IN DE Kruipende Dieren. 323 



daar zy het Oor bedekt , evcu dik en hard als op 

 al het overige van 't Lighaam. Als men deeze 

 Huid wegneemt aan het agterfte van den Kop, 

 alwaar zig het Gehoortuig bevindt in alle Krui- 

 pende Dieren , zo befpeurt men in 't eerft niet 

 dan eenige Vliezen en verfcheide Spieragtige Ve- 

 zelen, lamengevoegd met veel Vet. Voorts is 

 'er geen blyk, noch teken van een Gehoortuig; 

 zo dat men haalt denken zou , dat dit Dier t'ee- 

 nemaal geen Gehoor had , 't welk my gebeurd is 

 toen ik een Blindflang de eerfte maal ondcrzogt. 

 Toen hield ik my aan die uitwendige fchyn, zon- 

 der verder nafpooring : maar , als men de Spierag- 

 tige Vezelen weggenomen heeft , zo openbaart 

 zig eindelyk dit Zintuig. 



Het Trommelvlies is in den Blindflang zeer 

 fyn en heeft de breedte van niet meer dan een 

 twaalfde Duims (Pl. XXXVI. Fig. 31). Het- 

 zelve komt , na het wegneemen van die Veze- 

 len , eerft voor 't oog , en , met een Vergroot- 

 glas befchouwd zynde , ontdekt men een klein 

 Beentje, 't welk daar aan is gehegt. Dit kleine 

 Beentje, meer Kraakbeenig zynde dan Beenig, 

 komt af van het bovenfte en agterfte gedeelte des 

 rands van de Opening , die het Trommelvlies be- 

 paalt, en, fchuins voortgaande , eindigt het, in 

 't nederdaalen , aan het middelfte deel van dit Vlies 

 CP^g- 33.» c\ F/g. 36, <z). De holligheid van de 

 Gehoorkas is in dit Kruipende Dier, even ge^yk 

 In de genen dje wy reeds befchouwd hebben, ten 



V. Deel. deels 



