LXXVI. CuRC. - Balanob. Sfhen. Galand. Dryoph. Pentarth, Cosson. Mesit. Cotast. 615 



Balanobius crux F. (cruciferFuchs) (C.N.II.704. 86.8). Het sub-gen. Balanobius Jekel, waar- 

 toe deze en de volgende twee soorten behooren, is hij Eeitter een genus. Op mlgen ; bij Kerkrade 

 (Limb.) werd zij uit braamtakken verkregen. Exemplaren bij welke de lichte teekening op de 

 bovenzijde en het schubkleed op de onderzijde geelachtig wit is, werden als a. f I a v o t o ni e n- 

 t o s u s Fiedl. geduid. 



B. salicivoriis Payk. (brassicae F.) (C.X.II.70-t.86.9). Volgens Kleine zitten de blad- 

 gallen aan de bladnerven van Salix vitellina L. ;de kevers in de bloemen van B r a s- 

 sica rapa L., napus L. ennigra Koch; volgens Reitter aan de bladnerven van Salix 

 a 1 b a L. Bij het type is het halsschild gelijkmatig fijn behaard, bij a. p e d v in o n t a n u s 

 Fuchs (B.98) aan weerszijden met een verdichten, strepig wit behaarden langsband. 



B. pyrrlioceras J\lrsh. ($ intermedius Marsh.) (C.iSr.II.704.86.10). Volgens Reitter leeft de larve 

 in versche eikengallen; volgens Gerhardt ook op wilgen; volgens Kleine ook op iepen; Delahon 

 vond ze, einde Mei en Juni, talrijk oji eikenbladen, ook onder eiken gesleept (Mark Branden- 

 burg.). Bij het type bevinden zich op de tusschenruimten der dekschilden twee fijne grauwwitte 

 haarrijen, welke bij a. ii n i s c r i a t u s Reitt. (B.98) tot eene enkele rij gereduceerd zijn. 



Sphenophorus striatopunctatus Goeze (mutilatus Laich., ardesius Allard, 

 helveticus Stierl.) (C.N.II.705). Volgens Kleine leeft de larve aan de wortels van Bèta v u 1- 

 garis L. ; ook daaraan kevervraat. Volgens L. von Heyden, in Nassau, op zandwegen loopende Mei. 



Calandra granaria L. (C.N.II.705.87.1). Kleine vermeldt dat deze soort ook in eikels zou aan- 

 getroffen zijn 1). 



Calandra oryzae L. (C. N.II.705.87.2) werd vroeger ook veel in scheepsbeschuit aangetroffen; 

 vooral in rijst. Een kosmopoliet. 



D r y o p h t h o r u s c o r t i c a 1 i s Payk. (lymexylon F.) (C.N.II.706). Volgens L. von Hey- 

 den in rottend nat hout van verschillende loofboomen, als wilgen, beuken en eiken, veelal zeer 

 talrijk; Kleine noemt ook demien en sparren. 



Pentarthrum Huttoni Woll. (Hervei AU.) (C.N.II.706.88.1) is nog in aantal op wijnvaten in den 



Haag, Rotterdam en Apeldoorn gevangen. Ook in België te Ixelles, Febr., in aantal op brandhout. 



De in l.c. hieronder genoemde XL Tribus Cossonini moet vóór Pentarthruni geplaatst worden. 



Cossonus linearis F., Payk. (parallelepipedus Herbst, ferrugineus Clairv.) (C.X.II.707.89.3) 

 heet bij Reitter: parallelepipedus Herbst (ferrugineus Clairv., linearis Payk.). Volgens Reitter 

 in populier- en rottend eikenliout; ook in sparren- en dennenstronken; Kleine noemt P o p u- 

 1 u s n i g r a L. Deze soort is nog op meerdere plaatsen in Zuid Limburg gevangen. 



C. planatus Bedel (linearis Bohem.) (C.X.II.707.89.1) heet bij Reitter: linearis F. (planatus 

 Bedel). Kleine noemt: Populus tremula L., nigra L., pyramidalis Rozier, 

 canadensis Mchx. en Salix soorten, waarin larven en kevers leven. 



C. cylindricus Sahlb. (linearis Gyll.) (C.N.II.707.89.2). Volgens Reitter in populieren en wilgen; 

 volgens Kleine de larven en kevers ook in paardenkastanjes. Ook bij Kerkrade gevangen. 



Mesites Tardyi Curtis. Volgens Reitter in Engeland, zou ook in West Duitschland 

 voorkomen. Op klimop. Het genus Mesites Schönh. is zeer naverwant aan Cossonus; 

 de snuit is, bij de hiergenoemde soort '-), alleen bij het (^ evenzoo gevormd, bij het $ daarentegen 

 dun, glanzig, cylinderrond. Eene groote (5 — 8^ mm.) soort. Donker kastanjebruin, de dekschil- 

 den soms lichter dan het halsschild. Halsschild langer dan breed, dicht en sterk bestippeld, in 

 het midden van de basis ingedrukt. Dekschilden ruim zoo breed als het halsschild, met niet zeer 

 breede, diep gegroefde, stijipellijnen; de tusschenruimten tamelijk fijn-, aan het uiteinde sterker 

 en dichter bestippeld. 



Cotaster^) uncipes Bohem. ($ cuneipennis Aubé, pilosus Motsch., wellicht ook = Micro- 

 copes uncatus Friv.). In rottende dennenstronken en onder vochtige bladen aan den voet van 

 oude stronken. Volgens Schilsky o.a. in Westfalen, ook bij Mainz. Roestrood, tamelijk dof. Snuit 



M Zie: P. Scherdlin, Uber das Vorkommen von C a 1 a u d r a granaria L. in Teigwaren (in: 

 Internat. Entom. Zeits. Jahrg. 6. 1913. 



^) Bij andere soorten eenigszius cylindervormig, afgeplat, met ruwe sculptuur, aan de basis een weinig 

 ingesnoerd. 



3) Zie bladz. 514. 



