EN DE BEHANDELING DER PeRSIKBOOMÏJSI, .^35 



groeijen •, zo trekken zig de Fypjes van dien Tal^ 

 en derzelver Wanden te famen , en naderen el- 

 kander. In plaats, nu, dat het Sap in de binnen- 

 fte Vezelen van den Tak indringen en dezelven. 

 Vocdzel toevoeren zou, droomt het maar fnel door 

 dcszelfs over langs loopende Vezelen , om ge- 

 zwind in de njcuwe Waterloot even zodanige 

 Vezelen te formecren. De oorzaak , dat het Sap 

 niet in den Hoofdtak, die de Waterloot uitfchict, 

 terugblyft , maar flcgts gezwind daar door heer; 

 gaat, is, dat het met te grooten drift wordt voor- 

 geftywd , en deeze heftige beweeging konit daar 

 van daan , dat het Sap grof en raauw , en byge- 

 volg gantfch onbekwaam is, om een Vrugtfcheut 

 voort te brengen. Men toone ons, zeggen zv, 

 een eenigen zulken zwakken Tak , waar in het 

 Sap na het wegfnyden der Waterlooten terug ge- 

 gaan is, zo willen wy de Zaak gewonnen ggeven. 



Wy ftaan toe, zeggen zy verder, dat de te- 

 rugvloeijing van het Sap in den zwakken Hoofdtak 

 plaats kan hebben , wanneer de Waterloot maar 

 even eerft te voorfchyn gekomen is; devvyl alsdan 

 het Sap den zwakken Hoofdtak nog niet vcrlateii 

 heeft, maar zig in denzelven en in de nabuurfchap 

 uitbreidt , en de Kanaalcn genoegzaam uitzet, om 

 zig daar in te kunnen onthouden ; maar , indien 

 men de Waterloot eerft heeft laaten groeijen, zo 

 ontkennen wy , dat alsdan ooit het Sap in den 

 Hoofdtak terug kan keeren. Wanneer men der- 

 halve vreeft, dat een Waterloot eencn anderzing 



y. Peel. ^ goc- 



