LXXVI. CuRciTLiONiDAE. - Nanophyes. Oxystoma. 619 



(C.N.n.710), eveneens zeer kort pebouwd, kogelvormig-ovaal; grootendeels rood ;halsschild sterk 

 verbreed, rood of geel; snuit rood of bruinrood; dijen ongetand. Het onderscheid is aldus: 

 Dekschilden met langsgroeven; tusschenruimten gewelfd, fijn en matig dicht be- 

 haard; de haartjes op de dekschilden zeer kort; de schijf, over het midden, met een 

 gebogen, donker roodachtigen dwarsband, welke tusschen een, vooraan gelegen, 

 breeden, lichteren, schuinen band en den lichten top gelegen is; deze teekening is 

 echter veelal onduidelijk of ontbreekt (a. *Theresae Pic). Lengte IJ mm. In Engeland 



en Frankrijk (o.a. ook bij Parijs) brevis Bohem. 



Dekschilden met langsstrepen; tusschenruimten niet duidelijk gewelfd; op de dek- 

 schilden veel langer en nagenoeg in rijen licht behaard; de haartjes ongeveer even 

 lang als de breedte van eene tusschenruirate, donkerder roodachtig gekleurd; de 

 schijf der dekschilden met eene donkere vlek, die echter zeer dikwerf ontbreekt. . . . 



S a h 1 b e r g i Gyll. 

 Genus Oxystoma Duméril ^) (C.N.II.711.93). Volgens Bedel zou deze benaming, als zijnde syno- 

 niem met A p i o n Herbst, door den nieuwen naam Ncoxystoma Bedel (Buil. de la Soc. Ent. 

 France 1912, No. 13, p. 274) moeten vervangen worden. De naam Oxystoma Dum. zou 

 doelen op Apion viciae Payk., flavipes Payk. e. a. Sommige soorten schijnen ook 

 op loof- en naaldboomen te leven. 



Ov.vstoina poiiionae F. (cyaneum Panz., coerulescens Mrsh., breviatum Desbr. -), conspicuum 

 Desbr.) (C.N.II. 711. 93.1). De ontwikkeling is door Walton en Perris beschreven. Volgens Kleine 

 leven de larven in de peulen en zaden, de kevers op de bladen, ook van Vicia cracca L., 

 V i 1 1 o s a Rth., faba L. en Lathyrus tuberosus L. ; volgens L. von Heyden in het 

 voorjaar ^) op Juniperus en Picea excelsa Lmk. et DC, ook op eiken. 



O. ocliropus Germ. (C.N.II.711.93.6). Van deze soort zouden ook wel $$ met lichtgele voor- 

 tarsen bekend zijn. De ont\vikkeling is door Dietrich beschreven. Kleine noemt nog Vicia 

 cracca L.;Villosa Rth. en f a b a L. op wier bladen en bloemen de kevers leven. 



O. craccae L. (j^ ruficorne Hrbst., viciae de Geer) (C.N.II.711.93.2). De ontwikkeling is door 

 de Geer en Perris beschreven. Kleine noemt nog als voedselplanten : Vicia villosa Rth., 

 faba L., sepium L. enangustifolia Roth ; de kevers zouden ook op Lens escu- 

 1 e n t a Mnch. voorkomen. Soms verschijnen zij ook op Coniferen. 



O. cerdo Gerst, (dimidiatum Desbr.) (C.N.II. 712. 93. 5). Volgens Kleine leeft de larve, behalve 

 in de peulen en zaden van Vicia cracca L., ook in die van V. villosa Rth., faba L. 

 en s e p i u m L. Soms wordt zij ook van eiken geklopt. 



O. opeticuin Bach (Dietrichi Bremi, ?Marshami Boh., nigricorne Motsch.) (C.N.II.712.93.3). 

 De ontwikkehng is door Dietrich, Spence en Perris beschreven. Deze soort is uitsluitend in Zuid- 

 Limburg gevangen; vroegere (1877 en 1887) opgaven van andere vindplaatsen waren onjuist. 

 Zij leeft ook op O r obus tuberosus L. en Lathyrus pratensisL. In België, 

 bij Bouillon, in aantal op eene Vlei a-soort. 



Bij deze soort en ook bij O. s u b u 1 a t u m Kirby {^ Marshami Steph.)(l.c.4) zijn de sprieten 

 eenkleurig donker, hoogstens de basis van den scapus roodachtig. Bij o p e t i c u m is de snuit 

 van onderen hoekig verbreed, bij het cj tot op f van de lengte met evenwijdige zijden, daarop 



') Zie: J. J. Kieffer. Zur Biologie einiger A p i o n-Arten, in: 111. Zeits. f. Entom. IV. 1899). 

 J. Schilsky, Öynonymische und andere Bemerkungen zur Gattung Apion, in: Deuts. Ent. Zeit.1901. 

 — ■ — Die KÉifer Europa's von Dr. H. C'. Küster und Dr. O. Kraatz, Fortges. von Schilsky, 38 u. 39. 

 Heft 1902 (A p i o n). 



1.0. 42 Heft 1906, Beschreibung von 74 A p i o n-Arten etc. 



l.c. 43 Heft 1906, Bestimm.-Tabelle für die Gattung Apion Hrbst. etc. 



Chr. Engelhart. De Danske Arter af Slaegten Apion Herbst., in: Entom. Meddelelser II Raekke, 

 II Bind, 1903. 



H. Wagner. Zur naheren Kenntnis der palaearktischen Apionide nfauna; in: Entomol. Blatter, 

 1908, Jaarg. 4. 



Beitrage zur Kenntnis der Gattung Apion Herbst, in: München. Koleopterolog. Zeitsch. II. 



Band 1904—1906 en III Bd. 1906—1908; 4 artikels. 



Zur Synonymie der Gattung Apion Hrbst.; Kritische Bemerkungen zu: Desbrochers des Lo- 

 ges Troisième supplément ö, la monograpnie des Apionide s", in: Entom. Blatter", 1909. Jaarg. 5. 



Zur Systematik der A p i o n i d e n, gleichzeitig ein Vorwort zum Apionide n-Theil des 



neuen „Coleopterorum Catalogus", in: Annal. d. 1. Soc. entomol. de Belgique", 1909, vol. 53. 



Curculionidae Apioninae, Coleopterorum Catalog., Junk Schenkhng, Pars 6. 1910. 



• • idem, 1912, CXXX (P. Wytsman, Genera Insectorum). 



Beitrage zur Biologie der Apionen des mitteleui'opaischen Faunen ge bietes. Berlin, in: 



„Zeitschr. f. wissensch. Insektenbiol." 1919 Bd. 5. 



^) Zie C.N. II. 711, noot 1. 



') L. von Heyden wijst er op dat men, vooral in het eerste voorjaar, de meest verschillende kevers op de 

 jonge scheuten van Coniferen aantreft, waar zij waarschijnlijk door de harslucht gelokt worden. 

 Ook de bloesems der Coniferen lokt, van wege het stuifmeel, legio insecten aan. 



