618 LXXVI. CuRcuLioNiDAE. - Nanophyes. 



Nanopliycs hemispliaericus Oliv. ^) (C.N.II. 7 10.92.1). Kleine vermeldt kevervraat aan de 

 bladen van Lythrum salicariaL. en hyssopifolia L. 



De gallen op Lythrum hyssopifolia L. zitten op de takken, zijn langwerpig-ovaal 

 of rondachtig en gewoonlijk door slechts een enkele larve bewoond. Ook komen wel dubbelgallen 

 voor, doordat twee gallen naast elkaar gevormd en aaneengegroeid zijn. In Augustus is de ont- 

 wikkehng voltooid en kruipt de kever uit de gal door eene kleine opening {Leon Dufour). Bij a. 

 vlnii Germ. is behalve het roodgele halsschüd, de basale vlek op de dekschilden bruin. Bij a. 

 Hineithorax Pic met twee zwarte langsbanden op het halsschild. Soms zijn bij deze soort eenige 

 langsstrepen op de schijf der dekschilden donker. 



\. lythri F. (marmoratus Bedel, nee Goeze; pygmaeus Herbst) (C.N.II.710.92.2) heet thans: 

 niarmoratus Goeze (lythri F , pygmaeus Hrbst., salicariae F., rufipes ïourn.). Volgens Kleine 

 ook op Lythrum hyssopifolia L. Reitter onderscheidt de navolgende kleur-aberraties: 



Zwart, fijn behaard; de beharing op de zwarte deelen donker, op de lichtere geel; sprieten en 

 pooten roodgeel, de sprietknots donker; veelal ook de dijen gedeeltelijk zwart; dekschilden met een 

 scheeven band vóór het midden, benevens eenige vlekken voor het uiteinde (en veelal ook aan de 

 basis) roodgeel (dit is het type = sal ica riae F. -), niet zeldzaam). Bij a. angiistipennis 

 Bach ontbreken de samenvloeiende lichte vlekken voor het uiteinde van de dekscliilden (Sittard, 

 Valkenburg); zelden is de snuit bruinrood (a. *rufirostre Rey = briinneirostris Rey), of zijn 

 (a. M ü 1 1 e r i Reitt.) de dekschilden geheel zwart of daarop slechts met een roodgelen dwarsband; 

 de sprietwortel, de schenen en dij basis geelrood; dekschilden op den donkeren grond met witte 

 haarbanden, die met de lichte normale teekening van het type overeenstemmen (den Haag, 

 Loosduinen, Mook). Veelal heeft de geelroode teekening op de bovenzijde de overhand, het hals- 

 schild is dan geelrood en zijn de dekschilden geheel geel (a. epilobü Chevrl.) of bevindt zich op de 

 dekschilden nog eene roestbruine teekening (niet zeldzaam); of wel zijn zij roodachtig met lichtere 

 dwarsbanden (a. s y r i a c u s Bris. = rujicollis Rey = Bleusei Pic) (Vorden en Valkenburg). 



N. f 1 a V i d u s Aubé. Volgens Schilsky in den Elzas. Volgens Bedel op S a r o t h a m n u s 

 V u 1 g a r i s Wimm. en Calluna vulgaris Salisb. Deze soort is het naast verwant aan 

 marmoratus Goeze, eveneens, maar iets minder langwerpig ovaal, met minder breed hals- 

 schild. De dijen zijn van 2 tot 3 doornachtige tandjes voorzien. Lichaam geheel geelrood, slechts 

 de metathorax zwart en de kop bruinrood. Dekschilden gegroefd, met gewelfde tusschenruimten; 

 in het midden met eene zadelvormige, donkerder scheiding tusschen de lichtere basale en apicale 

 kleur, die intusschen veelal niet duidelijk is; sprieten en pooten roodgeel. Lengte 1|— 2 mm. 



N. n i t i d u 1 u s Gyll. (Chevrieri Boli., difficilis Tourn., sjiretus du V., ruficlavis Rey,. metal- 

 hcus Vitale). Deze soort welke, volgens Formdnek, in Middel- en Zuid-Europa, op verschillende 

 nioerasplanten voorkomt, is het naast verwant aan f 1 a v i d u s Aubé. Zij is smaller, lang ovaal, geel- 

 rood, de onderzijde van den kop en gewoonlijk ook de naad der dekschilden zwart. Dekschilden 

 met een scheeven, lichteren en lichter behaarden dwarsband voor het midden en een rechten voor 

 het uiteinde ; de naadhoek, waar de schee ve voorste banden samenstooten, meestal met donkerder 

 naadvlek. Dijen veelal aan den top berookt. Bij a. *fusculus Rey is het lichaam eenkleurig rood- 

 bruin, bij a. *fiiscicollis Rey zijn kop en halsschild zwart, bij a. *helveticits ïourn. {nigro»iacidatus 

 Pic) met eenige langs vlekken aan de basis en meerdere verspreide vlekken op de schijf der dek- 

 schilden donker. Veelal is de opjiervlakte van het lichaam iets metaalglanzig. Lengte 1 ï — 1 t'ö mm. 



N. g r a c i 1 i s Redtb. (geniculatus Aubé, Kiesw.). Volgens Schilsky in West-Duitschland. Op 

 berken. Volgens Reitter op Lotus uliginosus L. en Erica (Oost-Duitschland, Pruis- 

 sen). Deze soort is het naast verwant aan g 1 o b u 1 u s Germ. en daarvan onderscheiden doordat 

 de dijen ongetand zijn; terwijl bij g 1 o b u 1 u s aldaar twee kleine doorntandjes aanwezig zijn; 

 lengte 1 — 1| mm. Beide soorten zijn klein en meer kogelrond, meer uitgebreid zwart gekleurd dan 

 hemisphaericus; funiculus der sprieten, dij basis en schenen geelrood. Dekscliilden, achter 

 de driehoekige zwarte basale vlek, rood; veelal met kleine, zwarte vlekjes, of witachtig behaarde 

 streepjes; bij a. *obscurior Pic geheel zwart. 



N. globuliis Germ. (stramineus Bach) (C.N.ll. 710.92. 3). Volgens Reitter op Lythrum 

 salicaria L. Kleine vermeldt kevervraat aan jonge jjlanten van Erica cinerea L., 

 Populus tremula L. en Pinus silvestris L. 



N. Sahlbergi Gyll. (lateraUs Rosenh., brevicollis Bris.). Volgens Reitter bij Hamburg, 

 volgens Formdnek in Middel-Europa. Deze soort is het naast verwant aan b r e v i s Bohem. 



') Zie : //. du liuysson, Observations sur les Nanophyes hemisphaericus Oliv. et a n- 

 u u 1 a t u 8 Arag., in: Miscellanca Entoniologica Vol. 20 — 1912. 



M In: Cat. Col. Eur. 1900 als synoniem, maar twijfelachtig, van N. g r a o i 1 i s Rcdtb. 



