592 LXXVI. CuRCULiONiDAE. - Ceuthorrynchidius. Sirocalus. Amalorrhynchus. 



Terwijl bij de soorten: troglodytes, rufulus en Dawsoni op de dekschilden, nabij 

 het uiteinde, eene, uit bultjes of stekeltjes bestaande, dwarsverhevenheid voorhanden is (zie: 

 C.N. 11.672, bij 3, tweede alinea), vertoonen zij bij h a s s i c u s Schultze geene dergelijke dwars- 

 verhevenheid, maar is hier de 7e tusschenruimte (van boven goed zichtbaar) van eene langsrij v^an 

 3 tot 5, meer of minder spitse, bultjes voorzien. Over de plaats van B a r n e v i 1 1 e i Grenier 

 schijnt twijfel te bestaan (zie noot 1). 



De beide laatstgenoemde soorten onderscheiden zich aldus: 



Halsschild met drie, slechts zwak aangeduide, wit beschubde, langsbanden. Dek- 

 schilden met zeer fijne, weinig opgerichte, maar sterk naar voren gerichte, witachtige 

 borstelhaartjes, welke spaarzaam verdeeld zijn; naar het uiteinde met dichter opeen 

 staande, helder witte, niet verdikte borstelharen. Langwerpig-eirond ; glanzig roodbruin, 

 met licht roodbruine sprieten en pooten. Halsschild aan de zijden zwak afgerond, naar 

 voren sterk, eenigszins kegelvormig, versmald; met groote, vrij diepe, onduidelijk gena- 

 velde stippels en smalle, glanzige tusschenruimten. Dekschilden lang-eivormig, vanaf 

 de schouders tot aan het uiteinde, in een f lauwen bocht, versmald; met krachtige stip- 

 pellijnen en gelijkmatig en sterk gewelfde, door de stippels ingedrukte, tusschen- 

 ruimten; de 7e tusschenruimte, vóór het uiteinde, met eene langsrij van 3—4 korte 

 bultjes. Bij het (^ zijn de voorschenen aan het uiteinde niet bewapend; de middel- 

 schenen zijn van scherpe, de achterschenen van korte einddoornen voorzien. Lengte 



2i mm (Barnevillei Reitt.) hassicus Schulze. 



De kop, drie langsstrepen op het halsschild en twee, dicht bijeenstaande, sterk 

 uitgezakte dwarsbanden op de dekschilden wit beschubd; de schubjes dik, kort, 

 rondachtig-ovaal. Onderzijde met dergelijke witte schubjes vrij dicht bedekt. De 

 borstelhaartjes op de dekschilden vrij dik, in hoofdzaak wit. Lengte 2 — 3 j mm. . . . 



(hystrix Reitt. non Perris) Barnevillei Grenier. ^) 



Alle in de tabel C.N.II.672, achter 5 en 6 vermelde Ceutorrhynchidiiis-soorten, worden tot een 

 genus Sirocalus von Heyden (Calosirus Thoms.) gebracht. Hiertoe behooren de kleinste vormen 

 der C e u t o r r h y n c h u s-achtigen. 



Sirocalus quercicola Payk. (grypus Herbst, versicolor Bris.) (C.N.II.672.75.3). Yolgens Kleine 

 op de bladen van Calluna vulgaris Salisb. en Acer campestre L. Deze soort 

 is nog in aanspoelsel van den IJssel (Velp, Januari), aan de Swalm (Limb.) en bij Valkenburg 

 gevangen. 



S. puniilio Gyll. ((^ asperulus Bohem., Poweri Rye) (C.N.II.673. 75.11). Volgens Reitter en a. heet 

 deze soort: posthumus Germ. (pumilio Gyll., asperulus Bohem., Poweri Rye); de a. posthumus 

 Germ. wordt als zoodanig niet nader vermeld. Reitter noemt, behalve Teesdalia nudi- 

 c a u 1 i s R. Br., nog Alyssum en Berteroa als planten waarop zij leeft; Kleine daaren- 

 tegen: Calluna vulgaris Salisb., Erica tetralix L. en Capsella bursa 

 pastoris Mnch. 



S. nigrinus Marsh, (depressicollis Gyll.) (C.N.II.673.75.4). De naam depressicollis Gyll. 

 is, volgens den Catal. Col. Eur. 1906, synoniem met S. quercicola Payk. Bij var. 5 *foveatus 

 Gerh. met een klein groef je op het 5e stemlet. Volgens Reitter langs, dicht met kruiden begroeide; 

 randen van wegen. Volgens Kleine op Nasturtium officinale R. Br., ook zou ke ver- 

 vraat waargenomen zijn aan P o 1 y g o n u m sp ? en C h e n o p o d i u m sjd ? Vroegere op- 

 gaven (1887), buiten Zuid-Limburg, waren onjuist. In mijne latere aanteekeningen vind ik nog 

 de Bilt, Mei, vermeld. 



S. melanarius Steph. {^ convexicollis Gyll. $ glaucus Bohem., camelinae Bohem.) (C.N.IL673. 

 75.5) wordt thans, door Reitter, van het genus Sirocalus afgescheiden en tot een nieuw genus 

 Anialorrhyuchus gebracht, dat, van wege den gewonen voorrand van het halsschild, niet tot de 

 echte C'eutorrhynchiden, maar tot de Rhinonciden behoort; de voorrand van 

 het halsschild is niet dubbelkantig, maar onmiddellijk tegen den kop aanlegbaar; snuit lang, dun, 



') Over de soorteu Barnevillei Gren., hassicus Schultze en hystrix Perris schijnen de 

 auteurs het niet eens te zijn. Reitter vermoedt, dat hassicus Schultze met Barnevillei Gre- 

 nier identiek is, daar Schultze voor hem een C. hystrix Perris determineerde, waarbij hij schreef: 

 Chevrolati Sch. i. 1. = Barnevillei Gren. = hystrix Perris. Aangezien echter Barne- 

 villei de dwarslijst van bultjes, nabij het uiteinde der dekschilden, niet zou bezitten, zoo kan deze 

 met hystrix niet identiek zijn en alleen Schultze heeft deze daarvoor gehouden. 



Volgens Ilubenthal zou de door Reitter vermelde hystrix met Barnevillei Grenier identiek 

 zijn. Urenier vermeldt n.1. niet de dwarslijst van bultjes, nabij het uiteinde der dekschilden, omdat hij 

 zijne soort met de, in het Zuiden voorkomende, hystrix Perris vergelijkt, die deze ook heeft. B a r- 

 nevillei Grenier zou dan tot de groep van troglodytes, rufulus en Dawsoni behooren. 



