LXXVI. C'uRCULiONiDAE. - Tychius. 587 



schenruimten der dekschilden zwak gewelfd, over het midden met eene smallere 

 rij van iets meer opgehevene schubjes. Sprieten, pooten en de grootere tophelft van 



den snuit rood. Lengte 2i— 3 mm c i n n a m o m e n s Kiesw. 



Snuit ternauwernood langer dan het halsschild. Tusschem-uimten der dekschilden 



wat meer opgeheven vlak, zonder die rij schubjes over haar midden 7 



7 Snuit opvallend dik en hakig gebogen. Bovenzijde buitengewoon dicht met bruine 

 schubjes bedekt, die veelal goudglanzig zijn en op de dekschilden de stippellijnen 

 volkomen bedekken. Halsschild aanmerkelijk smaller dan de dekschilden; deze 

 laatsten vrij kort- eivormig, het uiteinde van den naad en de achterhoeken van het 

 halsschild veelal smal, meer witachtig beschubd. Lichaam roestbruin, weinig glanzig. 



Snuit, sprieten en pooten roodachtig. Lengte 2h mm crassicornis Kirsch. 



Snuit langer en matig sterk, gewoon, gelijkmatig gebogen; stippellijnen der dek- 

 schilden tusschen het schubkleed herkenbaar. De soorten jjiincciis Reich, flavicollis 

 Steph. en iiacinatopiis Gyll. 



T. squanuilatiis Gyll. (Kirbyi Waterh., ?flavicollis Steph.) (C.KII.66L63.3) heet bij Reitter: 

 flavicollis Steph. (squamulatus Gyll.). De stippellijnen op de dekschilden zijn nog zichtbaar, in de 

 stippels met een fijn haarschubje. Volgens Reitter op M e 1 i 1 o t u s-soorten. 



T. Jiinceus Reich (canescens Mrsh., flavicollis Bohem., curtus Bris.) (C.N.II.66L63.4). Exem- 

 plaren met goudglanzige schubjes zijn a. * metallescens Gerh. In Zuid-Limburg is deze soort zeer 

 verbreid op Melilotus officinalis Desr. Ook werd zij bij Breda en Dussen gevangen. 

 Volgens Kleine leeft de kever ook op Melilotus a 1 b a Desr., macrorrhiza Pers., 

 Medicago en op Veronica beccabunga L., welk laatste voorkomen mij wel 

 twijfelachtig voorkomt. 



T. Iiaeniatopus Gyll. (junceus Bohem., Bris.; nee Reich) (C.N.II.66L63.5). Volgens Kleine op 

 Lotus corniculatus L. 



T. Sclineideri Herbst (lineatulus Boh., non Steph.) (C.N.II.662.63.6) werd ook in België bij 

 Wenduyne, in aantal, op Anthyllis vulneraria L. gevangen ; ook bij Rochef ort, 

 Torgny en Lamorteau. 



T. polylineatus Germ. (globithorax Desbr.) (C.N.IL662.63.7) is nog in Limburg bij Maastricht 

 en Houthem gevangen. In België bij Chiny, Virton en Torgny. Volgens Rosz leeft de larve in 

 eind- en zij knoppen van T r i f o 1 i u m p r a t e n s e L. en medium L. ; wier ontwikkeling 

 wordt tegengegaan en in een eironde, vleezige, éénkamerige, roodachtige, tot 8 mm. lange en 5 

 mm. dikke, gal vervormd wordt, die door eenigszins vergroote nevenblaadjes omhuld is; de geel- 

 achtige, van een zwarten kop voorziene, larve gaat om te verpoppen meestal in den grond. 

 Kleine vermeldt de soort ook van T r i f o 1 i u m a r v e n s e L. en a g r a r i u m L. 



T. lueliloti Steph. (litigiosus Tourn.) (C.N.II.662.63.8) is ook bij Breda gevangen. 



T. lineatulus Steph. (Schneideri Gyll., nee Herbst) {C.N.II.662.63.9) is nog bij Arnhem en op 

 vele plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



T. tomentosus Hrbst. (Stephensi Schönh., picirostris Gyll., nee F.) (C.N.II.662.63.10). Volgens 

 Reitter op Melilotus, maar ook op* Fragaria en Crataegus. Volgens Kleine de 

 larve in de bloemhoofdjes van klaver. ^) 



T. t i b i a I i s Bohem. (nigrirostris Bohem.) (C.N.II.662 en L.VI). Bij Driebergen en Bergen- 

 op-Zoom, Mei— Juni. Ook bij Knocke en Torgny in België. 



T. p u m i 1 u s Bris. Volgens Schilsky bij Hamburg. Op Trifolium arvense L. Deze 

 soort is het naast verwant aan t i b i a 1 i s Boh. en p u s i 1 1 u s Germ., maar ongeveer van de 

 grootte van jj u s i 1 1 u s. Bij alle drie soorten zijn de sprieten rood, aan of naar den top zwart. 

 Zij onderscheiden zich aldus: 



1 Dijen zwart. Schenen bij het (J aan de birmenzijde, in het midden, met een tandje. . . 2 

 Pooten, met de verdikte dijen, rood. Schenen bij het (^ zonder tandje. Tophelft van 

 den snuit rood. Halsschild slechts weinig smaller dan de dekschilden. Lengte 1^ — 



1 1 mm pumilus Bris. 



2 Wortel der schenen zwart. Eene grootere soort, op tomentosus gelijkende. 

 Snuit, tot op den uitersten top na, zwart. Lengte 2— 2J mm tibialis Boh. 



') In: C.N. II. 662, regel 20 v. o. staat: „de dekschilden", lees: „der dekschilden" (L. VII). 



