606 LXXVI. CuRcuLioNiDAE. - Ceuthorrhynchus. 



schenruirate, meestal echter meerderen, omvat; de schuine zij band bestaat uit 4 

 vlekken, die op de 6e tot 9e tusschenruimten gelegen zijn en van welke zeer zelden 

 de vlek op de 7e ontbreekt; de vlek op de 9e tusschenruimte is gewoonhjk iets meer 

 naar voren gericht, dan die van de 8e tusschenruimte. Grootere soorten: 1 a r v a t u s 



Schultze, o rn a t u s Gyll., triniaculatus Fabr. en lifura Fabr 4e groep. 



Dekschilden slechts met eene, tot de eerste tusschenruimte, van af den naad, beperkte, 

 smalle vlek aan het schildje; de witte zij-dwarsband is slechts tot twee vlekken ge- 

 reduceerd, die op de 6e en 7e tusschem'uimten staan. Dijen slechts fijn, de voordijen 

 zeer zwak getand. Pro- en mesosternum met eene diepe snuitgroef , die tot aan het, 

 van voren uitgerande metasternum reikt ; daardoor van alle andere C e u t h o r- 

 r h y n c h u s-soorten onderscheiden en als een zelfstandig genus beschouwd (Cid- 

 norrhiniis qiiadrimaculatus L., zie blz. 516, noot 4 en C.N.II.670.73.1.). 



/ De schuine zij band, in of dicht voor het midden der dekschilden, bestaat in den regel 

 uit drie vlekken, welke op de 6e tot 8e tusscheiu-uimten staan en door de donkere 

 9e tusschenruimte van den zij rand gescheiden zijn. Deze zij band heeft nimmer nei- 

 ging zich, met nevenvlekken der witte teekening, aan het schildje V-vormig te ver- 

 binden g 



De schuine zij band, in of voor het midden der dekschilden, bestaat uit vier vlek- 

 ken, welke op de 6e tot 9e tusschenruimten staan en den lichteren zij rand bereiken, 

 de teekening aan het schildje heeft veelal talrijke nevenvleldien, welke van binnen 

 schuin naar buiten, in rijen geplaatst zijn en neiging vertoonen met den zij band eene 

 V-vormige teekening te vormen. Dijen met fijne tandjes. Kleine, sterk gevlekte soor- 

 ten. Te groep h 



g Schenen ver voor het uiteinde van den buitenkant met een tandje; daartusschen 

 met stijve, korte boi'stelhaartjes bewimperd. Voordijen veelal ongetand. Halsschild 

 meestal zonder zijbuit (= Sub-gen. Thamiocolus Thoms.). De soorten S a h 1- 



b e r g i Bohem, s i g n a t u s Gyll. en pubicollis Gyll 5e groep. 



Schenen gewoon, voor het uiteinde van den buitenrand zonder tand. Dijen met een 

 duidelijk, meestal krachtig tandje. Halsschild met of zonder zijbultje. De soorten: 

 eupliorbiac Bris., albosignatus Gyll. ^), iirticae Bohem. en asperifoliariim Gyll. 



6e groep. 



h Halsschild verbreed. Dekschilden niet of slechts weinig langer dan breed. Lichaam 



kort en gedrongen t 



Halsschild hoog, weinig verbreed, kegelvormig. Dekschilden veel langer dan te za- 

 men breed, van voren met paraUele zijden, eerst van af het midden naar het uiteinde 

 een weinig afgerond- versmald. Zie verder de beschrijving (C.N.Il.686.76.24.) . . 



uielanostictus Mrsh. Gyll. 



i De overdwarse, lichte, zeer schuin geplaatste zijband op de dekschilden, ligt ver voor 

 het midden en de vlek ervan op de 8e tusschemaiimte reikt naar voren tot aan de 

 schouderbuil ; tusschen deze dwarsband en de basale vlek, op de tweede tusschen- 

 ruimte naast den naad, zonder bandvormige bijkomende vleldien. Dekschilden kort 

 en buUdg, van achteren stomp afgerond; naar buiten, voor den top, geen korreligen 



hoek vormende. Lengte 2J mm arquatus Hrbst. 



De overdwarse, hclite vlekjesband, aan de zijden der dekschilden, is minder schuin 

 geplaatst en de vlek ervan op de 8e tusschenruimte is van de schouderbuil ver ver- 

 wijdei'd; een hoekig gebroken binnensten, naar het schildje gerichten, vlekjesband is 

 voorhanden, of aangeduid, zelden (r u g u 1 o s u s) ontbrekend. De dekschilden vor- 

 men, van boven gezien, achter aan den buitenrand, door de fijne korrehng aldaar en 

 de plotsehnge apicale welving, een stompen hoek k 



k Snuit, ook bij het $, ternauwernood langer dan kop en halsschild te zamen. — Eene 

 soort met korten snuit. De achterste lichte vlek, van den V-vormigen dwarsband, be- 

 vindt zich in het midden van de lengte der dekschilden, of ontbreekt de band ge- 

 deeltelijk of geheel. Grondkleur grauw of chocoladebruin. Halsschild tweemaal zoo 

 breed als lang. Dekschilden opvallend langer dan breed, naar achteren minder en 

 nagenoeg rechtlijnig versmald; voor het uiteinde met een fijnen, vi'ijstaanden, meest- 

 al niet door de zwarte schubjes bedekten, donkeren kam van korreltjes. Lengte 2 — 



2^ mm. zie verder blz. 602 . rugulosiis Hrbst. 



Snuit ook bij het (^ veel langer dan kop en halsschild te zamen. Soorten met langen 

 snuit. Dijen duidelijk getand. Schenen roestbruin, zeer zelden ook donker gekleurd, l 



l De top van den V-vormigen, lichten band, op de dekschilden, ligt in het midden van 

 de lengte; op de afwisselende tusschenruimten, ten minste achter den V-band, met 

 lichtere langsstrepen, die een merkbaren bochtigen dwarsband vormen m 



') Zie op blz. 602 wat Ilubcnthal over deze soort mededeelt. 



