Beb-igt wegens de RupsEir. aay 



Ik heb maar een fchets willen geeven van 

 deeze zeldzaame Rups, welke door den Heer 

 RiAUMUH met alle klaarheid en naauwkeurigheid, 

 hem natuurlyk eigen, befchreeven is C^). Ik 

 bepaal my hier, om kortelykaan te toonen, wat 

 dezelve allernieuwft, of van het meefte belang, 

 my aan de hand gegeven heeft. 



Het Eitje , waar uit deeze Rups voortkomt > 

 heeft niets aanmerkelyks: het is wit, glad, en van 

 gedaante als een Neet. Ik heb zulk foort van 

 Eijertjes, ongeregeld , gelegd gevonden op de bla- 

 den van een Wilg , alwaar zy twee hoopjes maak- 

 ten , 't een van vyf , 't andere van drie Eijeren. 



De Rups vervelt ten minfte driemaal , voor 

 dat zy zig in haar Tonnetje opfluit , en bereidt zig 

 tot het vervellen, door de plaats, daar zy zig 

 nederzet, met Zyde te befpinnen. Eenige oo- 

 ^enblikken voor de Vervelling , ziet men de Schulp- 

 agtige Pypjes en Pooten verfcheide beweegingen 

 maaken, ftrekk^nde om ze te ontwikkelen van 

 hunne bekleedzels: de oude Huid gaat, niet op 

 de rug, maar aan de zyde van 't Lighaam, open. 

 ■•'By de derde Vervelling vallen de uitfteekzels, 

 gclyk Katte-Ooren, die aan 't voorfte van de 

 Rups zyn, af; in. plaats van welken zig twee 

 zwarte Vlakjes openbaaren. Deeze byzonder- 

 heid fchynt te bewyzen, dat de Rups , van weU 



kc 



(o) Memoires fur les Infeües. Tom. II, Mem. 6. 



V. Deel^ 



