LXXVI. CcTRcuLiONiDAE. - Apion. 621 



vul ga ris Wimm. ; de larven in de zaden. Twijfelachtig of deze in de Rijnprov. voorkomt. 

 Terwijl bij c o m p a c t u m de sprieten eenkleiirig geelrood zijn en het hchaam wat kleiner is, 

 zijn bij g e n i s t a e de middelste leedjes van den funiculus der sprieten en veelal ook de knots 

 zwartachtig. 



A. fiiscirostre F. (albovittatum Herbst., melanopum Marsh., venustum Hrbst.) (C.N.II.714. 

 94.3). De ontwikkeling is door Biiddeberg beschreven. Kleine vermeldt deze soort ook van de 

 bloemen van Ulex europaeus L. 



A. ulicis Forst, (ihcis Kirby, carpini Gyll., nigrirostre F., sarothamni Gradl) (C.N.II.714). Zou 

 ook op Genista tinctoria L. leven. De ontwikkeUng is door Govreau en Perris beschreven. 



A. diïficilc Herbst. (germanicum Desbr.) (C.N.II.7 14.94.1). Ook in België, bij Han-sur-Lesse, 

 Torgny en Rocliefort. L. von Heijden noemt nog als voedselplant Veronica chamaedrys 

 L.; wat echter twijfelachtig is. 



A. c o r n i c 11 I a t II m Germ. (difficile auct., non Herbst.) (C.X.II.714 noot 1) en B. 113). 

 Bij Blijenbeek (Limb.), Mei. In België bij Torgny en Virton, op Genista. 



A. Kiesenwetteri Desbr. Deze soort, of var. van difficile, leeft in Engeland op 

 Genista tinctoria L., komt ook in Beieren en Hongarije voor. Zij heeft ongeveer de 

 grootte en gedaante van s e m i v i 1 1 a t u m, maar het halsschild is aan de zijden meer afge- 

 rond, de snuit dunner en aan weerszijden van de basis getand. Vergeleken met fuseirostre 

 is zij kleiner en minder verlengd; de snuit korter, het halsschild aan de zijden afgerond en meer 

 verbreed; de dekschilden zijn aan de zijden niet samengedrukt; de bekleeding der bovenzijde 

 (wanneer niet afgewreven) is dichter, gelijkmatiger, geheel wit en tot eene korte, langwerpige 

 vlek aan de basis van den naad verdicht; de band van af den schouder ontbreekt geheel. De 

 tand aan de basis van den snuit is krachtiger dan bij g e n i s t a e ; ook is het iialsschild meer ver- 

 breed. Bij H. Wagner is Kiesenwetteri' Desbr. synoniem met difficile Hrbst. Lengte 

 2— 2| mm. (zonder den snuit). 



A. e 1 o n g a t u 1 u m Desbr. (longulum Desbr., liguricum Solari). Op Genista p i 1 o s a 

 L., aan de peulen. In Middeleuropa, o.a. in Nassau. Deze soort is naverwant aan de soorten 

 c o r n i c u 1 a t u m, h u n g a r i c u m, Kiesenwetteri en difficile. Van de eerste 

 twee is zij onderscheiden, doordat het voorhoofd en de basis van den snuit in eene rechte lijn ge- 

 legen zijn; bij de eerste twee soorten vormen deze deelen eene gebogene lijn (van terzijde gezien). 

 Van de laatste twee genoemde soorten onderscheidt zij zich, doordat het halsschild even lang als 

 breed is, bij de anderen daarentegen breeder dan lang; ook zijn de sprieten en pooten roodgeel, 

 de dijen, coxae en tarsen donker; bij de andere twee zijn de pooten nagenoeg geheel roodgeel, 

 de sprieten roodgeel, naar het uiteinde donlverder. Bij e 1 o n g a t u 1 u m is het lichaam hoog 

 gewelfd, gestrekt, zwartachtig, dof; dun gewoon grauw behaard. 



A. hungaricum Desbr. Volgens H. Wagner (in: München. Kol. Zeitschr. III p. 27, 1906 

 —08) op verschillende plaatsen in Frankrijk, o.a. bij Parijs. Op Genista tinctoria L., 

 veelal met difficile. Is ook van Genista pilosa L. en Cytisus sagitalis 

 Koch. opgegeven. 



De laatste 6 genoemde soorten moeten gerekend worden tot 3, eerste alinea, van de tabel in 

 C.X.TI.714, welke meer uitvoerig zou moeten luiden: „Dekschilden zonder duidelijke witte 

 haarbanden, maar meer of minder gelijkmatig grauw of witachtig behaard, veelal om het schildje 

 iets dichter en Uchter behaard, evenzoo ook veelal de 3e en 5e tusschenruimten met iets meer ver- 

 dichte beharing. Zij onderscheiden zich aldus: 



1 Het gladde geledingsvlak van den schedel is van de oogen tamelijk ver verwijderd en 

 van voren slecht begrensd. Schedel duidelijk bestippeld. Zie verder l.c. 714. Bij de zeld- 

 zame &. *nigripes Schilsky zijn de sprieten en pooten geheel zwart. Lengte 2— 2i mm. 



ulicis Forst. 

 Het gladde geledingsvlak van den schedel reikt tot aan den achterrand der oogen en is 

 scherp begrensd, de kop kan daardoor tot aan de oogen in het halsschild teruggetrok- 

 ken worden 2 



2 De snuit is aan de basis (bij het (^ sterker) gebogen 3 



De snuit is nagenoeg recht of in het midden gelijkmatig gebogen 4 



3 Zwart, uiterst kort, witachtig behaard; de langsstrepen op de dekschilden schijnen 

 nagenoeg kaal. Sprieten, voorpooten, middel -en achterschenen rood, alle tarsen 

 zwart; ook de uiterste top der middel- en achterschenen zwartachtig. Lengte 2 mm. . . . 



corniculatum Germ. 



