LXXVI. CURCULIONIDAE. - Baris. 613 



van S i s y m b r i u m p a n n o n i c u m Jacq. Volgens H. Schmidt zou galvorming aan E r y- 

 simum cheiranthoides L., maar ook aan andere planten ^) veroorzaakt worden. Volgens 

 Kleine, leven de larven in de stengels en wortels van Brassica napus L. en rapa L. 

 en in het merg der stengels en stronken van Brassica nigra Koch, ook in eene verdikking 

 van den lioofdwortel van Sisymbrium officinale L. enin een stengelgal van de 

 sierplant Matthiola incana L. 



B. t i m i d a Rossi (nitens F.) (C.N.II.698 noot 2). Volgens SchiUky in de Rijnprovincie. Deze 

 soort is vooral opvallend doordat de randen der fijne langsstrepen op de dekschilden, ten minste 

 vanaf het midden, naar achteren, door de daar aanwezige stippels, kerfachtig ingedrukt zijn. 

 Klauwen kort en meer samengedrukt, in schijn aan den wortel vergroeid. Zwart, eenigszins mat, 

 kort en breed -ovaal. Lengte 4—6 mm. 



B. scolopacea Germ. (pallidicormsBoh.,parvulaBoh., vestitaPerris) (B. 122). Bij Bergen- 

 op-Zoom, Juni, langs de Zoom van oeverplanten gesleept.Volgens>Sc/(i?s% in Lotharingen. Volgens 

 Redtenbacher op waterplanten. Eene zeer in 't oog vallende soort, bij welke de bovenzijde met 

 dicht opeenstaande schubjes, vlekkig, bruin, wit- of grijsachtig en geel, bedekt is; de schubjes 

 op het bruine gedeelte van het halsschild en op de bruine gedeelten der dekschilden zijn haarfijn. 

 Onderzijde dicht geel- en witachtig beschubd. Snuit lang en dun, met eene fijne, kielvormige 

 middellijn. Halsschild met evenwijdige zijden, eenigszins vierkant; van voren plotseling ver- 

 smald. Lengte 2i — 3i mm. 



B. ciiprirostris Fabr. ( ?viridisericea Goeze) (C.N.II.699.84.2). L. von Heyden verkreeg deze 

 soort uit de stengels van rooden kool, Sept. — Oct. en klopte ze in groot aantal van Reseda 

 (zie: l.c. noot 3). Kleine noemt Brassica napus L. en Reseda luteolaL. ;de 

 larve leeft in de hoofdstengels en zijscheuten, boort in de richting van den wortel. Pater Rüsch- 

 kamp vond brokstukken van deze fraaie snuitkever in Hymenoptere n-nesten, welke in 

 mergelwanden gegraven waren en waarin genoemde Baris als buit ingesleept was. 



B. angusta Brull. (violacea Gyll.). Volgens Schilsky in de Rijnprovincie; ik vond ergens 

 eene opgave: Düsseldorf, wat wel twijfelachtig is. Deze soort komt in Zuid-Oost-Europa voor. 

 Zij is het naast verwant aan cuprirostris Fbr., eveneens lang gestrekt en zeer smal, 

 groen of blauw. Zij onderscheidt zich aldus: 



Dekschilden met stof fijne, witte haartjes in de fijne stippels der tusschenruimten. 

 Halsschild naar voren zwak versmald, dicht en vrij krachtig bestippeld. Dekschil- 

 den iets meer dan tweemaal zoolang als te zamen breed, de stippelrij in de tusschen- 

 ruimten duidelijk. Lengte 4 mm angusta Bris. 



Dekschilden zonder eenige aanduiding van eene stof fijne beharing in de tusschen- 

 ruimten, aangezien de stippels aldaar ontbreken. Halsschild naar voren sterker ver- 

 smald; zeer fijn en weinig dicht bestippeld. Dekschilden met fijne langsstrepen. 

 Bovenzijde grasgroen, zelden blauw (a. *sicula Boh.) of goudachtig koperglanzig 

 (a. *niiidtda Bris.). De snuit is in den regel roodkoperkleurig. Lengte 3— 4mm. . . . 



cuprirostris Fabr. 



B. lepidii Germ. (C.N.II.699.84.3). Volgens Kleine in stengelgallen van Brassica napus 

 L., rapa L. enSinapis alba L. Urban vond deze soort in den wortel van Barbarea 

 V u 1 g a r i s R. Br. 



B. coerulescens Scop. (chlorodia Bohem.) (C.N.II.699). Kleine noemt ook Brassica 

 rapa L. (raapzaad) als voedselplant; ook zou de larve leven in eene spoel vormige stengelgal van 

 eene M a 1 1 h i o 1 a-soort ; ook in den wortelstok en stengelvoet van Reseda luteola L. 

 Vroeger (1875) was deze soort uit Arnhem en Oud-Vroenhoven (Limb.) opgegeven, maar de 

 exemplaren bleken tot chlorizans te behooren. In Nassau werd deze soort ook tegen huizen 

 en muren aangetroffen. De a. *chloris Gyll. (nee Panz.) is bij Sdiilsk!/ en Reitter van: Fabr. 



B. f a 1 1 a X Bris. Deze soort is, in Nassau, op Isatis tinctoria L. gevangen. Zij ge- 

 lijkt op coerulescens, maar is veel breeder gebouwd. Het onderscheid is aldus: 



Dekschilden met fijne, langs de zijden bijna uitgewischte, langsstrepen ; de tusschen- 

 ruimten met eene zeer fijne stippelrij, welke bij a. *chloris F. ontbreekt. Halsschild ge- 



') Zie: H. Schmidt, Notizen zur Biologie unserer gallenbildenden Rüsselkiifer, in: Ent. Rundschau, 2 7 

 Stuttgart 1910, p. 111, 137 — 138. Behandeld worden de door wortelgallen voortgebrachte soorten : 

 Chromoderus fasciatus Müll., Ceuthorrhynchus pleurostigma Mrsh. en 

 Baris laticollis Marsh. Nieuwe aanwijzingen voor de laatste zijn: Sisymbrium o ï f i o i- 

 nale L. en Rhaphanus sativus L. var. radicula L. Aan Matthiola incana L. ver- 

 oorzaakt zij bovendien stengeltuberkels. 



