a4o Berigt wegens de Rupsen, 



pen, een bovenfte en een onderfte, welken Qp 

 elkander fluiten, wanneer de Rups 'er geen ge- 

 bruik van maaken wil. Deeze Spleet, nu, is 

 zeer gemakkelyk te ontdekken j, als men den Kop 

 Tegt van vooren befchouwt , en ik verwonder 

 my, met eer daar op agt geflagen te hebben. 

 ■ Ik heb myne Waarneemingen nog verder voort- 

 gezet omtrent de plaats, van waar de Rups haar 

 Vogt uitwerpt. Ik had een van deeze Rupfen; 

 die nog jong was en maar omtrent de helft van 

 haar volwaflTen grootte bereikte. Deeze raakte 

 ik by geval aan ; zy ligtte haar Kop aanllonds om 

 hoog, en ik zag uit de Spleet, v/aar van ik daar 

 even gefproken heb, een zeer zonderling Lighaam 

 voortkomen (F/^. 5) ; 't welk vier Armen of 

 Takken hadt. De twee Lippen openden zig, en 

 dit Lighaam kwam 'er gezwind uit, en als mee 

 een foort van Stoot; het nam tevens toe, in grootT 

 te en dikte , en de vier Armen g g, b b ^ Tpreid- 

 den zig uit naar de zydenvanhet Lighaam. Het is 

 van eene weeke Vleezige zelfftandigheid , groen 

 van koleur en onregelmaatig van gedaante: aan ieT 

 ^er zyde heeft het twee Takken, waar van d? 

 twee bovenften, dat is de naaftcn aan den Kop, 

 langer zyn dan de twee onderften. Ik heb ze met 

 het Mikroskoop onderzogt, na dat ik ze van de 

 Rups had afgefneeden, wanneer zy dezelven al- 

 lermeefi: verlangde, en ik heb bevonden, dat zy 

 voorzien zyn met vecle kleine Hairtjes en een 

 groot getql ongelykheden, zodanig dat zy zig a\s 



bor- 



