628 LXXVI. CüRCULioNiDAE. - Apiok. 



plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. Volgens Reitter ook op Trifolium arvense L. ; 

 Kleine noemt nog Melilotus alba Desbr. De ontwikkeling is door Frauenjeld beschreven. 



A. tenue Kirby (C.N.II. 726.94.45). Volgens Reitter ook op M e 1 i 1 o t u s-soorten; volgens 

 Kleine ook op Trifolium p r a t e n s e L. en O n o n i s s p i n o s a L. 



A. p u n c t i r o s t r e Gyll. (Schmidti Bach) (C.N.II. 726). De ontwikkeling is door Frauenjeld 

 beschreven. De larve leeft in galachtige aanzwellingen van eene Astragalus -soort (a u s t r a- 

 lis L. uit de Alpen). 



A. virens Hrbst. (marchicum Kirby, aeneocephalum Gyll.) (C.N.II.726.94.48). Het tj^pe is 

 groen; bij a. c o e 1 e s t e .Schilsky het lichaam (of alleen de dekschilden) blauw (Loosduinen, 

 Utrecht); bij a. v i o I a t ii m SchUsky violet (Oldenzaal); bij a. a t ra t ui ii iii Vitale(tristiculum 

 Schilsky) nagenoeg zwart (Denekamp). Een immatuur exemplaar uit Valkenburg heeft geelbruine 

 pooten met donkere knieën. De ontwikkeling is door Frauenjeld beschreven. Ook op Trifolium 

 r e p e n s L. Volgens Reitter 2^ — 3^ mm. 



A. C u r t i s i Steph. (Waltoni Steph.) (C.X.II.727). In België bij Olloy, Torgny en Virton, Juni. 

 Volgens Ste. Claire Deville ook op H i p p o c r e p i s c o m o s a L. ^). Het voorkomen op 

 Potentilla, volgens Kleine, is wel twijfelachtig. 



A. reflexum Gyll. (livescerum Gyll., differens Desbr., translatium Gyll.) (C.N.II.727. 94.46). Vol- 

 gens Kleine komt deze soort ook op V i c i a f a b a L. voor ; de larven in de peulen en zaden. In 

 België, ook bij Virton, Torgny en Lamorteau. 



A. loti Kirby (angustatum Kirby, modestum Germ., languidura Gyll., fallax Wenck.) (C.N.II. 

 727.94.47). Het in 1. c. 727 noot 1 vermelde exemplaar, zou tot de a. I) r u n n e i r o s t r e Gerh. 

 behooren (het heet bij dezen auteur alleen „snuit bruin"). De soort komt, volgens A'/eiwe, ook op 

 Tetragonolobus siliquosus Rth. voor. De ontwikkeling is door Perris en Frauenjeld 

 beschreven. 



A. pubescens Kirby (civicum Germ., salicis Gyll.) (C.N.727.94.50). De ontwikkeling is door Corti 

 beschreven. Deze soort zou stengelgallen veroorzaken aan verschillende T r i f o 1 i u m-soorten. 

 In Italië ook uit die van Coronilla scorpioides Koch. 



A. seniculus Kirby (tenuis Gyll., plebejum Germ., pusillum Steph., $ palpebratum Gyll., c? seto- 

 sum Wenck, $ murinum Everts.) (C.N.II. 727. 94. 51). De ontwikkeling is door Frauenjeld beschre- 

 ven. Volgens Kleine op Trifolium medium L. en p r o c u m b e n s L., O n o n i s sp. ? 

 en ]\Ielilotus officinalis Desr. Volgens Reitter ook ojj heidekruid en andere planten. 

 L. von Heyden noemt wilgen, elzen en eiken. Bij var. M e i e r i Desbr. zijn de voorschenen, op de 

 binnenzijde, voor het uiteinde, iets uitgebogen (bij Velp in aanspoelsel van den IJssel). 



A. serpyllicola Wenck. (parvulum Muls. et Rey, gaudiale Faust., otiosum Faust). In den 

 Elzas en Nassau; in België bij Genval, Juli. Op T h y m u s s e r p y 1 1 u m L. 



A. c u r t u 1 u m Desbr. (Curtisi Curtis) (C.N.II. 727) is in België bij Ai'lon gevangen. 



A. limonii Kirby (C.N.II. 727. 94. 59) is ook op Terschelling, Aug., gevangen. De ontwikkeling is 

 door Perris beschreven. Niet in Reittefs Fauna Germanica vermeld. 



A. Chevrolati Gyll. Op H e 1 i a n t h e m u m g u 1 1 a t u m Mill. Volgens Schilsky in den 

 Elzas, overigens in Zuid-Europa. Deze soort gelijkt op limonii, doch is veel kleiner; zij is even- 

 eens roodkoperkleurig-metaalglanzig of purperachtig-metallisch gekleurd. Halsschild langer dan 

 breed, cylindervormig ; fijn-, de kop daarentegen sterk bestippeld. Dekschilden omgekeerd-eirond, 

 kort; de basis naast het schildje met eene zeer korte dwarslijst; de binnenste twee langsstrepen aan 

 het uiteinde iets naar buiten gericht; met duidelijke schouderbuil. Lengte 2— 2i mm. 



A. niarcliicuni Herbst ( ? aterrinum L., Kirby; laevithorax Gyll., violaceum Gyll., spartii Kirby, 

 rumicis Kirby) (C.N.II. 728. 94. 61). Volgens H. Warjner en F. Guilleanme op R u m e x; Kleine 

 noemt R u m e x a c e t o s a L. en a c e t o s e 1 1 a L., op welker bladen de kever leeft. Volgens 

 laatst genoemden auteur ontwikkelt deze soort zich uit gallen aan Teucrium scorodonia 

 L. en ( ?) T h y m u s s e r p y 1 1 u m L. 



') Eene P a p i li o ii u c e e op kalkgroml, maar uiet in Nederland waargenomen. 



