LXXVII. ScoLYTiDAE. - ScoLYTus. Phloeophthorus. 637 



De hieraan verwante S. L o e v e n d a I i is opvallend kleiner en meer gedrongen dan 

 1 a e V i s, met dezelfde bijzonderheden van het steil opgaande uiteinde van het 

 achterlijf. Halsscliild ternauwernood langer dan breed, naar voren minder plotseling 

 versmald; glanzig, met vrij krachtige bestippeling, welke eene afgekorte, gladde 

 middellijn vrij laat. Dekschilden met parallele zijden, weinig langer dan breed; om 

 het schildje krachtig ingedrukt; de stippelrijen regelmatig, met duidelijke stippels; 

 tusschenruimten fijn-, de 3e aan de basis duidelijk dubbel bestippeld ; de achterrand 

 van de dekschilden, aan den naad, iets uitgebogen, hier fijn gedoomd en aan de onder- 

 zijde iets korrelig. Achterlijf minder steil opgaande, dicht geel behaard, nagenoeg 

 tot aan den toprand der dekschilden reikende. Bij het ^ is het voorhoofd vlak, krachtig 

 in de lengte strepig, veel dichter dan bij 1 a e v i s geelachtig behaard ; bij het $ 

 gewelfd, spaarzaam, maar tamelijk lang behaard, zonder de bij 1 a e v i s op den 

 schedel voorhandene middelgroef. Het steil opgaande uiteinde van het achterlijf, bij 

 het (J, aan den achterrand van het 3e sterniet ternauwernood verdikt; het middel- 

 bultje van het 4e sterniet zwakker aangeduid. 

 Dekschilden met dicht opeen staande, zeer regelmatige stippellijnen; tusschenruimten 

 met eene rij van ternauwernood fijnere, even dicht opeen geplaatste stippels; om 

 het schildje slechts zeer kort verdiept. Eene kleine soort; kastanjebruin met lichtere 

 dekschilden. Voorhoofd bij het ^ vrij lang behaard, bij het $ nagenoeg kaal. Lengte 



2 — 3 mm. Op U 1 m u s-soorten, ook op beuk en C a r p i n u s ^) 



($ noxius Ratz., cj armatus Comolli) pygmaeus F. 



S. pnini Ratz. (C.N.II.741.1.4) moet heeten: mali Bechst. (1805) (pruni Ratzeb. 1837, casta- 

 neus Ratz., nitidulus Chap.). Bij a. *nitidulus Chap. zijn alle randen van het halsscliild, de dek- 

 schilden en de eerste sterniten, veelal ook nog de schedel roodgeel. De scutellane indruk is lang, 

 bij a. *strigilatus Reitt. met schuine langsstrepen. Bij het c? is het voorhoofd afgeplat en slechts 

 van voren, aan weerszijden, duidelijk behaard; het anale sterniet met een dwarsindruk. Bij het 

 $ is het voorhoofd vlak gewelfd, nagenoeg kaal; het anale sterniet met een kleinen langsindruk 

 aan den top. Volgens Reitter ook op P i r u s communis L., Cl y d o n i a en U 1 m u s 

 effusa Willd. 



S. c a r p i n i Ratzeb. (C.N.II.741). Het voorhoofd is bij het (J vlak en vrij lang geelachtig 

 behaard, bij het $ iets gewelfd en zeer spaarzaam en kort behaard. De donkerbruine dekschilden 

 veelal met een, zwak aangeduiden, donkerder dwarsband; in de fijne langsstrepen bestippeld, 

 de tusschenruimten met eene even sterke stippelrij; bij eene var. *balcanicus Eggers zijn de 

 langsstrepen als stippelrijen ontwikkeld. Lengte 3— 3|^ mm. Een dwergachtige hongervorm, van 

 21—21 mm. werd als * peregrimis Eggers beschreven. Reitter noemt, behalve Carpinus be- 

 t u 1 u s L. waarop deze soort leeft, nog, maar zelden, Ostrya carpinifolia Scop. ^), 

 beuk, hazelaar en Quercus pedunculata Ehrh. De vraatfiguur komt in hoofdzaak 

 met die van intricatus Ratzeb. overeen. 



S. intricatus Ratzeb. (pygmaeus GylL, carpini Redtb., picicolor Steph.) (C.N.IL741.L5). Voor- 

 hoofd slechts kort geelachtig; bij het ^ iets duidelijker behaard en afgeplat; aan weerszijden, 

 naast de normale gele bewimpering, aan den voorrand van den clypeus, met eene lange dunne, 

 nagenoeg loodrecht opgerichte haarvlok; bij het $ ontbreekt deze vlok en is het voorhoofd vlak 

 gewelfd en op het voorste gedeelte zwak ingedrukt. Volgens Reitier in kwijnende eiken, vooral 

 in de dikke takken; zeldzamer in Castanea vesca Gaertn., beuk, Carpinus b e t u- 

 lus L., UI mus en P o p u 1 u s. 



S. riigiilosiis Ratzeb. (haemorrhous Schmidberger) (C.N.II.741.1.6). Voorhoofd bij het S i^ts 

 vlakker en dichter-, bij het 9 spaarzamer behaard. Zwart; het uiteinde der, nagenoeg doffe, dek- 

 schilden rood; of zwart, de dekschilden levendig rood, deze laatsten veelal met donkerder zij vlek- 

 ken of donkerder middelband (a. *Fauveli Reitt.). Volgens Reitter ook op perzikboomen "). 



Pliloeoplitlioriis rliododactylus Marsh, (spartii Nordlinger, Chap. ; perfoliatus Woll., tarsalis 

 Forst., rhododactylus Bedel, $ retamae Perris) (C.N.IL742.2.1). Het voorhoofd bij het ^ 

 met een diepen, tot aan den achterrand reikenden, gladden indruk; bij a. austriacus Guilleb. is 

 deze voor den achterrand verkort, in welk geval met de geringe aanduiding van eene langskiel 

 voor de basis van het halsschild. Voorhoofd bij het $, van voren, met een langsgroefje. Volgens 

 Reitter ook in gouden regen gevonden. 



') In Zuid-Eiiropa ook op Olea europaca L. 



-) Een boom uit Zwitserland, Tirol en Italië, welke iu Duitschland als sierbooin gekweekt wordt. 



') Op Sicilië veelal op wilde rozen aangetroffen. 



