212 Het Werktuig van 't Gehoor 



driehoekige oppervlakte (*). Dit Beentje heeft 

 derhalve geen dun Schottekje,gelyk in de Haag- 

 dis: alleen is de oppervlakte van het dikfte end , 

 't welke het Ovaale Veniter gaat fluiten , bedekt 

 met een klein Kraakbeen , dat zig gemakkelyk 

 daar van kan afzonderen , en 't welke de plaats 

 fchynt te vervullen van het Schotteltje C^^g- 14? 

 15, 16, a, a, ^). Men begrypt ligt , dat dit 

 kleine Beentje voor Aambeeld en Stygbcugel moet 

 . verftrekken. 



Wanneer het Ovaale Venlier open is , fehynt 

 Jiet vry groot te zyn naar de kleinheid deezer Die- 

 ren (F/^. 19 A, F/g. 20 B). Het is van lang- 

 ronde figuur ) doch een weinig onregelmaatig. De 

 holligheid, naar welke hetzelve toegang geeft, is 

 de laatlle van het Oor; kunnende genoemd wor- 

 den het Portaal van 't Doolhof. Zy is uitgehold 

 in een Been , dat men vindt aan 't agcerfte ge- 

 deelte van 't Bekkencel , ter zyden het Agter- 

 hoofds-üat, maar een \veinig meer naar vooren* 

 Het buitenfte van 't Been , 't welk deeze hollig- 

 heid bevat , verfchaft eenige Onderwerpen van 

 aanmerking. Boven de holligheid van den Dool- 

 hof ziet men op dit Been, 't welk 'er het Gewelf 



vaa 



(*) OLidEU Jacoü^us fpreekt, op de aangehaalde 

 jjlaats, vnn deeze Beentjes en geeft 'er eene Figuur van.' 

 doch de Befchryving en Afbeelding zyn beiden gantfch 

 jiiet naauvvkcurig en men kan 'er de waare gedaante vaa 

 deeze Beendertjes niet uit leeren. 



