578 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Magdalis. 



M. barbicornis Latr. ($ trifoveolata Gyll., ^ clavigera Kust.) (C.N.II.648.56.10). Volgens 

 Kleine leeft de larve in de dunne takken van den meidoorn, mispel, kwee, vogelkers, sleedoorn, 

 lijsterbes ; ook op eiken en S a 1 i x c a p r e a L. 



M. ruficornls L. (pruni L.) (C.N.II.649.56.11). Zou ook op lijsterbes, kwee, peeren- en perzik- 

 boomen leven. 



Door Dr. Karl Daniel (in: Münch. Koleopt. Zeits. I. Band, 1902 — 1903) en Reitter (Fauna Ger- 

 manica V) werden zeer jDraktische tabellen gegeven voor het determineeren der soorten ^). Ik laat 

 die, naar Reitter, hier volgen: 



1 Snuit kort en recht, niet langer dan de kop. Zijden van het halsschild, in het midden of 

 daarachter, met een bultje, of aldaar sterker uitstekende en gekerfd. Schildje gewoon, 

 in het niveau der dekschilden gelegen. Dijen en klauwen ongetand. Oogen bij het c^ veel 

 grooter en buiten de kopwelving uitpuilend. Dekschilden met fijn gerimpelde, niet be- 

 stippelde grondsculptuin-. Kleine soorten; zwart, nagenoeg dof; zelden de deksclülden 

 zwartblauw of zwartgioen. De soorten: nitidipcnnis Bohem. en ruficornis L . . . 



(Sub -gen. EdoGerm.). 

 Snuit langer dan de kop, meer ($) of minder ((^) gebogen 2 



2 Schildje niet verdiept, in het niveau der dekschilden gelegen; het gioefje, er voor be- 

 stemd, nagenoeg volkomen aanvullende en tot aan den voorrand der dekschilden 

 reikende. Dekschilden met dichte en fijn rimpelige, niet bestippelde sculptuur. Zijden 

 van het halsschild, in het midden of daarachter, eenigszins hoekig en aldaar sterker 

 korrelig. Dijen gewoon of slechts zeer zwak getand. Kleine, zwarte, nagenoeg doffe, 

 soorten, met gewone of getande klauwen. Bij het ,^ zijn de oogen grooter en is de 



snuit korter ^ 3 



Schildje diep gelegen, of wel naar voren sterk afbellende; het groef je, er voor bestemd, 

 niet opvullende en den voorrand der dekschilden bij lange na niet bereikende .... 4 



3 Sprieten dun, de funiculus in beide seksen aanmerkelijk langer dan de knots, welke laat- 

 ste ovaal en gewoon 3-ledig is. Klauwen getand. Bovenzijde met herkenbare, spaarzame 

 beharing (Sub-gen. Panopsis K. Daniel). 



Bovenzijde van het lichaam met geringe bruine rijpachtige beharing. Voordijen 

 bij het cj met een zeer klein tandje. Sprieten geheel geelrood, zelden donker (a. *jus- 

 cicornis Desbr.). Slechts de 4e en 5e stippellijn op de dekschilden sterk verkort; 



de 7e mondt in de 8e uit. Lengte 2 — 3^ mm flavicornis Gyll. 



Bovenzijde van het lichaam met grijze, ternauwernood herkenbare beharing. 

 Voordijen altijd ongetand. Sprieten met donkerder knots. De middelste strepen 

 der dekschilden ver voor het uiteinde verkort; daarachter bevindt zich een klein, 

 niet gestreept, oppervlak tot aan de niet gewelfde tweede tusschenruimte. Lengte 



2—3 mm quercicola Weise. 



Funiculus bij het $ dun, langer dan de gewone, 3-ledige knots ; bij het ^ veel korter 

 dan de eenigszins abnormaal verlengde en dicht borstelachtig behaarde knots. Dek- 

 schilden bij het (^ langer dan bij het $. Lichaam zwart, zeer gestrekt. Klauwen bij deze 



soorten gewoon. De soorten barbicornis Latr. en m i x t a Desbr 



(Sub-gen. Panus Schönh.). 



4 Halsschild, in het voorste derde of vierde gedeelte, hetzij aan weerszijden getand, 

 gekield of uitstekende, aldaar ruwer korrelig dan het overige oppervlak; geen zij- 

 bultjes. Lichaam zwart, meestal zonder glans; de zijden van den metathorax zonder 

 lichtere, verdichte beharing. De soorten: armigera Geoffr., caucasica Tourn. 

 (asphaltina Bohem.) en carbonariaL. . . . (Sub-gen. Magdalinus Germ., Daniel). 

 Halsschild, in het voorste derde of vierde gedeelte, zonder eenige opvallende bijzon- 

 derheid, niet getand, gekield of hoekig gekerfd. Bovenzijde van het lichaam blauw, 

 groen, rood, zeldzamer eenkleurig zwart 5 



5 Tusschenruimten der stippellijnen dicht en fijn rimpelig of zeer fijn gegranuleerd, 

 zonder herkenbare bestippeling daartusschen. Zijden van den metathorax niet lichter 

 behaard. Lichaam eenigszins gedrongen, zwart, dof. Snuit bij het (^ weinig langer dan 

 de kop. Halsschild voor het midden met een ondiep groefje. Sprietknots bij het $ even 

 lang als, bij het ^ langer dan de funiculus en dicht borstelig behaard. Dijen gewoon, of 

 onduidelijk getand. Klauwen meestal getand (Sub-gen. Neopanus Reitt.). 



Tusschenruimten der fijnere stippelijnen breeder dan dezen. Snuit dun, langer en 



duidelijk gebogen. Lengte 2^—4 mm cerasi L. 



Tusschenruimten der sterk gekerfde stippellijnen niet breeder dan dezen. Snuit 



') Zie ook: J. Desbrochers des Loges: Monographie des Coléoptères Curculionides d'Europe et confins 

 appartenant au genre Magdalis, in: Le Frélon 13, 1905 en F. Xomöew: Moeurset métamorphoses 

 des espèces du genre Magdalinus Germ., in: „Le Naturaliste" 28, 42 — iö, 1906. 



