612 LXXVI. CURCI^LIONIDAE. - PHYTOBirS. LiMNOBARIS. BaRIS. 



Dekschilden op de bovenzijde nagenoeg eenkleurig beschubd, slechts het uiteinde 

 duidelijker wit gemarmerd; de witte vlek achter het schildje klein, de vlek op het uit- 

 einde van den naad grooter, scherp aangeduid; de bultjes op de tusscheniuimten, 

 vooral naar binnen, veel kleiner; de tweede tusschenruimte ternauwernood gekor- 

 reld. Klauwen volkomen ongetand. Lengte 2 mm m u r i c a t u s Bris. 



P. qiiadrituberculatus F. (quadricornis Payk., notuia Germ.) ^) (C.N.II.696.82.3). Volgens 

 Kleine leeft de larve op de bladen van-, ook kevervraat aan die van Polygonum hydro- 

 p i p e r L. en M y r i o p h y 1 1 u m s p i c a t u m L. 



P. velaris Gyll. (C.X.II.696.82). Vroegere opgaven (1875 en 1887) uit Nederland waren 

 onjuist. Vreemd dat deze soort, die op het Duitsche eiland Borkum voorkomt, nog niet bij ons 

 gevangen is; zij leeft op zilten bodem. 



P. quadricornis Gyll. (C.N.II. 696.82. 5). Reitter noemt bepaaldelijk Polygonum lapa- 

 t h i f o 1 i u m L., als woonplant. Urban noemt Polygonum a m p h i b i u m L. waaruit 

 zij ontwikkelt; hij zag deze soort opspringen, wat toch meer een omdraaien zou zijn. 



P. qiiadrinodosus Gylh. (mucronulatus Germ., denticollis Gyll.) (C.N.II.696.82.6). Deze soort 

 is nog op vele plaatsen in Limburg gevangen. P. denticollis Gyll. was vroeger (1877) onder 

 den naam van Rhinoncus denticollis Gyll. opgegeven. 



P. leucogastcr Mrsh. (myriophylK Gyll.) (C.N.II. 697. 82. 7) leeft, volgens Dr. B. Jeannel, opde 

 kleine, ondergedompelde inf lorescenties van IMyriophyllum verticillatum L. ; 

 op elke inflorescentie bevond zich een kevertje. Kleine noemt ook Myriophyllum spi- 

 c a t u m L. ; ook werd zij uit dood riet verkregen. 



P. velatus Beek (aquaticus Thoms., velaris Perris, nee Gyll.) (C.N.II.697.82.8). Volgens Reuter 

 ontwikkelt zich deze soort uit de stengels der genoemde planten, waarin de larve leeft. 



Limnobaris T-albiiui L. (C.N.II.697.83.1). Deze moet heeten: pilistriata Steph. ( = 

 T-album auct.). De a. martulus Sahlb. is eene andere goede soort, welke moet heeten: T-a i b u lu 

 L. (= uniseriata Duf., atrijilicis Steph., martulus Sahlb.), daarvan is pusio Bohem. eene var. 

 Eerstgenoemde leeft op Cyperaceeën; de larve mineert, volgens Kleine, in de stengels 

 van C 1 a d i u m m a r i s c u s R. Br. De twee soorten worden aldus onderscheiden : 



1 Smal, grauwzwart, de witte haartjes op de tusschenruimten der dekschilden wit en zoo 

 lang, dat ieder haartje naar achteren het naastbij zijnde bereikt, van daar dat bij zuivere 

 exemplaren eene witte haarlijn op de tusschenruimten gevormd wordt; de tweede 

 tusschenruimte is onregelmatig of tweerijig bestippeld en behaard. Op de onderzijde 

 zijn de geheele zijden van het lichaam dicht en breed vuilwit beschubd. Lengte 



31— 4i mm pilistriata Steph. 



Kleiner; zwart, glanziger; de haartjes op de tusschenruimten der dekschilden uiterst 

 kort; elk haartje van het naastbij zijnde ver verwijderd; ook de tweede tusschenruimte 

 slechts met ééne enkele stippeh'ij. Lengte 3^—4 mm 2 



2 Op de onderzijde zijn de zijden van den thorax en van het achterlijf sjiaarzaam, de 

 epimeren van den mesothorax, de episternen van den metathorax en de laatste drie 

 sterniten veel dichter beschubd en lichter gekleurd, derhalve zeer opvallend be- 

 schubd; daarentegen blijven de eerste twee lange sterniten nagenoeg kaal. Met pili- 

 striata, maar minder zeldzaam T-albuin L. 



Oj) de onderzijde zijn de geheele zijden van den thorax en van het achterlijf dicht wit 

 beschubd; de episternen van den metathorax en de epimeren van den mesothorax 

 gewoonlijk dichter en lichter. Deze is meer algemeen dan het type. . . . v. pusio Boh. 



Baris -) artemisiae Hrbst. (C.N.II.698.84). Volgens Kleine de larve in den wortelstok, 

 de kever aan de bladen, ook van Artemisia campestris L. en absinthium L. 

 Ook vroegere opgaven, uit 1870, waren onjuist. 



B. m o r i o Bohem. (resedae Bach, Lethierryi Desbr.) (C.N.II. 699) werd in Nassau, in het eerste 

 voorjaar, in massa, in copula, aan den stengelvoet van Reseda luteola L. aangetroffen. 



B. laticollis Mrsh. (picina Germ., absinthii Panz.) (C.N.IL699.84.1). IJrhan nam de ontwikke- 

 ling waar op Erysimum hieracifolium L. Ook vond hij deze soort in den wortel 



') P. notuia Germ. werd vroeger (1887) als eene afzonderlijke soort opgegeven. 



•) Zie: A'awibfM, Moeurs et Métamorph. etc. du genre Baris (Le Natuialiste XXVI. 1904). 



