434 Vertoog over de Tuinier-Kunst, 



Wy zullen deeze wel opgekweekte Boomen nog 

 wat nader befchouwen. Men ziet daar aan, in 

 alle Saizoenen, de keurlykfte Vrugten , met de 

 ichoonite Koleuren verfierd. De meeften zyn Per- 

 fiken, waar in men de Vrugten zo regelmaatig 

 vcrfpreid vindt over den gcheelen Boom , dat 

 men veeleer tot de gedagten zou komen , dat zy 

 'er door een konitige Hand aan gehegt, dan door 

 de Natuur alleen aan gegroeid waren, en alle die 

 Vrugten worden meer geagt dan alle anderen. In 

 plaats, dat deeze met Vrugten overladen Boomen 

 na een vrugtbaar Jaar verzwakt zouden fchynen te 

 zyn , gelyk anderen , geeven zy zelfs Scheuten 

 uit van agt of negen Voeten lang. De oorzaak 

 van dit Wonder is de byzbndere Kond, met wel- 

 ke de Tuinluiden hier ter plaatfe de Takjes fnoei- 

 jcn , die het Sap uit de Boomen naar zig trekken, 

 Pcezc ervaren Menfchen v/agtqn zig wel,dezel- 

 vcn agtcr om te buigen , wanneer zy gebruikbaar 

 zyn, gelyk de gemeene Tuiniers doen, maar zy 

 veranderen veeleer deeze Waterlooten in Vrugt- 

 loüten, Hunne grondflag, daar toe, is onwe-' 

 dcrfpreekclyk. Zy zeggen dus: 



Wanneer de Natuur zekere Looten agteraan 

 zet , om daar tegen anderen zo veel beter te ver- 

 zorgen, zo is 't te vergeefs^ dat' men haar die 

 genen beneemt , welken zy begunftigt , op dat 

 het Sap weder in degenen, die zy verlaten heeft, 

 terugvloeijen moge. Want, wanneer men eens 

 pen Waterloot uit een zwakken Tak heeft laaten 



groeijen ■ 



