626 LXXVI. CuRCtTLioNiDAE. - Apion. 



A. minimum Herbst (velox Kirby. foraminosum Gyll.) (C.N.II.722.94.55). Volgens Beitter ook op 

 Juniperus communis L. De ontwikkeling is ook door Carpentier beschreven. 



A. vicinum Kirby (incrassatum Germ., loti Gyll.) (C.X.II.722.94.53). Volgens Reuter ook op 

 T h y m u s s e r p y 1 1 u m L. ; Kleine noemt, behalve de genoemde M e n t h a-soorten, ook 

 Nepeta cataria L., waarop de kever leeft. 



A. atomarium Kirby, Germ. (pusillum Germ., acium Gyll.) (C.N.II.722. 94.54). Volgens Kleine 

 vreet de kever aan de bloemen van T h y m u s s e r p y I 1 u m L., maar leeft ook op C u s c u t a 

 europaea L. Volgens H. Caillot en J. Cotte moeten de stengel-misvormingen van T hy m us 

 8 e r p y 1 1 u m L. en v u 1 g a r i s L., behalve aan talrijke Nematoden, ook worden toege- 

 schreven aan Apion atomarium. 



A. elegantulum Germ. (coracinum Gyll., pineae Rosenh., incisum Boh., neglectum Gyll., laticoUe 

 Perris, tricarinatum Waltl) (C.K.II. 723. 94.30). De snuit is aan de spriet- inplanting duidehjk stomp- 

 hoekig verbreed. De intercoxale voortzetting van het eerste sterniet is bij het cj vlak ingedrukt en 

 in het midden van een stomp bultje of kleine kielvormige verhevenheid voorzien. 



De ontwikkeling, volgens Dietrich en Perris, op de genoemde T r i f o 1 i u m-soorten. De soort is 

 in België, bij Virton, Rochefort en Godinne, op Onobrychis sativa Lam., Juni, Aug., ook 

 bij Crefeld en Elberfeld gevangen. 



A. pisi F. (gravidum Oliv., pasticum Germ., cyanipenne Schönh., aeratum Steph., pullum 

 Gyll., costipenne Fauv., punctifrons Kirby) (C.X.II. 723.94.32). Bij a. *ampUpenne Gyll. (Kosman- 

 ni Gerh.) zijn de dekschilden zwart. Bij a. *sulcijerurn Hubenthal zet zich de korte indruk aan de 

 basis van het halsschild, als eene sterk verdiepte middelgroef , tot aan den voorrand voort. Volgens 

 Kleine de larven in de peulen en zaden, de kevers op de bladen van Trifolium pratense 

 L., p r o c u m b e n s L., a r v e n s e L., V i e i a f a b a L., s e p i u m L. en sativa L, 

 en Onobrychis sativa Lam. 



A. aethiops Herbst (marchicum Gyll., subcoeruleum Steph., subsulcatum Mrsh., stenocepha- 

 lum Perris, coeruleum Herbst., lucidithorax Desbr.) (C.N.II.732.94.31). Geheel zwarte exem- 

 plaren zijn a. *ohscurum Gabriel. Volgens Kleine leven de larven in de peulen en zaden, ook van 

 Vicia fabaL. ;de kever knaagt aan de bladen van Rumex acetosa L. enTeucrium 

 scordium L. 



A. g r a c i 1 i c o 1 1 e Gyll. (leptocephalum Aubé). Volgens Schilsky in den Elzas. Volgens 

 Reuter waarschijnlijk op L e g u m i n o s e n. Deze soort onderscheidt zich aldus van de naast 

 verwante aethiops: 



Halsschild niet langer dan breed, vrij sterk bestippeld ; van achteren hoogstens met de 



aanduiding van eene middellijn. Lengte 2^—3^ mm aethiops Herbst. 



Halsschild nagenoeg iets langer dan breed, fijn en verspreid bestippeld; met eene fijne, 

 van voren afgekorte, middellijn. Lengte 3—4 mm gracilicolle Gyll. 



A. punctigcrum Payk. (sulcifrons Kirby, Stierlini Desbr., Paykulli des Gozis) (C.N.II.723.94.33). 

 Kleine noemt ook Vicia v i 1 1 o s a Rth. en faba L. en Astragalus glycyphyl- 

 1 u s L. ; ook ke vervraat aan Onobrychis sativa Lam. 



A. a s t r a g a I i Payk (saeculare des Gozis) (C.N.IL723, B.39 en L.V). (J en $ bij Valkenburg, 

 Juni, op Astragalus glycyphyllusL.;de larven in de zaden. In België bij Torgny. 

 Volgens Reuter ook op Colutea arborescens L. en volgens Kleine ook op G e n i s t a 

 tinctoria L. De intercoxale voortzetting van het eerste sterniet bij het ^ vlak gegroefd, zon- 

 der bultje of kielvormige verhevenheid. Het type is groenachtig-blauw, ook wel blauw, de a. *er- 

 genense Becker fraai, levendig metaalgroen. 



A. filirostre Kirby (morio Germ.) (C.N.II.724.94.29) wordt tot het sub-gen. P rotapion 

 Schilsky gerekend. Deze soort is nog bij Amersfoort, Heemstede, de Steeg en Valkenburg gevan- 

 gen. De ontwikkeling is door Tomlin beschreven. In Engeland werd zij, op meerdere plaatsen, op 

 Medicago lupulina L. gevangen. De heer F. Guillemime ving ze op Trifolium mi- 

 nus Koch, bij Coq-sur-mer in België, Juni, Juli. Kleine noemt Sedum reflexum L., 

 album L. en a c r e L. Volgens Reitter is de voedselplant nog niet met zekerheid bekend. 



A. brevicorne Schilsky (Kust. u. Kraatz, Kaf. Eur. 39es Heft, 31, 1920). H. Wagner 

 noemt deze soort: cantianum, daar reeds een A. brevicorne Gerst, bestaat. Zij 

 heeft de kleur en den habitus van A. filirostre, de sprieten zijn echter opvallend kort 

 en zeer krachtig ontwikkeld; het halsschild is veel fijner bestippeld, bij filirostre daar- 



