LXXVI. CuRCULioNiDAE. - Ceuthorrhynchus. 605 



Het genus Ceuthorrhynchus Germ. wordt door Reuter aldus in sub-genera en groe- 

 pen verdeeld: 



1 De afwisselende tusschenruimten der stippellijnen, op de dekschilden, met langsrijen 

 van fluweelzwarte of donkerbruinachtige, meer opgerichte, vierhoekige haarvlekken 

 bezet. Snuit dik, korter dan het halsschild; sprieten aan het uiteinde ervan ingeplant. 



De soort: t o p i a r i u s Germ (P h r y d i u c h u s des Gozis). 



De afwisselende tusschenruimten op de dekschilden niet van rijen fluweelachtige, meer 

 opgerichte, vierhoekige haarvlekken voorzien. Snuit even lang als of langer dan het 

 halsschild; sprieten vóór het midden, ongeveer ojd het | vanaf de basis ingeplant . . 2 



2 Basis van het halsschild met een smallen wit beschubden randzoom, de schijf met drie 

 fijne, witte langslijnen; ook de dekschilden met fijne witte langs- en veelal ook met 

 schuine schubjeslijnen. De opwaarts gebogen voorrand-kant van het halssciüld aan de 

 zijden gekerfd of getand. Dekschilden op de zijdelingsche tusschenruimten met duide- 

 lijke korrelige bultjes. Dijen met een grooten tand. De soorten: geographicus Goeze, r a- 



d u 1 a Germ. en B e c k e r i Schultze (M o g u 1 o n e s Reitt.) 



Basis van het halsschild zonder smallen, wit beschubden randzoom; zelden is deze aan- 

 geduid, in welk geval de voorrand-kant van het halsschild gaaf is, de zijden der dek- 

 schilden geen bultjes veftoonen, de. dijen zwak getand zijn en het lichaam klein is . . 3 



3 Dekschilden met wit, zelden geelachtig beschubde naadvlek achter het schildje; aan 

 de zijden, hetzij in of vóór het midden, meteen, uit twee of meer lichte vlekken gevorm- 

 den, naar binnen afgekorten, schuinen schubjesband; ook het uiteinde der dekschil- 

 den meer of minder wit beschubd. Bij eene eerste groep zijn de normale witte vlekken 

 slechts door weinig lichtere schub j es, meestal op leemkleurig beschubden grond, uit- 

 vloeiend aangeduid, zonder scherpe grenzen der vlekken te vormen. Klauwen getand. 

 Halsschild bijna altijd zonder middelgroef. Dekscliilden voor het uiteinde hoogstens 

 met een fijnen, onduidelijk begrensden kam van korreltjes i) 



(Hadroplontus Thoms. ). 

 Dit sub-genus wordt in de navolgende groepen verdeeld: 



a De normale witachtige vlekken op de dekschilden zijn slechts door weinig Uchtere 

 schubjes, meestal op leemkleurig beschubden grond, uitvloeiend aangeduid, zonder 

 scherpe grenzen der vlekken te vormen. Voorschenen gewoon, op de buitenzijde, voor 

 het uiteinde, zonder tand. De soorten: angulosus Boh., synipliyti Bedel, a b b r e v i- 



a t u 1 u s Fabr. en boraginis Fbr Ie groep. 



De normale, witachtige vlekken op de dekschilden zijn wit of geelachtig- wit en meer 

 of minder duideHjk opvallend en scherp aangeduid, zeldzamer zijn enkelen uitvloei- 

 end begrensd h 



h Dekschilden op de tusschenruimten der stippellijnen, aan de basis en achter het 

 midden, zonder lange, lichtere langsstrepen uit los samenliangende, de tusschen- 

 ruimten opvullende, schubhaartjes bestaande, zelden echter met eenige witte schub- 

 vlekjes achter het midden. De vlek aan het schildje is kruisvormig; de veelal naar 

 buiten gelegene, bijkomende vlekken ervan vertoonen nimmer neiging om V-vormig 

 met den scheeven zij band samen te vloeien. Dijen meestal sterk getand, ook de voor- 

 dijen met een krachtigen, zelden kleinen tand c 



Dekschilden op de tusschenruimten der stippellijnen, aan de basis en op de schijf, 

 achter het midden, met lange lichte langsstrepen uit losse, de tusschenruimten in 

 de breedte opvullende, schubhaartjes bestaande, van welke die achter het midden 

 veelal een slecht begrensden dwarsband vormen ƒ 



c De tand der voor- en middeldijen is zeer groot en van voren schuin afgeknot, het af- 

 stompingsvlak is veelal zwak uitgebogen en reikt tot kort voor de basis. Zij rand van 

 het halsschild zelden met een tand, meestal slechts met een zeer klein bultje, hetwelk 

 nimmer op een wit beschubd veld staat. Grootere soorten: J a v e t i Bris., cruciïer 



Oliv., A u b é i Bohem. en T-a 1 b u m Gyll 2e groep. 



De tand aan alle dijen is gewoon toegespitst d 



d Halsschild aan de zijden zonder duidelijken tand en aldaar zonder scherp begrensd 

 wit schubkleed. De witte schubjesband aan de zijden der dekschilden, bestaat uit drie 

 vlekken op de 6e tot 8e tusschenruimten, zij is door de niet wit gevlekte 9e tusschen- 



ruimte van den zijrand gescheiden. De soort: viduatus Gyll 3e groep. 



Halsschild aan de zijden met een bult, of sterk hoekig uitstekende; de bult is van on- 

 deren, van ter zijde en van voren door een wit schubkleed begrensd en staat veelal 

 geheel in een wit veld e 



e Dekschilden met eene witte kruisvlek aan het schildje, welke minstens de 2e tus- 



•) Bij eene groep :Prisistus Reitt., welke niet in ons gebied vertegenwoordigd is (maar uit Zuid- 

 Rusland), vertoont het halsschild eene diepe middelgroef en bezitten de dekschilden voor het uiteinde eeu 

 hoogen kam met korrelige bultjes (C. caucasicus Kirsch). 



