LXXVI. CuRcuLioNTDAE. - Ceuthorrhynchus. 603 



chem, Denekamp, Bergen op-Zoom, en Gronsveld gevangen. In België bij Blankenberghe, Ie 



Coq en Maeseyck. Op regel 8 van de beschrijving staat: „De achterrand, enz."; lees: ,,0p het 



halsschild de achterrand enz.". 



De 3 soorten: uiillcfolii Schultze, molitor Gyll. en trianguluui Boh. worden, naar Tyl, aldus 



nader onderscheiden. (De snuit is in beide seksen langer dan kop en halsschild te zamen, de dek- 



schilden zijn langer dan breed): 



Halsschild aan de basis het breedst, naar voren bochtig, sterk versmald; met kleine 

 zij bultjes. Dekschilden naar het uiteinde duidelijk convergeerende, aan de zijden 

 weinig afgerond; bovenop gewelfd, bij het schildje niet ingedrukt, met ternauwer- 

 nood zichtbare ajiicale bultjes; de lichte banden, op grauwwitten grond, zijn uit- 

 vloeiend getint en weinig duidehjk, de vlekjes van den V-vormigen band zijn meestal 

 uit langsstreepjes gevormd, de basale vlekjes op de tweede tusschenruimte zijn even 



lang als de witte naad vlek. Lengte 2;i— 3mm millet'olii Schultze. 



Halsschild in het achterste derde gedeelte, voor de basis, het breedst, naar achteren 

 weinig, naar voren sterk versmald, met duidelijke zij bultjes. 8nuit rimpehg, bestip- 

 peld, ongekield. Dijen sterk getand. Dekschilden naar het uiteinde met bijna rechte 

 zijden, slechts zwak convergeerende, bovenojD vlak en iets ingedrukt, met duidelijke 

 apicale bultjes; het uiteinde van den V-vormigen band bevindt zich achter het mid- 

 den en is op dezelfde hoogte gelegen van het midden der zwarte sutuurvlek. Bij het 

 type is de V-vormige witte band volledig, bij a. *interruptus Schultze door de 4e 

 tusschem'uimte onderbroken; de 4e en gewoonlijk ook de 6e tusschenruimten zijn veelal 

 van een scheri^ begrensden, witten langsband voorzien. Lengte 2—3 mm. . molitor Gyll. 

 Halsschild iets langer dan bij m o 1 i t o r, aan de basis het breedst, naar voren sterk 

 kegelvormig versmald, van voren zijdelings ingedrukt; met lijstvormige zijbultjes. 

 Dekschilden naar het uiteinde sterk convergeerende, met duidelijke apicale bultjes. 

 Snuit sterk geki'omd, tot aan het midden gekield; die van het $ bijna zoo lang als het 

 halve lichaam. De vrij scherp begrensde teekening, op zwarten grond, is gewoonlijk 

 wit, zelden geelachtig. Deze soort gelijkt op de kleinste exemplaren van molitor. 

 Lengte 2 mm triangiiluni Bohem. 



€. clirysantlieiui Gyll. (C.X.II. 689.76.32). Deze soort is nog bij den Haag, Velsen, Utrecht en 

 Bergen-op-Zoom gevangen. In België bij Haren en Montaigle. Kleine vermeldt de larven in het 

 bovenste stengeldeel van Chrysanthemum 1 e u c a n t h e m u m L. en ]M a t r i c a r i a 

 c h a m o m i 1 1 a L. Volgens den Gat. Col. Eur. 1906 is de var. *figuratus Gyll. eene soort uit 

 Zweden, Rusland en den Caucasus; deze was vroeger verkeerdelijk uit Nederland opgegeven. Zie 

 nader wat bij C. r u g u 1 o s u s Herbst, op blz. 602 gezegd is. 



C. suturalis L. (C.N.II.689.76.36). L. von Hei/den vermeldt deze soort ook van L i n a r i a 

 V u 1 g a r i s ]\lill., maar vond ze meermalen op A 1 1 i u m. In België bij Tervueren, Boitsfort en 

 Dieghem, op uienplanten. 



€. con.sputus Germ. (alboscutellatus GyU., rubescens Boh., erythropterus Strl.) (C.N.II.689.76. 

 37). Volgens Reuter op moerassige terreinen. In België bij Yvoir en Houx. 



€. litura Fabr. (C.N.II.689.76.38). Reuter noemt dezelfde C a r d u u s-soorten als in de C.K; 

 Kleine daarentegen de soorten: Cirsium jjalustre Scop. en lanceolatum Scop. Ook 

 bij Rotterdam, Xaarden, Utrecht, Lochem en Groningen gevangen. 



€. trimaciilatus Fabr. (C.N.II.689.76.39). Reitter noemt van Cirsium de soort lanceo- 

 latum Scop. Volgens Kleine leven de larven en kevers op D i p s a c u s f u 1 1 o n u m L., V e r- 

 bascum thapsus L. enCarduus nutans L. Uitsluitend in Zuid-Limburg gevangen. 

 Eene vroegere opgave (1875) uit den Haag was onjuist. 



C'. uasturtii Germ. (oHvaceus Gyll.) (C.N.II.690.76.45). Reitter brengt deze tot een nieuw genus 

 Drusenatus en zegt dat deze soort oorspronkelijk tot P o o p h a g u s, later tot C e u t o r r h y n- 

 c h u s gerekend werd, maar tengevolge van de ontdekking van den dubbelen voorrand-kant van 

 het halsschild bij C e u t o r r h y n c h u s, tot den tribus R h i n o n c i n a moet gebracht 

 worden. Kleine noemt als voedselplanten : N a s t u r t i u m a m p h i b i u m R.Br. en p a- 

 lustre D. C. en Sisymbriu m-soorten; Reitter noemt, evenals in l.c, Nasturtium 

 officinale R.Br. 



C. scapularis Gyll. (obscurecyaneus Gyll., bij Reitier: Bohem.) (C.X.II.690.76.43). Volgens 

 Reitter ook op Sisymbriu m; gedurende den winter in aanspoelsel van veenderijen en op 

 moerassige plaatsen. Zeer verbreid in Nederland, ook in aanspoelsel van de Maas (Steyl in Lim- 

 burg). Kleine vermeldt deze soort van Lunaria annua L. (bij ons sierplant). 



