LXXVII. ScoLYT. - Leper. Ptel. Blast. Dendr. Hylast. Kissoph. Carph. Polygr. 639 



F., picipennis Steph., pubescens F., rufescens IMrsh. ; zijnde eene variëteit van f r a x i n i), uit 

 Oostelijk Middel-Europa, maar ook bij Eisleben in Duitschland en Zürich gevonden, welke soort 

 naverwant is aan f r a x i n i, maar iets kleiner en slanker en onderscheiden is door de meer vale, 

 weinig ontwikkelde, lichte vlekken- teekening, de krachtige sprieten, maar vooral ook door het 

 aan de zijden meer afgeronde, naar voren duidelijker versmald halsschild. Ook is de bovenzijde 

 fijner korrelig. Volgens Künnemann zijn de afstaande borstelharen aan de zijden van het halsschild 

 veel korter dan bij f r a x i n i. Volgens Fuchs en Nüsslin zou ook de kauwmaag afwijken van die 

 van fraxini; de welving zou fijner, teeder en spaarzamer getand zijn; de stekeltjes der 

 borstels ervan zouden korter en de tandjes der schubben spitser zijn. Zij leeft in F r a x i n u s 

 o r n u s L., maar ook in F. excelsior L., vooral in de takken, waarin de kever van de meer 

 beperkte ruimte gebruik maakt om de moedergangen in de lengte richting te knagen, de larven- 

 gangen zijn opeengedrongen en minder regelmatig dan bij fraxini. 



Pteleobius vittatiis F. (furcatus Mrsh., sericeus Steph.) (C.N.II.745.5.1). Het (^ is smaller dan 

 het 9, iets kleiner; de dekschilden veel grover en dieper bestippeld, met opgerichte mtte borstel- 

 haartjes, welke van terzijde duidelijk zichtbaar zijn (L.III en B.16). Of deze soort op R o b i n i a's 

 zou gevangen zijn is wel eenigszins twijfelachtig. 



P. Kraatzi Eichh. (Putoni Eichh.) (C.N.II.745.5.2). Volgens Reitier ook op hjsterbes, maar 

 zeldzaam. 



Het genus Myelophiliis Eichh., Hagedorn (Blastophagus Eichh., olim ^)) is bij Reitter Blasto- 

 phagiis Eichh. -) (Myelophilus Eichh.). Van de soort piniperda L. (C.N.II.746.6.I) worden zwarte 

 exemplaren met roode dekschilden door Reitter a. *r7ibripennis genoemd. Op P i n u s-soorten, 

 zeldzamer op Picea excelsa Lmk. et DC. en Larix europaea DC. 



Blastophagus minor Hartig (C.N. 11.746.6.2) is o.a. nog bij Rijsbergen nabij Breda, aan het boven- 

 einde van een vangboom en in de loten van Pinus silvestris L. gevangen. Het genus 

 Blastophagus Eichh., benevens de genera Dendroctonus Erichs. en Hylurgus Latr. wor- 

 den door Reitter tot een tribus Hylurgini gerekend, bij welke de voorcoxae dicht aaneenstaan; ook 

 is de bovenzijde behaard, zonder langsrijen van borstelharen en het halsschild bestippeld; bij de 

 groep H y 1 e s i n i n a zijn de voorcoxae door eene breede voortzetting van het prosternum ge- 

 scheiden; ook is de bovenzijde beschubd of met rijen borstelharen bezet. 



Dendroctonus micans Kugelann (C.N. II. 747). Reitter noemt in het bijzonder Picea 

 excelsa Lmk. et DC. waarop deze soort leeft, zeldzamer Pinus silvestris L. In de 

 gangen van deze soort leeft Rhizophagus grandis GyU. 



Hylastinus trifolii MüU. (? obscuruslVIrsh., Bedel) (C.N.II.748.7.1) heet, volgens i2ei«er: obscu- 

 rus Mrsh. (trifolii MülL, crenulatus Dufts., fuscescens Steph.). Hagedorn blijft de soort t ri- 

 f o 1 ii Müll. noemen. 



Kissophagus pilosus Knoch, Ratzeb. ') (C.N.IL749). Het sub-gen. Xylechinus 

 Chap. waartoe deze soort behoort, is bij Hagedorn en Reitter een afzonderlijk genus. De ge- 

 noemde punten van verschil (l.c.) zijn nu geldig voor de beide genera. 



Carphoborus niininuis F. (squamulatus Redt.) (C.N.II.749.8.1). Deze soort leeft monogaam. 

 Sedert zijn kevers in het Mastbosch bij Breda gevangen (L.VI). Bij a. *Henscheli Reitt. is het li- 

 chaam gedeeltelijk rood, met geelroode pooten. In Nassau werd de soort waargenomen in de dunne 

 takken van dennen, die door Blastophagus jjiniperda L. waren aangetast. 



Polygraphus ^) pubescens F. (polygraphus Gyll.) (C.N.II.750). Bij Reitter heet de 

 soort Polygraphus^) polygraphus L. (pubescens F.) ; bij Hagedorn: p o 1 i g r a- 

 phus L. Eichh. (polygraphus Gyll., Reitt. ^), pubescens F.). Reitter zondert een tribus Poly- 

 graphini van de Hylesinini af en rekent daartoe de groepen Polygraphina (met het 

 genus Polygraphus Er.), de Carphoborina (met het genus Carphoborus 



') R. Kleine. Der Stridulationsapparat der I p i d a e, in: Entomol. Blatter, 16 Jahrg. Heft 10 — 12 

 1920. 1. Gattung Myelophilus Eichh. 



') De naam Blastophagus staat, volgens Reitter, niet in verband met Blastophaga; 

 overigens bestaat ook een vlindergenus Myelophila. 



') Zie : Dr. F. Eichelbaum, Die Larven von Xylechinus pilosus Ratzeb. und von H y 1 a s- 

 tes cunicularius Er., in: Allgeni. Zeit. f. Entom. 7, 1902. 



*) Zie: M. Seitner, Bemerkungen zur Gattung Polygraphus und AufsteUung der Gattimg 

 Pseudopolygraphus n.g. ; in: Centrallblatt für das gesamte Forstwesen, Jahrg. 37, Wien. 1911. 



') Reitter schrijft „polygraphu s", Linné daarentegen poligraphus. 



