604 LXXVI. CüRCULioNiDAE. - Ceuthorrhynchus. 



C. coclilcarlac Gyll. (atratulus Gyll. ^), austerus Gyll.) (C.N.II.690.76.42.). Volgens i?ei«er, be- 

 halve op de genoemde planten, o. a. ook op A r a b i s. Volgens Kleine werd kevervraat waarge- 

 nomen aan Cochlearia armoracia L., de larve in de wortels van Cardamine 

 pratensis L. ; volgens Urban in de bauwen van deze plant ; het verpoppen heeft plaats in 

 een cocon in den grond. Bijvoegen: LV— 2^ mm. 



C. crysimi F. (C.N.TI.690.76.40). Behalve de genoemde ab. zou ook nog eene nagenoeg zwarte a. 

 *subni(jer Gerh. bekend zijn. Bij a. *cupreatiis Wagn. zijn kop en halsschild pekzwart, met geringen 

 metaaiglans; de dekschilden bronskleurig, op de schijf met sterken roodkoperglans. 



C. contractus IVIrsh. (drabae Gemm. & Har., nee Laboulb.) (C.N.II.690.76.41). Exemplaren met 

 geelroode pooten zijn a. p a 1 1 i p c s Crotch, wat ook bij niet goed uitgekleurde exemplaren het 

 geval is; overigens is de kleur van pooten en snuit veranderlijk. Reuter noemt nog Draba 

 V e r n a L., waarop deze soort leeft, de larve zou in de stengel bladen leven. Kleine noemt ook 

 Thlaspi arvense L., Lepidium graminifolium L. en Sinapis arven- 

 s i s L. ; kevervraat zou ook aan S a 1 i x-soorten waargenomen zijn. Volgens Dr. H. Rosz ver- 

 oorzaakt de larve (in het merg) eene aanzwelling van den spruitas van genoemden Lepidium. 



€. assiiiiilis Payk. (fallax Bohem. brassicae Focillon) (C.X.II.691.76.44). Kleine noemt ook S i- 

 s y m b r i u m S o p h i a L. waarop deze soort leeft en vermeldt galvorming aan de wortels van 

 Rap h anus sativus L. L. von Heyden vond ze in menigte op de bloemen van Brassica 

 r a p a L. 



C. aeneicollis Germ. (metallinus Fau-m.) (C.N.II.691 noot 1). Volgens Reitier in West- 

 Duitschland (Nassau); op Lepidium. Urban vond deze soort, van Mei-Juh, op Lepidi- 

 um ruderale L. ; ook aan de bauwen van Sisymbrium pannonicum Jacq. en 

 eenmaal op Sisymbrium Sophia L. 



Deze soort is ook naverwant aan C. scapularis Gyll- en onderscheiden, doordat het 

 Hchaam zeer dicht beschubd is; scapularis is zeer spaarzaam beschubd. De tarsen, ten- 

 minste hare zolen, zijn roodgeel, bij scapularis zijn de tarsen zwart, de viltzolen daaren- 

 tegen grauw. Halsschild bij beide soorten, over de schijf, eenigszins vlak, met duidelijke zij- 

 bultjes. Voorhoofd, halsschild en dekschilden. bij beiden, fijn beschubd, niet behaard. Klauwen 

 bij beiden gewoon. Gemakkelijk te herkennen aan de metalhschgroene, geelkoperglanzige kleur 

 en de overal dicht met grauwe schubjes bedekte oppervlakte. Snuit sterk gekield. Het (^ met een 

 groef je op het laatste sterniet en met gespoorde schenen. Lengte 3 mm. 



C. parvulus Ch. Bris. (C.N.II.691). Deze soort onderscheidt zich nog van nanus 

 Gyll., (l.c. 68.3), doordat de dekschilden korter en langs de zijden duidelijker afgerond zijn dan 

 bij de tweede genoemde soort; ook zijn de schubhaartjes op de tusschenruimten breeder en witter 

 en daardoor duidelijker in 't oog vallend. In België bij Houx, Mei. 



C. turbatus Schultze. Volgens Reifter in Duitschland zeer verbreid. Deze soort gelijkt zoo- 

 zeer op parvulus, dat zij daarvan wellicht niet specifiek onderscheiden is., Reitter zegt, dat de 

 door Schultze opgegevene verschillen niet met zekerheid zijn aan te wijzen. Beide soorten bevon- 

 den zich in de meeste collecties onder den naam van s i m i 1 i s of parvulus. Het onder- 

 scheid zou aldus zijn: 



Dekschilden korter en breeder, kort-ovaal, de vorm als die bij C. floralis; de witte 

 haarschubjes iets dunner en aan hun uiteinde lüet verdikt, evenmin recht af geknot. . 



parvulus Bris. 

 Dekschilden iets langer, meer eivormig, vanaf vóór het midden tot naar het uiteinde 

 afgerond- versmald; de schubjes zijn iets dikker, zien er meer als staafjes uit, zijn aan 



het dikste gedeelte van den top afgeknot en minder regelmatig geplaatst 



turbatus Schultze. 



C. s i m i 1 i s Bris. (plumbellus Schultze). Bij Mainz. Volgens Reitter zou deze eene var. van, 

 den in Oostenrijk voorkomenden, C. t h 1 a s p i s Bris. zijn, doch onderscheiden doordat bij s i- 

 milis op de tusschem-uimten der dekschilden twee duidelijke langsrijen van witte schubhaartjes 

 voorhanden zijn, bij t h 1 a s p i s daarentegen slechts eene enkele rij aanwezig is. Bij s i m i 1 i s (ook 

 bij t h 1 a s p i s), evenals bij nanus, zijn ook de stippellijnen van eene rij schubhaartjes voor- 

 zien, welke slechts weim'g kleiner zijn dan die der tusschenruimten; bij parvulus daarentegen 

 ontbreken die schubhaartjes in de stippellijnen. 



') Dat C. atratulus Gyll. synoniem zou zijn met C. cochleariae Gyll. is nog niet met 

 zekerheid uitgemaakt; zij zou op contractus gelijken, maar aan de getande klauwen te herkennen 

 zijn; cochleariae heeft ongetande klauwen. 



