600 LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Ceuthorrhynchus. 



zijn, maar in den regel over het hoofd worden gezien. Dijen zeer zwak getand, bij s y r i t e s onge- 

 tand. In grootte ongeveer overeenkomende (2|— 3 mm.). 



C. constrictus Marsh. (C.N.II.685. 76.22) is nog bij Rhenen, Cuijk, Valkenburg en op vele plaat- 

 sen in Zuid-Holland gevangen. Volgens Reitter op Cruciferen, maar ook op Anchusa 

 officinalis L. Volgens J. Cotte veroorzaakt deze soort eene misvorming van de wortels of 

 den wortelhals van Alyssum calycinum L. A7eine noemt nog Thlaspi arvense L., 

 in welker wortels de larve zou leven. Volgens Perris leeft de larve in de stengels van S i s y m- 

 brium alliaria Scop., wat, volgens Urhan, niet juist is; zij zit in de zaden dezer plant. 

 Het verpoppen heeft plaats in eene cocon in den grond. 



C. p 1 u m b e u s Bris. Deze soort leeft in Duitschland (Mark Brandenburg) ^) op E r y s i- 

 m u m c h e i r a n t h o i d e s L., waar zij zich uit wortelgallen ontwikkelt en eerst in September 

 en October de popholte verlaat. De voortplanting geschiedt na overwintering; het $ legt in het 

 voorjaar hare eieren aan de wortels van overwinterde zaailingen (de plant is overwinterend één- 

 jarig), de larven ontwikkelen zich in de zomermaanden. Soms vertoonen zich de gallen in aantal 

 aan eene en dezelfde plant en vormen dan eene worstvormige, van rondachtige of halfkogelvor- 

 mige aanzwellingen voorziene verdikking van den wortel; veel meer zijn de gallen zoo groot als 

 eene erwt, eveneens met onregelmatige, rondachtige aanzwellingen; elke aanzwelhng, bevat 

 eene larvenkamer; zelden zijn slechts éénkamerige gallen, ter grootte van een groot hennepzaadje, 

 aan den wortel voorhanden. De soort schijnt zeer gelokaliseerd te zijn; van dicht nabij elkaar 

 groeiende planten, is de eene groep van gallen voorzien, terwijl bij anderen deze totaal ontbreken. 



Zij gelijkt in grootte en kleur op C. constrictus Mrsh., is echter iets slanker en minder 

 gewelfd ; het halsschild is in verhouding tot de dekschilden b r e e d e r, meer klokvormig 

 en is de soort ook door de f ij n e r e stippellijnen op de dekschilden te onderscheiden. Terwijl bij 

 constrictus die stippellijnen slechts zeer fijne, korte haartjes, de tusschenruimten echter 

 twee rijen van meer schubvormige haartjes vertoonen, zijn bij p 1 u m b e u s de stippellijnen 

 van even zoo lange en krachtige schubhaartjes, als de tusschenruimten voorzien. Bij het ^ zijn 

 de korte en breede middel- en achterschenen, evenals bij constrictus, aan den bimientop- 

 hoek in eene, naar binnen gerichte, doornachtige punt uitgetrokken; het metasternum en het 

 eerste sterniet vertoonen eene gemeenschappelijke, vlakke groef, het anale sterniet met een 

 klein, tamelijk vlak groefje. 



C. coarctatus Gyll. (granulicoUis Thoms.). Volgens Schilsky bij Hamburg gevangen. 

 Deze soort wordt door Reitter tot eene zelfde groep met constrictus Marsh, en verwanten 

 gerekend ; zij onderscheidt zich vooral doordat de zeer smalle tusschenruimten der grove, dichte 

 bestippeling op het halsschild dwarsrimpelige of spitse verhevenheden vormt, terwijl bij con- 

 strictus en verwanten die tusschenruimten gewoon zijn. Het lichaam is zwart, op de boven- 

 zijde met witte haarschubjes, op de smalle tusschenruimten der dekschilden in twee rijen geschikt. 

 De middel- en achterdijen fijn getand. Lengte 2— 2^ mm. 



C. pubicoilis Gyll. (cj signatellus Gyll., $ interstinctus Gyll., Sequensi Stierl., Weisei 

 Reitt.) (C.N. 11.685). Volgens Reuter op Betonica officinalis L. 



C. signatus Gyll. (decoratus Gyll., interstinctus Gyll.) (C.N.II.685 noot 1). Volgens Schilsky 

 in Oldenbrn-g, Nassau en bij Hamburg. Op Stachys recta L. -). 



C. Sahlbergi Bohem. (lamii Sahlb.). Volgens Schilsky in Oldenburg. Aan Reitter is deze 

 soort niet bekend. 



De laatste 3 genoemde soorten worden tot het sub gen. T h a m i o c o 1 u s gerangschikt 

 en onderscheiden zich aldus: 



1 Zijden van het halsschild met een zeer klein, stomp bultje, dat in een wit veld staat. 

 Dekschilden aan de basis slechts met korte, veelal slechts weinige, los witachtig behaar- 

 de langsstrepen, de schijf daardoor van voren in grooteren omvang eenkleurig donker- 

 bruin of zwart. De naadvlek aan de basis op de tweede tusschenruimte is verbreed en 



eenigszins kruisvormig ; de normale vlekken scherp begrensd 2 



Zijden van het halsschild zonder bultje, de plaats waar dit overigens zou staan is 

 echter veelal door een bruin spikkeltje aangeduid. Dijen, althans de voordijen ongetand. 

 Zie verder l.c.685. Bij a. *Bedeli Schultze zijn de witte langsstrepen op de dekschilden 

 zoozeer uitgebreid, dat de geheele bovenzijde dicht wit beschubd is, slechts de witte 



naad is, achter het midden, door eene bruine langsvlek onderbroken 



pubicoilis Gyll. 



') Zie: Neresheimer u. Wafiner. Zur Biologie des Ceuthorrliynchus plumbeus Bris. (in: 

 Entomolog. Mitteil. X. 1921, Nr. 1. 



') Deze plant is bij Arnhem en Eist bij Nijmegen, als aangevoerd, waargenomen. 



