642 LXXVII. ScoLYTiDAE, - Cryphalus. Ernoporus. Trypophloeus. Hypothenemtts. 



C'. s a 1 1 u a r i u s Weise (asperatua Ratz., non Gyll.). Volgens Schihk;/ in Westfalen; vooral 

 aan takken en staken van Coniferen. Deze soort is het naast verwant aan a b i e t i s 

 Ratzeb. en onderselieidt zich aldus: 



Dekschilden hoogstens met naar binnen flauw aangeduide langsstrepen, waarin even 

 fijne stippeltjes als op de tusschenruiniten; meestal ontbreken zij geheel. Pekbruin 



met lichteren top der dekschilden. Lengte H — 2 mm saltuarius Weise. 



Dekschilden met naar het uiteinde uitge\vischte stippellijnen, de stippels daarin 

 grooter dan de stippels op de tusschenruimtcn, waarin de schubjes ingeplant zijn. 

 Lichaam nagenoeg cylindervormig. Bovenzijde pekbruin. Lengte li — li mm. . . . 



abiotis Ratzeb. 



C. intermedius Ferrari (C.N.II.755). Deze soort is gemiddeld grooter dan abietis 

 en saltuarius, kort en breed, bruinzwart, geheel dof. Sprieten en pooten roestrood. Lengte 

 2 mm. Wordt uit Oldenburg, van S a 1 i x v i t e 1 1 i n a L., opgegeven. 



Ernoporus t i 1 i a e Panz. (Ratzeburgi Ferrari, Cryphalops Lederi Reitt.) (C.N.IT.755). Het 

 sub-genus E r n o p o r u s ïhoms. (Cryphalops Reitt.) waartoe deze soorten fagl F. (l.c.756.12.2) 

 gerekend worden, is bij Reuter een genus, waarvan het onderscheid in de tabel C.N.IL754 bij 

 2 is aangegeven. 



E. caucasicus Lindem. (Schreineri Eichh.). Deze soort leeft in de takken van 

 T i 1 i a p a r V i f o 1 i a Ehrh., maar ook aan U 1 m u s m o n t a n a With. In Keulen werd 

 zij aan verdroogde iepentakken waargenomen. Zij schijnt uit Noord- en Oost-Duitschland meer 

 en meer westwaarts te trekken. Zij zou ook in België, bij Tervueren, gevangen zijn. De soort 

 staat als 't ware in het midden tusschen t i 1 i a e en f a g i in. Terwijl bij t i 1 i a e de dek- 

 schilden ternauwernood IJ maal zoo lang als te zamen breed zijn, zijn deze bij f agi wel 2^ 

 maal zoo lang als-, bij caucasicus volkomen tweemaal zoo lang als te zamen breed; de 

 langsstrepen zijn bij caucasicus fijn en duidelijk, de dekschilden fijn geelachtig beschubd 

 en met, tot aan de basis, duidelijke, kort opgerichte, in rijen geplaatste, haarschubjes; bij f a g i 

 zijn de langsstrepen onduidelijk of ternauwernood aangeduid, de dekschilden spaarzaam grauw 

 bestoven en meestal naar het uiteinde van duidelijke, grijze of geelachtige, ternauwernood 

 uitstekende langsrijen van haarschubjes voorzien. Bij caucasicus is het van bultjes voor- 

 ziene oppervlak, op het halsschild, fijner. 



Trypophloeus^) aspcratiis C4yll. (binodulus Ratzeb.,GrothiHagedorn) (C.N.IL756.12..3) Volgens 

 ReiUer zeldzamer op Populus pyramidalis Rozier en Salix fragilis L. De 

 sprietknots is lichter of donkerder geel, tot hoogstens lichtbruin. Het sub-gen. T r y p o- 

 phloeus Fairm., waartoe deze soort, met C. granulatus Ratzeb., behooren, is bij 

 Reuter een genus, dat zich van C r y p h a 1 u s en Ernoporus onderscheidt door den 

 .5-ledigen funiculus en van Hy pot h ene mus Westw. (bij Reitt er eveneens als genus ver- 

 meld) door de groote, langwerpige, toegespitste sprietknots, welke bij H y p o t h e n e m u s 

 kleiner en nagenoeg rond is; zie verder het verschil in de tabel (\N.II.756, bij 7. 



T. granulatus Ratzeb. (C.N.II.756). Volgens Reuter ook in de schors van P o- 

 pulus tremula L. Volgens Klimesch -) in de zwakke, tot 3 cm. dikke takken van P o- 

 p u 1 u s n i g r a L. De moedergang ligt onmiddellijk onder den epidermis en is onregelmatig. . 

 Overwintert als imago in eene korte, ca. 3—4 mm. lange, zwak gebogen gang, welke in de gladde 

 schors van gezonde takken geknaagd wordt. Donkerbruin met gele sprieten (ook de knots) en 

 pooten. De var. *Tredli Hagedorn (uit Oost-Pruissen) onderscheidt zich door de zeer grove be- 

 stippeling aan de zijden en op het achterste gedeelte van het halsschild, alsook door de diep 

 zwarte kleur, de donkere kleur van den funiculus en van de knots der sprieten en van de pooten 

 (behalve de tarsen); ook is de basale helft der dijen zwart. Vroegere (1877 en 1887) opgaven uit 

 Nederland waren onjuist. 



Il.vpotlieiicmiis setosus Eichh. (C.X.II.756). Deze soort werd met schepen, waarschijnlijk 

 uit (Uiadclou])c), naar Sleeswijk-Holstein geïmporteerd. 



II. k ü II II e UI a II II i Reitt. (C.N.I].7,5() noot 1, B. 111). In Amsterdam, Sept., uit 



') Zie: Dr. Alax Ilaqedorn, Rcvision unserer rappelborkenkiifer, in: Münch. Kol. Zeit. II. 1904 — 1906. 

 ') Jos. Klimesch, Ik'itriit^o ziir Kenntnis der Oattung' Trypophloeus Fairm. (Glvptoderes 

 Eiclih.), in: Entuni. HUitt. H 1915. 



