LXXVI. CURCLTLIONIDAE. - CiDNORRHINUS. COELIASTES. CeUTHORRHYNCHIDIUS. 591 



Cidnorrhiniis quadriuiaciilatus Lin. (urticae Scop., didymus F., nigrirostris Bohem.) (C.N.II. 

 671.73.1). De a. immacuhitus Gyll. heet bij Reitter: rinmhsns Germ. (immaculatus Gj'll.) (B.100). 

 Exemplaren bij welke de witte schubjes op de bovenzijde talrijker zijn en de witte zijvlek op de 

 dekschilden meer ontwikkeld is, behooren tot a. gibbipennis Germ. Bij de zeldzame 

 a. n i g r o t i b i a I i s Scluütze (B.100) zijn ook de schenen zwart; bij Valkenburg (Limb.). Deze 

 soort zou kunnen opspringen, maar schijnt dit toch meer een omdraaien te zijn. Zij zou, volgens 

 Kleine, alleen op U r t i c a d i o 1 c a L., niet op U. u r e n s L. voorkomen. 



€o«'liastes laiiiil F. (abruptestriatus Gyll., mendosus Gyll., congener Forst., minimus Rey) (C.N. 

 II. 671. 74.1). Volgens Kleine is kevervraat waargenomen aan Lamium album L., macu- 

 1 a t u m L., p u r 13 u r e u m L., G a 1 e o b d o 1 o n 1 u t e u m Huds. en Urtica dioica 

 L., voor welke laatste plant het mij wel twijfelachtig voorkomt. 



Genus Ceuthorrliyncliidiiis Jacq. du V.^) (C.N.II.671.75). Bij de soorten van dit genus ^), zooals 

 men het tegenwoordig opvat, vertoont de bovenzijde stijve, meer of minder opgerichte, langere 

 of kortere borstelharen van zeer verschillende kleur; de grondkleur der bovenzijde is met eene 

 vilt- of stofachtig, veelal korstvormig verdichte laag bedekt, wat geheel individueel is en zich 

 in meerdere of mindere mate, bij de verschillende soorten, ook zeer verschillend kan voordoen; 

 tenvTJl dit overtreksel bij eenige soorten, als h o r r i d u s e.a. nagenoeg overheerschend is, bij 

 troglodytes slechts dan eens wel dan weder eens niet verschijnt, behoort het weder bij an- 

 dere soorten tot de uitzondering. Veelal doet zich dit overtreksel voor als een gering waas, bij 

 welke de grondkleur alleen wat dof is, of wel verdicht het zich tot eene dikke korst, waarin ook de 

 teekening der dekschilden, door lichtere of donkere plekken van het vilt, is aangeduid; bij eene 

 soort uit Zuid-Em-opa (c e n t r i m a c u 1 a t u s vSchultze) is het sterk ontwikkelde schubkleed 

 door de bestoven laag niet verdrongen. Het overtreksel doet de ontwikkeling van ware, rondach- 

 tige schubjes achterwege blijven; waar het voorkomt worden deze laatsten onderdrukt of gere- 

 duceerd tot haarvormige schubjes (wat in 't bijzonder bij de niet in ons gebied voorkomende, 

 C. h y s t r i X Perris het geval is); het schijnt dus dat het viltkleed, als het in de verdere ont- 

 wikkehng tot stilstand gebleven is, het eerste stadium eener schubvormmg is. 



Ceutliorrhyiichidiiis h o r r i d u s Panz. (spinosus Gemm., non Goeze =) ) (C.N.II.672). Deze 

 soort zou in België bij Blankenberghe gevangen zijn. Ook nog eene andere vroegere opgave 

 (1870) uit Nederland bleek onjuist te zijn (zie l.c. noot 1). Volgens Kleine is kevervraat waargeno- 

 men aan Carduus nutans L., Cirsium lanceolatum Scop. ; Volgens Schultze 

 op eerstgenoemde plant en Cirsium arvense Scop. 



C. troglodytes F. (spiniger Herbst., pusio Panz.) (C.N.II.672.75.1). Op weilanden, langs rivier 

 oevers, dijken, in 't algemeen op sterk met lage planten begroeide plaatsen; de larve in P 1 a n- 

 tago lanceolata L. 



C. D a w s o n i Ch. Bris. (C.N.II.672 noot .3). Langs de fransche kust, bij Wimereux— Pas de 

 Calais, leeft deze soort aan den voet van de kleine, alleen staande bundels van Plantago 

 c o r o n o p u s L., overigens op Plantago maritima L., waarop zij, o.a. op het eiland 

 ]Man in de lersche zee, uitsluitend leeft, alhoewel PI. coronopus daar ook in massa voorkomt 

 Deze soort gelijkt op eene zeer kleine rufu lus Duf., isroodbruin: desnuitroodgeel, naar dentop 

 bruinachtig. Halsschild aan de zijden ternauwernood verbreed, bovenop in eenzelfde vlucht 

 tot den schedel verloopende. Dekscïdlden met tamelijk fijne stippellijnen en matig gewelfde tus- 

 schenruimten ; meestal met een gelijkmatig, geelgrauw baarkleed en fijne, korte, weinig opgerichte 

 borstelhaartjes, welke liier en daar onder het baarkleed verdwijnen. Pooten licht roodgeel. Voor- 

 schenen bij het (J zonder einddoorntje. Lengte H — bijna 14 mm. 



C. Barnevillei Grenier (hystrix Reitter, non Perris). In Holstein, volgens Künnemann 

 op Anthemis vulgaris F. D. (waarmede synoniem is Chrysanthemum i n o- 

 d o r u m L.). Volgens Reitter aan zwammen en L i c h e n e n op eiken. Urban vond de soort op 

 bloeiende A c h i 1 1 e a en Chrysanthemum, ook eenmaal op Symphytum; ook 

 in den wortel van Barbarea vulgaris R. Br. 



C. hassicus Schultze (Barnevillei Reitt.). In West-Duitschland. 



') A. Schultze, Zur Kenntnis der bis jetzt beschriebenen Ceuthorrhynchidiu s-Arten des pa- 

 laarktischen Gebiets; in: Münch. Koleopt. Zeits. III, Bd. 1906 — 1908; zie ook Deutsche Entom. Zeit. 

 1902, 165—166. 



Zie ook: Dr. C. Urban. Die Nahmngspflanzen der Ceuthorrhynchiis, in: Entomol. Blatt. 

 17. 1921, Heft 1—3. 



■) De soorten : horridus Panz., troglodytes F., rufulus Duf., D a w s o n 1 Ch. Bris.^ 

 Barnevillei Grenier en hassicus Schultze. 



') C. spinosus Goeze zou, volgens Bedel, een Tracliyphioeus zijn. 



