LXXVI. CuRcuLioNiDAE. - Ceuthorrhynchus. 595 



C. viridipennis Bris. (granulipennis Weise) zou, volgens ScMlsky, bij Hamburg voorkomen. 

 De laatste 6 genoemde soorten worden door Reuter aldus onderscheiden : 



1 De in langsrijen geplaatste haartjes op de dekschilden zijn aanliggend, van terzijde 

 gezien, niet merkbaar; slechts de bultjes nabij het uiteinde met iets afstaande, fijne 



beharing. Halsschild krachtig, maar niet zeer grof, bestippeld 2 



De in langsrijen geplaatste haartjes op de dekschilden zijn half aanliggend of half op- 

 gericht, van terzijde gezien, duidelijk merkbaar 3 



2 De zijden van de borst met een wit, niet dicht aangesloten, schubkleed. De binnenste 

 tusschenruimten der dekschilden zwak gewelfd of nagenoeg vlak en onduidelijk over- 

 dwars schubachtig gerimpeld. Zwart, dekschilden groen of blauw. Lengte 2!,— 2^ mm. 



viridipennis Bris. 

 De zijden van de borst met een wit, dicht aangesloten, schubkleed. Alle tusschenruim- 

 ten gewelfd en overdwars schubachtig gerimpeld. Zwart, dekschilden groen of blauw. 

 Lengte 2,^— 2^ mm pectoralis Weise. 



3 De zijden van de borst veel dichter, nagenoeg aaneengesloten, witbeschubd. Halsschild 

 grof bestijipeld, met eene smalle middellijn van schubhaartjes. Het 3e tarslid rood- 

 bruin. Eene kleine zwarte soort, met blauwe dekschilden. Lengte 2 mm 



L e p r i e u r i Bris. 

 De zijden van de borst tamelijk gelijkmatig, maar niet dicht aaneengesloten, meer 

 uiteen, wit beschubd. Tarsen zwart 4 



4 De stippels op het halsschild zijn buitengewoon dicht opeengehoopt, raken elkaar aan 

 en is de oppervlakte daardoor eenigszins dof. Dijen gewoon of nagenoeg gewoon ^). 

 Zwart,dekschilden donker groenachtig- blauw. Lengte 1|— 2| mm. mogiintiaciis Schultze. 

 De grove stippels op het halsschild staan meer uiteen, daardoor is de oppervlakte 

 glanzig 5 



5 Halsschild over de middelgroef spaarzaam met dikkeren witte schubharen bezet. Dijen 

 enge tand. Zwart, dekschilden blauw of groenachtig- blauw. Lengte 2— 2^ mm. . . . 



clialybaciis Germ. 

 Halsschild zonder los samenhangende, witte schubhaartjes over de middelgroef. Middel- 

 en achterdijen fijn getand. Zwart, dekschilden donkerblauw of blauwgroen. Lengte 

 2— 2i mm tiuiidus Weise. 



C. hirtiilus Germ. (drabae Laboulb.) (C.N.IL677.76.3). Volgens Reuter aan gras in dennen- 

 bosschen. Kleine vermeldt de larve in stengel-aanzwelUngen der onderste deelen van N a s t u r- 

 tium amphibium R. Br., Draba verna L. en Thlaspi arvense L. De snuit 

 vertoont bij deze soort drie kielvormige langslijnen aan de basis. 



C. piloselliis GylL (Gobanzi Reitt.) (C.N.II.677.76.6). Reuter brengt deze soort in de verwant- 

 schap met: m a c u 1 a-a 1 b a Hrbst., punctiger Gyll. en verwanten. Zij onderscheidt zich 

 van de aanverwante soorten, welke op de bovenzijde alleen met aanliggende haartjes of schubjes 

 bedekt zijn, door de duidelijke, afstaande, donkere beharing, veelal met zeer enkele witte schub- 

 haartjes ingestrooid. Zie verder I.c. Mij zijn nog steeds geen inlandsche exemplaren bekend ge- 

 worden. 



C. quadridens Panz. (C.N.II.677.76.7). Volgens Reuter leeft de larve in de wortels van B r a s- 

 sica rapa L., oleracea L. en napus L. ; ook vindt men de kevers onder afgevallen 

 bladen. Volgens Kleine leeft de larve in wortelgallen ; kevervraat werd waargenomen aan B r a s- 

 sica napus L. ennigra Koch. en Nasturtium officinale R.Br. Bij Heem- 

 stede zou zij op S o 1 a n u m d u 1 c a m a r a L. gevangen zijn, wat wel toevallig is. De snuit 

 is bij deze soort en bij C. p i c i t a r s i s Gyll. (tarsalis Boh.) (C.N.II.678.76.8) tot kort voor het 

 uiteinde bestippeld en behaard. 



C. i g n i t u s Germ. (C.N.n.678) is in Duitschland zeer algemeen op C a p s e 1 1 a b u r s a 

 p a s t o r i s Mnch. ; volgens Kleine en Reitter op Berteroa incanaD. C., wat betwijfeld wordt. 



C. barbareae Suffr. (cyanopterus Redtb.) (C.N.II.678). Volgens Reitter, behalve op 

 Barbare a, ook op Roripa (Nasturtiu m)-soorten. Ook in België gevonden. 



C. pervicax Weise (C.N.II.678). Volgens Schilsk!/ in de Rijnprov. en Nassau. Volgens 



') Mij blijkt dat de voordijen van een zeer klein, doch duidelijk tandje voorzien zijn, ook die der ach- 

 terpooten in beide seksen gewoonlijk met een klein spits tandje (zie: C.N. II. 676. 76. 2). 



