586 LXXVI. CuRCULioxiDAE. - Ml\rus. Tychius. 



panula persicifoliaL. Volgens Bosz ontwikkelen zij uit, naar eene zijde of naar alle zijden 

 meer of minder sterk, aangezwollen, vleezige, tot gallen vervormde vruchtbeginsels van C a m- 

 panula rapunculoides L. ;de bloemkroon blijft gewoonlijk gesloten en is in de ont- 

 wikkeling eenigszins gestoord; de zaadknoppen zijn misvormd en sterk vergroot; de wit- 

 achtige larve verpopt in de gal. Ook werd zij waargenomen in de tot een gal misvormde vrucht- 

 beginsels van P h y t e u m a o r b i c u 1 a r e L. i) en s p i c a t u m L. 



M. micros Germ. (C.N.II. 659.62. 5). Deze soort gelijkt zeer op M. p 1 a n t a r u m en m e r i- 

 d i o n a 1 i s, maar is korter en meer gedrongen; de dekschilden zijn niet van parallele zijden 

 voorzien en het halsschild is sterk verbreed en naar voren sterker versmald. Volgens Kleine 

 leven de larven in het vruchtbeginsel, de kevers in de bloemen van Jasione montana 

 L. en H e 1 i a n t h e m u m g u 1 1 a t u m MU. Volgens L. v. Heyden op Erica. In België 

 werd deze soort, o.a. bij HouffaUze gevangen. 



Tychius ^) picirostris F. (C.N.II. 660.63. 12). Het sub-genus Miccotrogus Schönh., waar- 

 toe deze soort behoort, is bij Beitier een zelfstandig genus. Volgens hem leeft deze soort op verschil- 

 lende lage planten. Volgens Kleine wordt de larve in de bloemhoofdjes van T r i f o 1 i u m p r a- 

 t e n s e L. en G e n i s t a sp. aangetroffen. Volgens Urban heeft de ontwikkeling plaats op 

 T r i f o 1 i u m h y b r i d u m L. ; hij vond opTrifolium pratense L., steeds Tychius 

 t o m e n t o s u s Hrbst. Bij a. p o s t i c u s Gyll. is de achterhelft der dekschilden roodach- 

 tig, bij Haarlem en Arnhem. 



T. quiiiqiiepunctatiis L. (C.N.II.660.63.1). Exemplaren bij welke de schoudervlek en de vlek 

 nabij het uiteinde der dekschilden door de witte 5e tusschenruimte langstrepig verbonden zijn, 

 zijn a. c o n n e x ii s Reitt., ik bezit een ex. uit Utrecht (B.103). De a. Tauni Fricken zag ik 

 viit Bergen-op-Zoom, Bronbeek en van meerdere plaatsen in Zuid-Limburg. De soort, die overi- 

 gens zeer verbreid is, vond ik voor vele jaren in massa onder steenen, op de Haagsche duinen, 

 April. Volgens Kleine zitten de kevers ook in de bloemen van Lathyrus tuberosus L., 

 P i s u m a r V e n s e L. en vretende ook aan de bladranden van Vicia angustifolia 

 Roth en f a b a L. 



T. venustus F. (C.N.II. 661. 63. 2). Reitter rekent tot de a. g e n i s t a e Boh. (Zie: l.c. noot 1) 

 exemplaren, bij welke de bovenzijde eenkleurig grauwwit is. Exemplaren, die daaraan vol- 

 komen beantwoorden, bezit ik uit Oisterwijk en Epen (Limb.). Overgangsvormen, bij welke 

 zoowel op het halsschild als op de dekschilden, nog de flauwe aanduiding van donkere langs- 

 banden zichtbaar is, komen veel voor (B.103). 



T. s t r i a t u 1 u s Gyll. (striatellus Bris.). Deze soort zou bij Crefeld en, volgens Reitter, 

 ook in Mecklenburg gevangen zijn. Zij is zeer opvallend doordat, tusschen het ruwe schubkleed, 

 op de dekscliilden, in de tusschenruimten, korte, stijve borstelharen voorhanden zijn, welke, vooral 

 van terzijde gezien, duidelijk merkbaar zijn. Onderzijde wit, bovenzijde witgrauw of geelachtig, 

 ruw beschubd; de naad, soms nog enkele tusschenruimten meer of minder, benevens eene vlek 

 op het halsschild, voor het schildje, wit beschubd (waarom deze soort in C.N.II. 661, in de tabel, 

 bij 4, als 3e ahnea zou tusschen gevoegd kunnen worden). Snuit, onder de inplanting der sprieten, 

 met witte, borstelachtige, afgerichte beharing, wat bij geen der overige soorten voorkomt. Dijen 

 ongetand. Lengte 3— 3i mm. 



T. aureolus Kiesw. (albovittatus Ch. Bris., albovittis Gemm.) (C.N.II.661) zou in de 

 duinen van Coq-sm'-Mer (België), Juni, gevangen zijn. 



T. cinnamomeus Kiesw. (suturalis Bris.). Volgens Schilsky in den Elzas. 



T, crassirostris Kirsch. Volgens Reitter in de Rijnprovincie: op M e 1 i 1 o t u s a 1 b a 

 Desr. Volgens Rosz ontwikkelt zich de larve in kogelvormige of langwerpige, tot 6 mm. lange, 

 aanzwellingen op de onderzijde van de blaadjes van Melilotus officinalis Desr., die 

 naar boven gevouwen en welker helften eenigszins vergroeid zijn; de geelachtige larve verpopt 

 in den grond. 



De laatste twee genoemde soorten zouden in de tabel, C.N.661, met de soorten onder 6, aldus 

 bijgevoegd moeten worden: 



6 Snuit zeer lang, iets langer dan kop en halsschild te zamen. Bovenzijde met een uiterst 

 dicht kleed van zeer korte, kaneelkleurige of geelachtige schubjes. De naad der dek- 

 schilden en de smalle basis van het halsschild meestal lichter wit behaard; de tus- 



') Bij ons als sierplant gekweekt. 



*) Zie ook: James Kdwards, Ou the Britsh species of Tychius Germ., in: The Entomol. Monthly 

 Mag. Vol. XXI. 1910. 



