264 PROEtNEEMIKG, DAT HET ZoUT VAN StAAX, 



het in de geftdte van een Zout ingegeven wordt ^ 

 eene pracfitaüe ondergaat in het Gedarmte , door 

 welke hetzelve, gemaakt zynde tot eene Aarde 

 of Kalk, op gelyke wyzc onbekwaam w^ordt, 

 om in de Bloedvaten te dringen. 



De naauwkeurige Froefneemingen , ondertus- 

 ichen, welken de Heer Menghini aan de ge- 

 leerde Wereld heeft medegedeeld in de Verhan- 

 delingen der Akademie van Bononie C^), be- 

 wyzen genoegzaam , dat de Erts en het Vylzel 

 \'?xï Yzer , ten uiteifte fyn gewreeven zyrr- 

 de , in een merkelyke veelheid tot in het Bloed 

 doorgaan ; zo wel als de Croc^/j , Kalk of het Aard- 

 agtige deel van dit Metaal, hoewel deze in minder 

 veelheid dan de twee eerften, die men bevonden 

 heeft met een geweldigen Stimulus te werken op 

 de Vaten, en de crajis van het Bloed ontbonden 

 en verbroken te hebben in verfcheide Gedierten , 

 welke dezelven ecnige Weeken hadden gebruikt 

 in groote Giften, onder hun gewoonlyk Voedzel 

 gemengd. 



Men kan, inderdaad, niet ontkennen, dat dee- 

 ze Froefneemingen by uitftek fraay zyn , doch 

 niettemin fchynt dit Onderwerp een verder na- 

 fpooring te vereifchen ; te weeten : Of Tzer in 

 üaat zy in het Bloed te dringen , als het is in een 



j Jiaat 



{a) VlNCENTiys Menohinus, di Ferrearum par ■ 

 ticularum ProgreJJu in Sanguitiem. Comni. Acad. I3anon« 

 Tom. 11. P. 2. p. 475. 



