a6o Waarneemingen omtrent db *' 



gen zyn aan een Infekt dat met een Wyfje paa- 

 ren wil; en ik kon van dien tyd af niet twyfelen, . 

 of het moeft een Mannetje zyn. Hy kwam eg- 

 ter niet zo ver, van zig aan het Wytje te koppe- 

 len : hy verliet haar om een tweede te gaan zoeken ; 

 hy klom op de rug van een ander Wyfje en deedt 

 al wat in zyn vermogen fchecn om met hetzelve 

 te Paaren , doch wederom te vergeefs. Met een 

 derde was hy niet gelukkiger ; maar eindelyk ont- 

 moette hy een vierde, die waarfchynlyk beter 

 gefchikt was om de liefkoozingen van het Man-, 

 netje te ontvangen , en hy koppelde zig daar me- 

 de door een weczentlyke Paaring, gelyk in Fig. 

 lo is afgebeeld. Op de rug , naamelyk , van diL 

 Wyfje geklommen zynde , zogt hy met zyn Ag- 

 ter-End dat van 't Wyfje; hy kromde zyn Buik 

 daar over heen, en vereenigde zig 'er mede on-^ 

 der het end van 't agterlte van 't Wyije (zie Let- 

 ter z.) Daar op bleef hy aanftonds in ruft, en 

 hieldt zig ruim een Kwartier Uurs in deeze plaat- 

 zing. Eindelyk liet hy het Wyfje los, maar op 

 een zonderlinge wyze ; want eerlt liep hy voor- 

 waar ds over den Kop van 't Wyfje heen, en , de- 

 wyl hy nog vaft met haar agteriie was vereenigd, 

 Hgtte hy, in 't loopen, den Buik van 't Wyfje 

 om hoog en deedt het byna geheel ombuitelen; 

 maar het hieldt ftand, zettende zig met de Voor- 

 pooten fchrap tegen het Blad, tot dat zy einde- 

 lyk van elkander gefcheiden werden. Op dat oo- 

 genblik zag ik duidelyk het bvzonder Deel van 't 



Man- 



