LXXVI. CuRcuLioNTDAE. - Ceuthorrhynchus. 597 



grasvelden en langs slooten, op S y m p li y t u m o f f i c i n a 1 e L. Volgens Kleine leeft de 

 larve in de doosvruchten van Papaver somniferum L. ;de kever ook aan E c h i u m 

 vulgare L., Cynoglossum officinale L. en Symphytum officinaleL. 

 In de Rijnprov., Harmover en bij Hamburg. 



C. dentatus Panz. (C.N.II.681) heet bij Reitter: denticulatus Schrank (dentatus 

 Panz.); volgens hem op vochtige plaatsen. Halsschild zonder middelgroef. De dubbele rij grove, 

 raspachtige oneffenheden, als eene soort van kam, van achteren op de dekschilden, verlengt zich 

 naar voren, door eenige tuberkels op de 7e en 8e tusschenruimte. Zie verder: l.c. 



C. verrucatus Gyll. (biguttatus Bohem., raphaëlensis Chevr.) (C.N.II.681 noot 1). Bij 

 deze, aan denticulatus Schrnk. na verwan te, soort, vertoont het halsschild eene fijne 

 middelgroef en zijn de zijbultjes scherper aangeduid; de dekschilden zijn dicht en gelijkmatig, 

 donker beschubd en verlengt zich de kam, met raspachtige oneffenheden, niet naar voren op de 

 7e en 8e tusschenruimte. Lengte 2|— 3 mm. G 1 a u c i u m f 1 a v u m Crntz. (luteum Scop.), 

 waarop deze soort leeft, komt in de duinen bij Zandvoort en aan den Hoek van Holland voor. 



waargenomen zijn 



C. resedae IMish. (C.N.II. 681. 76.13). Bij Valkenburg (Limb.) werd een frisch, niet afgewreven $ 

 gevangen, bij hetwelk de afwisselende tusscheni'uimten der dekschilden iets of wat van lichtere 

 langsstrepen voorzien zijn; het iets kleinere (J is doorgaans wat donkerder gekleurd, daar de gele 

 haarschubjes, overal op het lichaam, veel minder aangeduid zijn. Volgens Kleine zou kevervraat 

 aan R a p h a n u s waargenomen zijn. In België (Torgny) o\> Reseda 1 u t e a L. 



€. niacula-alba Hrbst. (seriatus Boh., volgensis Faust) (C.N.II.682. 76.14). Reitter noemt ook 

 S i s y m b r i u m S o p h i a L., waarop deze soort zou voorkomen, wat echter zeer te betwijfe- 

 len is. Kleine noemt, behalve Papaver rhoeas L., nog somniferum L., a r g e- 

 m o n e L. en d u b i u m L., waar de larven in de zaaddoozen, de kevers aan de bladen leven. 

 Behalve van de beide genoemde vindplaatsen zag ik geen exemplaren meer uit Nederland. Eene 

 vroegere opgave uit Leiden was onjuist. 



C. albovittatus Germ. Volgens Schilsky in den Elzas. Deze soort is naverwant aan 

 m a c u 1 a-a 1 b a. Terwijl bij laatstgenoemde soort de dekschilden slechts van eene, dicht wit be- 

 schubde, scutellairvlek voorzien zijn, vertoonen bij albovittatus de dekschilden, behalve de 

 scutellaii'vlek, nog' bovendien de afwisselende tusschenruimten eene dichtere, lichte, schubachtige 

 behaaring; ook zijn de 2e en 6e tusschenruimten in den regel door een helder wit schubkleed scherp 

 geteekend. Lengte 3^—4^ mm. 



C. Mölleri Thoms., Schultze (marginatus auct.) (C.N.II.682.76.17 en L.VIII). De Heer James 

 Edivards, F.E.S., gaf in „The Entomologist's Monthly Magazine, 2nd series, vol. XXII", een stukje 

 getiteld: „On Ceuthorrhynchus marginatus Payk. and some allied species." 

 Daarin wordt ook besproken de hier genoemde C. Mölleri Thoms., Schultze, naar aanleiding 

 van exemplaren uit Xederland, die ik ter inzage zond. Schr. is van oordeel dat C. Mölleri 

 door Schidtze geduid, niet identiek is aan de door Thomson, onder dien naam, beschrevene soort, 

 maar dat C. Mölleri gelijk is aan r o t u n d a t vi s Bris., wat ook in Reitter'' s „Fauna Ger- 

 manica" het geval is. Aangezien C. Mölleri Schultze toch eene goede soort is, geeit Edwards 

 daaraan den naam van simillimus nom.nov., welke nieuwe naam dus aan onze inheemsche 

 soort zou moeten gegeven worden. In hoever deze zienswijze juist is, wil ik niet beoordeelen. In 

 den Gat. Col. Europae 1906 en in Schilsky'' s Verzeichnis 1909 is r o t u n d a t u s Bris. eene a. 

 van Mölleri Thoms. In een tabellarisch overzicht geeft Edwards de kenmerken der vier aan- 

 vem^ante soorten en zegt van Mölleri Thoms. (rotundatus Bris.): „Hair-scales on the elytra 

 albo-cinereous, with white scutellary patch therefore i n conspicious enz.", wat volkomen in 

 overeenstemming is met een exemplaar, dat ik voor vele jaren van L. Miller ontving, uit Dalmatië 

 afkomstig. Nu zegt Edwards verder in eene meer uitvoerige beschrijving van deze soort: „Brisout, 

 however, says of the hah'-scales „cendrées ou d'un eendre- brunatre"; I have not seen any British 

 specimens of this latter form, but an example sent by Dr. Everts clearly belongs to it." Op een 

 etiket van Edicards, aan dit exemplaar (Katwijk-6VoZ/) gedaan, staat rotundatus Bris. 

 forte, dus bestond er toch geen zekerheid. M.i. kan dit ex. volstrekt niet zijn rotundatus 

 Bris., daar het een bijzonder duidehjk wit scutellair- vlekje vertoont. Edwards zou het dus moeten 

 rekenen tot den eersten zin van zijn tabel: „Hair-scales on the elytra ochreous, the white scutellar 



