t u s Redtb. (Roberti Wenck.) (C.N.II.642 en L.III). Op bloeiende vruchtboomen 

 en ook op meidoorn. Bij Arnhem, Putten op de Veluwe (op vangbanden) en Meerssen (Limb.). 



A. pomorum L. (C.N. 11.643.54. 6). Bij Putten (Veluwe) werd deze soort, in massa, op vang- 

 banden verzameld. Kleine vermeldt haar ook van Prunus domestica L., cerasus 

 L., a V i u m L., s p i n o s a L. en p a d u s L., meidoorn, lijsterbes en kweeën. De var. pyri 

 Kollar (nee Bohem.) bij Leiden (L.III). 



A. humeralis Panz. (incurvus Panz.) (C.N.II.643.54.7) is nog bij den Haag, Utrecht en op 

 meerdere plaatsen in Gelderland gevangen. Kleine vermeldt de larve uit de bloemen van P r u- 

 nus padus L. en mahaleb L. (Weichselboom — bij ons sierstruik); Reitter noemt 

 kersen en lijsterbes. 



A. pediculariiis L. (ulmi de Geer, Schönherri Desbr., distinguendus Desbr., fasciatus Mi-sh., 

 melanocephalus Oliv.) (C.N.II.643..54.8). Dekschilden, achter het midden, met een naar den naad 

 toe smalleren, naar de zijden sterk verbreeden, witten haarband; veelal ook met een smalleren, 

 meer rechten dwarsband voor het midden en menigmaal ook aan het uiteinde en voor het midden 

 met eenige witte vlekjes (type); of wel is het lichaam donker roodbruin, met donkerder kop, ge- 

 woonlijk iets berookte dijen, en met op de dekschilden verspreide, witte of geelachtige, kleine haar- 

 vlekjes ; de haarband achter het midden is smal en bestaat slechts uit dichter behaarde vlekjes of 

 ontbreekt geheel (a. conspersus Desbr. — bij Valkenburg, Juni) (B. 122). Bij sommige 

 exemplaren zijn de dekschilden zeer donker, bij een uit Arnhem nagenoeg pekzwart. Een nigrino 

 is, volgens Reitter: Javeti Desbr. 



') Eene opgave van A. undulatus Gyll. ($ ruber Perris) uit Venlo (Mr. A. H, Maurissen) was 

 onjuist. Deze soort komt meer in Zuidelijk en Oostelijk Europa voor. 



